0 Items

ماه دی

 دی ماه

 ماه دی (جدی)
10-persianfal
ماه دی (جدی) ، در زبان پشتو مرغومی (به پشتو: مرغومی) و در زبان کردی بەفرانبار (به کردی: بەفرانبار)، دهمین ماه سال خورشیدی است و در گاه‌شماری رسمی ایران و افغانستان همواره ۳۰ روز دارد و از روز ۲۷۷م سال آغاز شده و در روز ۳۰۶م سال پایان می‌یابد. دی نخستین ماه فصل زمستان است.
برج فلکی دی‌ماه برج جدی (بزغاله) است که دهمین برج فلکی از دایرةالبروج است. نماد برج دی٬ بزغاله (در انگلیسی Capricorn) نامیده می‌شود. عنصر این برج خاک است.
در گاه‌شماری رسمی ایران نام این ماه از نام ماه دهم گاه‌شماری اوستایی نو برگرفته شده‌است. در گاه‌شماری زرتشتی روز هشتم٬ پانزدهم و بیست و سوم هر برج نیز دی نام دارد. ابوریحان بیرونی می گوید دی ماه را خُورماه نیز می‌گویند و روز اول ماه را خره‌روز یاخوره‌روز نامند.
ماه دی 11
در آیین زرتشتی در هرکدام از دی‌روزها از دی‌ماه٬ جشنی برگزار می‌شود که کوشیار گیلانی در زیج جامع این روزها را دی جشن می‌نامد. نخستین جشن که در روز نخست دی‌ماه (اورمزد یا هرمزد) یعنی نخستین روز پس از جشن یلدا برگزار می‌شود، دی دادار جشن یا «جشن خرم روز» یا خور روز (روز خورشید)، و یا نود روز (۹۰ روز تا نوروز) نام دارد. روز هشتم از دی ماه یا روز «دی به آذر»، اولین جشن دیگان برگزار می‌شود که ابوریحان بیرونی در کتاب قانون مسعودی از این جشن با عنوان «عید دی الاول» نام برده است و کوشیار از آن با نام «دی جشن» نام برده است. روز پانزدهم از دی ماه یا روز «دی به مهر» جشن دیگان دوم (/دیبگان/بتیکان) برگزار می‌شود. در روز بیست و سوم از دی‌ماه یا روز «دی به دین»، سومین جشن دیگان برگزار می‌شود. در بندهشن گل‌های بادرنگ و کاردک و شنبلید به ترتیب ویژه روزهای «دی به آذر» و «دی به مهر» و «دی به دین» معرفی شده‌اند.
fal_dey_borj_10
ابوریحان بیرونی درباره دی‌ماه می‌نویسد:

دی ماه، نخستین روز آن خرم روز است و این روز و ماه هر دو به نام خداوند است که «هرمز» نامیده می شود، یعنی حکیم و دارای رای و آفریدگار. در این روز عادت ایرانیان چنین بوده که پادشاه از تخت شاهی پایین می آمد و جامه ای سفید می پوشید و در بیابان بر فرش های سپید می نشست و دربان و یساولان را که شکوه پادشاه با آن هاست به کنار می راند و هر کس که می خواست پادشاه را ببیند، خواه دارا و خواه نادار بدون هیچ گونه نگهبان و پاسبان، نزد شاه می رفت و با او به گفتگو می پرداخت و در این روز پادشاه با برزگران می نشست و در یک سفره با آن ها خوراک می خورد و می گفت : من مانند یکی از شماها هستم و با شماها برادرم، زیرا استواری و پایداری جهان به کارهایی است که به دست شما انجام می شود و امنیت کشور نیز با من است، نه پادشاه را از مردم گریزی است و نه مردم را از پادشاه

رویدادها

  • ۱۹۱۳ – چاپ نخستین جدول کلمات متقاطع در نیویورک ورلد.
  • ۱۹۴۷ – اختراع ترانزیستور.
  • ۲۰۰۵ – آغاز تخاصم میان چاد و سودان

طالع بینی هندی متولد دی

طالع بینی هندی متولد دی

  •  ۱۹۴۱ – امپراتوری ژاپن، در جریان جنگ جهانی دوم، هنگ کنگ را تصرف کرد.
  • ۱۹۵۱ – اعلام استقلال لیبی از ایتالیا.
  • ۱۹۶۸ – فضاپیمای آپولو ۸ با ۳ سرنشین وارد مدار ماه شد و ده بار به دور آن چرخید.

مناسبت‌ها

  • ۱- روز میلاد خورشید، جشن خرم روز
  • ۵ – بازارجشن
  • ۱۴ – سیرسور، جشن گیاه خواری
  • ۲۰ – قتل میرزا تقی خان امیرکبیر (احتمالا)
  • روز مادر در اندونزی.

نامگذاری‌ها

  • روز ثبت احوال در ایران به مناسبت سالروز صدور اولین شناسنامه برای شخصی به نام فاطمه ایرانی

ماه دی 12

مشخصات كلي متولدين دی ماه:

داراي شخصيّت عالي ، خيلي لايق و كاردان ، بهترين رئيس ، انتقامجوي شديد ، ساده پوش و بي آلايش ، محتاط ، آرام و صبور ، مرد عمل ، مقتدر ، پر تحمّل ، جدّي و جاه طلب ، فعّال و كوشا ، واقع بين ، سركش ، پول دوست ، بيهوده انرژي تلف نمي كند ، از تجربيّات خود و ديگران به خوبي استفاده مي كند ، با‌شرف و با ‌وجدان ، تميز ، خودكفا و سودجو ، داراي حس مسئوليّت زياد ، دشمن ولخرجي و اسراف ، حسابگر ، مخالف تجمّلات ، صاحب شأن و مقام ، سازمان دهنده خوب ، تقريباْ سياستمدار ، كوشا و مطمئن و خونسرد ، تودار ، مالك همسر خود ، حسود و بدبين ، متنفّر از طلاق ، داراي عدم اعتماد به نفس كافي ، قدرت طلب ، خانواده دوست ، خشك ولي مهربان ، خشن ، داراي زبان نيش‌دار ، شاد و با نشاط ، داراي باطن خروشان ، غير قابل گذشت ، قدر شناس ، گاهي اوقات خجالتي ، باانضباط ، بد اخم و بد عنق ، داراي حافظه قوي ، زود سر كار مي آيد و دير مي رود ، از تنبلي بيزار است ، اهل دكتر و دارو ، خونسرد و مداوم ، ثابت قدم ، خودكار ، مذهبي ، شنونده خوب و گاهي اوقات لجباز .

طالع بینی هندی متولد دی

طالع بینی هندی متولد دی

مرد متولد دی

قدرت طلب، خانواده دوست، خوددار و سرد، در عرصه عشق كم حرف و كم تظاهر، پدري جدي و خشك اما مهربان و دلسوز. مقام را به ثروت ترجيح مي‌دهد. در جواني بسيار جدي است ولي به تدريج كه پا به سن مي‌گذارد نرم مي‌شود. ابراز عشق و علاقه را بايد به وي ياد بدهيد. مرد اين ماه هرگز از روي هوس ازدواج نمي‌كند.

زن متولد دی

جاه طلب، كد بانو، منظم، كمي لجباز و زود رنج، هميشه آراسته و خوش لباس، هدف نهائي او هميشه تامين زندگي، جلب احترام و كسب اقتدار و برخورداري از موقعيتهاي چشمگير است. از نظر اجتماعي فوق العاده مبادي آداب و با نزاكت است.

رازهای رفتاری متولد دی
سرقول خود به دی ماهی ها بمانید ؛ متولدین دی ماه برای ارضای خواسته‌های خود ابتدا، بایستی فکر و ذهن‌شان را سر وسامان دهند تا توجه و حواسشان روی موضوع خاصی متمرکز شود.سر و وضع ظاهری برای آنها، از اهمیت خیلی زیادی برخوردار است، از این رو برای راه یافتن به قلبشان باید دریابید که چه چیزی را دوست دارند و سپس خود را به آن شکل در آورید.آنها علاقه شدیدی به کارشان دارند و شما هم بایستی به شغل و پیشه آنها اهمیت زیادی بدهید در ضمن همیشه دوست دارن رئیس باشن..آنها خواهان دریافت هدیه هستند، ولی تنها از گرفتن کادوهای گران‌قیمت به وجد می‌آیند ؛ هرگز و تحت هیچ شرایطی اعصابشان را خرد نکنید چون بسیار خشمگین و بدخلق میشوند و طغیان‌های عصبانیت‌شان غیر قابل کنترل است.آنها در پذیرفتن هر گونه مسئولیت و تعهدی، بسیار کند عمل میکنند پس صبر و حوصله زیاد به خرج دهید.زمانیکه در کنارشان در جمعی هستید، حسابی مراقب اعمال و رفتارشان باشید، چرا که از خجالت زده و شرمنده شدن در مقابل دیگران بیزارند.همیشه و تحت هر شرایطی سر قولی که با آنها میبندید بایستید و زیر عهد و پیمانتان نزنید.

طالع بینی هندی زن متولد دی

طالع بینی هندی زن متولد دی

طالع بینی هندی زن متولد دی

دی ماه

دی ماه

عجب زن قدرتمندی ! از آنجا كه زن متولد برج دی آكنده از اقداری حیرت آورست و دیگران را به چند بار فكر وادار می كند، برخی فكر می كنند كه اوزنی مرد نماست ، اما نیست. جالب است بدانید دختران متولد دی اغلب با مردانی شل و ول و گاه ترسو پیوند زناشویی می بندند و به این ترتیب رئیس نان آور خانه می شوند. آنها احساس پدری هم می كنند. البته همه آنها با آدمهای ترسو ازدواج نمی كنند. اگر یك روز در فروشگاه زنی را دیدید كه تند تند راه می رود و شوهرش در حالیكه ساك خرید وی را در دست دارد، با عجله به دنبالش میرود. مطمئن باشید زن متولد دی را دیده اید.
برخی از دختران متولد دی با مردانی ازدواج می كنند كه پله های موفقیت را یكی پس از دیگری طی می كنند ، آنها از ته دل به شوهر خود افتخار می كنند، برای اثبات ادعای مادر ستاره شناسی ، پیشنهاد می كنم دفعه بعد كه سری به بانك زدید، دورو برتان را خوب نگاه كنید پیرمردی را با دفترچه مستمری به همراه نوه خوشگلش می بینید . نه نه نه اشتباه نكنید، آن خانم جوان زیبا همسر اوست و حتماً هم متولد دی است. زنان متولد دی مردان میانسال را خیلی دوست دارند و در ازدواج گاهی به تفاوت سنی ۳۰ سال فكر می كنند . آنها شوهری می خواهند كه برایشان پدری كند .
اما مادری دلباخته بچه هاست و می خواهد آنها را در زندگی راهنمایی كند، خطرات را گوشزد كند و برای عبور از موانع به آنها كمك كند. گاهی فضول است و بیش از اندازه در كار بچه ها دخالت می كند و می خواهد بچه ها به خواسته هایی كه خودش داشته و نرسیده ، برسند. او بسیار دلسوز است و كمك بزرگی برای بچه هاست و هر وقت كه لازم باشد آنها را هل می دهد.
زن متولد دی نمك زمین است، او مادری معركه است زنی با محبت قاطع، منضبط، تابع مقررات و است. او مامان ، بایدها ست . گاهی آنقدر جدی می شود كه درگیری به وجود می آورد، بویژه وقتی بچه ها نوجوان هستند. سر بچه ها داد می زند: آن شكلی بیرون نرو ، مردم چه فكری می كنند. چون زن است احساساتی تر از همتای مردش است. اما هیچ وقت او را مثل آبگرمكن در حال جوشیدن نمی بینید.
او مصمم است كه شغلی برای خود دست و پا كند و در آمدی هرچند اندك داشته باشد. اغلب این دختران در زندگی باید هدفی داشته باشند و در پی رسیدن به آن تلاش كنند .دختر متولد برج دی هیچ چیز را راحت به دست نمی آورد. او برای رسیدن به خواسته هایش باید صرفه جویی كند و مثل یك درویش زندگی كند . اگر آدم مثبتی باشد، گرفتاری و رنجها را به حساب تجربه می گذارد و سعی دارد تا از اشتباهات و بدبختی ها درس عبرت بگیرد. اما امان از وقتی كه حس شوخ طبعی اش گل كند.
دختر متولدین دی ،دختری با سلیقه و شیك است. ( به سر و وضعش نگاه نكنید) قیافه مهربان او دیدنی است . برخی از این دختران سرشار از زیبایی و جذبه هسستند و با هوش و تدبیر خود دیگران را میخكوب می كنند .

دی ماه

دی ماه

طالع بینی هندی مرد متولد دی
خدای من ! مرد متولد دی ،كسی است كه می داند كجا میرود مستقیم رو به جلو!مردان متولد این برج تلاش می كنند تا پیشرفت كنند . سیاره آنها كیوان است ، كیوان فرمانروایی جدی است و توسط حلقه هایی احاطه شده. پس متولد این برج با حلقه های خودش محدود شده است. آنها دقیقاً می دانند چه كاری را می توانند انجام دهند و آن را به خوبی انجام می دهد، نه كمتر و نه بیشتر . این مردان محدودیتهای خود را شناخته و آنها را رعایت می كنند كه گاهی به موفقیتی عظیم می انجامد . در مواقعی دیگر نگرانی ها از اوآدمی خشك مغز می سازند و او قدم از قدم بر نمی دارد و خطر نمی كند و با قوانین دستورات خود را محدود می كند .
این مردان و پول مثل قفل و كلید باهم جورند.
متولد برج دی  تحت تأثیر نشانه خود دقیقاً محافظه كار هستند و همیشه خوش نامی دارند . آنها نگران عقاید مردم هستتندو سعی می كنند در هر كاری اصول و مقررات جاری را رعایت كنند . فكر نكنید آدمهای كسالت آوری هستند ، نه واقعاً این طور نیست. آنها به پدر اهمیت زادی می دهند و فكر می كنند سایه پدر همچون روح همیشه بر بالای سر آنها پرواز می كند,(هملت را به خاطر می آورید.) شكایت عمده آنها احساس گناهی است كه زجرشان می دهد ، مرد متولد این برج حتماً اگر پایش را جای پای پدر بگذارد باز هم از غصه اینكه وظیفه اش را در مقابل پدر به خوبی انجام نداد ، او را غذاب می دهد. اگر این نگرانی ها ریشه دار باشند اعتماد به نفس او را تضعیف كرده و خرد می شود. اما اگر همین حس مسئولیت پذیری را در راه درست به كار برد، قوی و قویتر می شود .
آن وقت آسمان آخرین مرز محدودیت اوست. به دلیل احساساتی كه نسبت به پدرش دارد. خودش نیز پدری فعال و سخت گیر خواهد بود. وقتی احساس شادمانی كند، بچه ها را دو چندان شاد می كند و در مواقع دیگر پدری بسیار عاقل است . وقتی بچه ها تكالیفشان را انجام می دهند مصمم و قاطع بالای سر آنهاست و آنها را كنترل می كند وقتی پدر بزگ شود، هر چند می گوید شصت ساله است ولی مثل شانزده ساله ها رفتار می كند.
مرد متولد برج دی گاه معتاد به كار است. ولی بهتر است قبل از آنكه شما او را با سامسونت ، كامپیوتر و ماشین حسابش  تنها بگذارید، تمرین كند با آنها به گردش بروید و نشان دهید چقدر به آنها اهمیت می دهید.
مرد و زن متولد ماه دی بسیار دلچسب یا ترش رو، شیك و چشم و گوش باز یا ژولیده پولیده و بدبو باشد. برخی از آنها وقتی راه می روند مثل سطل زباله ای هستند كه روی دوپا راه می رود ، برخی از این مردان از حمام كردن اكراه دارند و فكر می كنند اگر در رگبار گیر بیافتد، تایك هفته حمام نمی خواهند ! پیش  از انكه بازو به بازوی او قدم بزنید یا برای بینی تان گیره لباس تهیه كنید باید بدانید كه همه آنها اینطور نیستند ! بعضی بسیار تمیز و مرتب هستند و بوی خوش ( ونه عطری مزخرف ) از خود در هوا می پیچد.
چه تمیز چه كثیف مردان متولد دی معمولاً لاغر و تیره و اغلب كوتاه هستندو كوتاهی قد را با بزرگی شخصیت جبران می كنند. سن آنها در جوانی بیشتر به نظر میرسد . اگر ۱۵ ساله باشند سی ساله به نظر می رسند ، اما وقتی به سی سالگی میرسند در جا می زنند. و به آرامی پیر می شود.
با تشکر دانشنامه تصویری فارسی


طالع بینی خورشیدی

زنان متولد دی ماه

طالع بینی خورشیدی زنان متولد دی ماه
زن متولد دی ماه بسیار جاه طلب، کدبانو، منظم و کمی لجباز و زود رنج، آراسته و خوش لباس می باشد.زن متولد دی با نظم و اراده خاص خود می تواند رهبری احزاب و مؤسسات خیریه را بدست آورد. از لحاظ شغلی با هر کاری قابل تطبیق است. ممکن است مسئول یک بخش از موزه یا خواننده اپرا یا فروشنده یک سوپر مارکت یا معلم یک مدرسه و یا زنی خانه دار با مشکلات باشد. در منزل هم ممکن است همکار و مشوق صمیمی شوهرش یا مطیع بی چون و چرای او باشد، به این ترتیب صدور یک حکم کلی درباره چنین موجود متنوعی واقعا غیر ممکن است، اما در عوض یک اصل درباره او مسلم است و ان این است که در هر لباسی ومصدر هر کاری که باشد، بر اعمال و رفتار خود کاملا مسلط می باشد. 

از نظر جنسیت نیز وضع به همین منوال است. زن متولد دی هم می تواند چنان زنانه باشد و دلربایی از خود نشان بدهد که همسرش را بر کرسی اقتدار بنشاند و تسلط مرئی و نامرئی بر شوهر خود داشته باشد. در این مورد نیز، برغم رفتار گوناگونی که ممکن است از وی مشاهده شود، یک هدف اصلی در اعماق وجود این زن نهفته است و آن دستیابی به مردی است که بتواند از لحاظ اجتماعی و شغلی آدم مهمی باشد، موجب افتخار او بشود و برای بچه هایی که به دنیا می آورد، پدری دلسوز و مهربان باشد. 

اگر با یک دختر متولد دی دوست هستید، به این نکته اساسی توجه داشته باشید که هدف نهایی او همیشه تأمین زندگی، جلب احترام و کسب اقتدار و برخورداری از موقعیت های چشمگیر است و برای او اصلا فرقی نمی کند که این خواسته ها در پشت میز ریاست یک مؤسسه تجاری برآورده شوند یا در شغل آموزگاری و موزه داری. 

او به هر حال می خواهد که شوهرش در هر رشته کاری که هست، مقام اول را داشته باشد. حتی خود او نیز اگر شاغل باشد، عزت طلب و ترقی خواه است و میل دارد در محیط کار خود شاخص و برجسته باشد. به همین جهت برخی از زنان متولد دی به شاعری، نقاشی و آهنگسازی روی می آورند تا از این راه کسب شهرت بکنند. علاقه این زن به پیشرفت و جاه طلبی خیلی زود جلب توجه می کند، همیشه سعی دارد یک پله از مکانی که در آن قرار دارد، بالاتر برود تا سرانجام به هدف نهایی برسد، اما در این کار هرگز خودنمایی نمی کند و جار و جنجال به راه نمی اندازد، در کمال آرامی و بدون سرو صدا قدم به قدم هدف خود را تعقیب می کند و به قول معروف آهسته اما پیوسته می رود. 

امید است این توهم به شما دست نداده باشد که او همه چیز را فدای جاه طلبی و شهرت پرستی می کند. اگر در طی روزها و ماه های قبل از ازدواج بتوانید او را تا حدی مطمئن سازید که پس از گفتن بله در منزل از اختیارات تام برخوردار خواهد بود و شما هم مردی هستید که آینده درخشانی دارید، آن وقت خواهید دید که چطور حاضر می شود با کمترین شرایط کم پای سفره عقد بنشیند. پس از ازدواج از همراهی همه جانبه او برخوردار خواهید بود، به نحوی که اگر احتیاج پیدا کنید، حاضر می شود به شغلی که خیلی پایین تر و بی اهمیت تر از شخصیت و استعداد اوست، بپردازد تا چرخ زندگی از جریان طبیعی باز نایستد، او همیشه حداکثر کوشش خود را بکار خواهد برد که شوهرش فردی موفق و آبرومند باشد. 

یکی از نکات جالب و در عین حال خیلی عجیب در مورد زن متولد دی ماه این است که به طرزی باور نکردنی به سر و وضع و ظاهر آرایی خود توجه دارد. او ممکن است دختر یک کارگر ساده باشد، اما هر بار که به ملاقات وی می روید، چنان سر و وضع و رفتاری از وی مشاهده می کنید که گویی در یک خانواده ثروتمند بزرگ شده و در بهترین مدارس تحصیل کرده است. این حالت او تا بعد از ازدواج نیز باقی می ماند. امیدوارم این حرف را حمل بر خودنمایی او نکنید، دختر متولد دی کسی است که اگر لازم باشد، صورت خود را با سیلی سرخ نگاه می دارد. 

مردی که همسر خود را از بین متولدین دی ماه انتخاب می کند، باید متوجه یک نکته مهم باشد و آن اینکه ظاهر او خیلی آرامتر و ساکت تر از آنچه که در درون اوست نشان می هد، در وهله اول این توهم به شما دست می دهد که او زنی خونسرد و بی تفاوت و آرام است در حالی که باطنا بسیار احساساتی است، البته همه زن ها ظریف و احساساتی هستند، اما زن متولد دی خیلی بیشتر از آنچه که در بدو امر به نظر می رسد، تابع احساسات خود می باشد. حقیقت این است که او یک خلق و خوی مشخص ندارد، و مخصوصا اگر به وی بی احترامی یا کم محلی بشود، دچار آزردگی خاطر بسیار می شود و چه بسا که روزهای متمادی احساس اوقات تلخی کند. 

در وجود زن متولد دی نوعی ترس از آینده، دلواپسی از حال و تأسف به گذشته وجود دارد که باز تاب آن در رفتار و کردار وی به خوبی نمایان می گردد و شاید به همین دلیل هم باشد که از شوخی خوشش نمی آید. اگر در سنین نوجوانی با پسری دوست بشود فقط به این منظور است که با وی ازدواج کند. ترس از آینده چنان در وی شدید است که حتی لحظه ای نمی تواند فکر او را راحت بگذارد. از آن گذشته او به هیچ صورتی اهل رؤیاهای طلایی نیست و همین قدر که پسری را از نظر روحی و مالی قابل اطمینان دانست، از تمام امکانات خود برای ازدواج با او استفاده می کند. 

از نظر اجتماعی فوق العاده مبادی آداب و بانزاکت است، به محض ورود به یک اجتماع سریعا موقعیت آنجا را درک می کند و پی می برد که چه رفتار و کرداری باید داشته باشد. زن متولد دی دارای جذابیت خاصی است و به قول معروف با نمک است. اما بدون شک از تماشانی چهره او خوشتان می آید زیرا زیبایی مخصوص به خود را دارد. اما یکی از وحشت های مزبور و دائمی او این است که نکند شوهرش زن زیبایی را به او ترجیح بدهد. 

زن متولد دی نه تنها خود را زیبا نمی داند بلکه هرگاه در مقابل آینه قرار می گیرد، از اینکه مبادا در نظر دیگران زشت جلوه کند، دچار دلهره و ترس است و به این دلیل اگر دوست یا همسر شما زن متولد دی است باید به طور مستمر او را از زیبا بودنش مطمئن بسازید. این زن از نادرستی بیزار است. در ایام کودکی سن او مسن تر از سن واقعی به نظر می رسد اما بعدا سالهای سال در قایفه ک زن سی ساله باقی می ماند. علاقه او به پدر و مادر و خواهر و برادرانش بسیار شدید است، پس به هیچ وجه به فکر قطع این رابطه عاطفی نیفتد زیرا اگر خیلی پافشاری کنید و عرصه را بر وی تنگ سازید، مجبور می شود از شما دست بکشد. 

مردی که با یک دختر متولد دی ازدواج می کند، در حقیقت با تمام خانواده ازدواج می کند، اگر پدر یا مادرش بیمار شوند و نیاز به پرستاری داشته باشند، او وظیفه خود می داند که شما را هفته ها و یا حتی ماهها تنها بگذارد و به منزل پدری خود برگردد. از سوی دیگر او را می توانید به معنای واقعی شریک زندگی خود بدانید، چه در صورت لزوم و در ضمن بحران ها با تمام وجود به کمک شما می شتابد و بدون کوچکترین اعتراضی حاضر است بار خانواده را چه از نظر مالی و چه از نظر احساسی و روحی بر دوش بکشد. یک نکته دیگر را هم باید در این زمینه تذکر داد و آن این است که مانع رابطه و علاقه و تمایل شما به پدر و مادرتان نمی شود. اگر والدین شما نیازمندی های مالی داشته باشند، هیچ زنی به اندازه او کمک های شما را به ایشان طبیعی تلقی نمی کند، علاقه به اعضای خانواده و اعتقاد به لزوم یک چنین علاقه ای چنان در وی شدید است که اگر شما قبل از ازدواج روزی او را به منزل خود ببرید و به پدر و مادر خود معرفی کنید، پس از مدتی مشاهده می کنید که عملا یکی از اعضای خانواده شما شده است و رفتاری از خود نشان می دهد که در کمترین مدت جای خود را در دل پدر و مادرتان باز می کند. 



 

دی ماه ( طالع و درباره دیماهی ها )

دی ماه ( طالع و درباره دیماهی ها )

دی ماه 

متولدین دی

درباره دی ماهی ها

درباره افراد متولد دی خیلی چیزا میگویند و برخی واقعیت و برخی در لایه های زیرین شخصیت این افراد پنهان و برخی نظرات هم چرت و پرت است .

چیزی که متوجه شدم متولدین دی ماه دشمن هم زیاد دارند  . و خیلی ها این تیپ را نمیپسندند . اما در کل بدون سانسور ( چون خودم متولد دی هستم ) یک سری از مطالب را گرداوری کرده ام و این فقط بدلیل ارادتی است که به متولدین دی ماه دارم هست . لازمه بگم من و همسرم متولد دی هستیم و از این بابت بسیار خوشحال هستم . چون طبع دی ماهی ها را دوست دارم .

اخبار و مطالب برای متولدین دیماه

اخبار و مطالب برای متولدین دیماه

بخش اول : معرفی افراد مشهور و بزرگان متولد دی ماه

اﻓﺮادﻣﺸﻬﻮر ﻣﺘﻮﻟﺪ در دی ﻣﺎه : ﻓﺮدوﺳﯽ  ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﺣﻤﺎﺳﻪ ﺳﺮاﯾﯽ ﺗﺎرﯾﺦ ، ( ارد ﺑﺰرگ ) اﻧﺪﯾﺸﻤﻨﺪ و ﻣﺘﻔﮑﺮ اﯾﺮاﻧﯽ (، اﯾﺮج ﺟﻨﺘﯽ ﻋﻄﺎﯾﯽ ) ﺷﺎﻋﺮ اﯾﺮاﻧﯽ

، ( ﺟﺒﺮان ﺧﻠﯿﻞ ﺟﺒﺮان ) اﻧﺪﯾﺸﻤﻨﺪ و ﺷﺎﻋﺮ ﻟﺒﻨﺎﻧﯽ ، ( ﻓﺮوغ ﻓﺮﺧﺰاد ) ﺷﺎﻋﺮ اﯾﺮاﻧﯽ ، ( ﺣﺎﻣﺪ ﮐَﺮزی ) رﯾﯿﺲ ﺟﻤﻬﻮر اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن ، ( ﺣﺴﯿﻦ اﻟﻬﯽ ﻗﻤﺸﻬﺎی

) ﺳﺨﻨﻮر و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اﯾﺮاﻧﯽ ، ( اﺣﻤﺪ ﻣﺤﻤﻮد ) ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اﯾﺮاﻧﯽ ، ( ﻣﻌﯿﻦ ) ﺧﻮاﻧﻨﺪه اﯾﺮاﻧﯽ ، ( ﮐﺘﺎﯾﻮن رﯾﺎﺣﯽ ) ﺑﺎزﯾﮕﺮ اﯾﺮاﻧﯽ ، ( ﮐﺮﯾﺴﺘﯿﻦ اﻣﺎﻧﭙﻮر )

ﮔﺰارﺷﮕﺮ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻧﯽ در آﻣﺮﯾﮑﺎ از ﺗﺒﺎر اﯾﺮاﻧﯽ (، ﺗﺮاﻧﻪ ﻋﻠﯿﺪوﺳﺘﯽ ) ﺑﺎزﯾﮕﺮ اﯾﺮاﻧﯽ (، ﻓﺮﯾﺒﺎ ﮐﻮﺛﺮی ) ﺑﺎزﯾﮕﺮ اﯾﺮاﻧﯽ (، ﻧﺎﺻﺮ ﻋﺒﺪاﻟﻠﻬﯽ ) ﺧﻮاﻧﻨﺪه اﯾﺮاﻧﯽ (، ﻣﺎﻫﺎﯾﺎ ﭘﻄﺮوﺳﯿﺎن

) ﺑﺎزﯾﮕﺮ اﯾﺮاﻧﯽ (، ﺣﺪﯾﺚ ﻓﻮﻻدوﻧﺪ ) ﺑﺎزﯾﮕﺮ اﯾﺮاﻧﯽ (، اﻓﺴﺎﻧﻪ ﺑﺎﯾﮕﺎن ) ﺑﺎزﯾﮕﺮ اﯾﺮاﻧﯽ (، ﻣﺮﯾﻢ زﻧﺪی ) ﻋﮑﺎس اﯾﺮاﻧﯽ (، راﻣﺒﺪ ﺟﻮان ) ﺑﺎزﯾﮕﺮ اﯾﺮاﻧﯽ (، ﻣﺤﻤﺪ

رﺿﺎ ﻓﺮوﺗﻦ ) ﺑﺎزﯾﮕﺮ اﯾﺮاﻧﯽ ، ( ﻓﺮﻫﺎد ﻣﻬﺮاد ) ﺧﻮاﻧﻨﺪه اﯾﺮاﻧﯽ ، ( ﺷﻬﺮه ﺻﻮﻟﺘﯽ ) ﺧﻮاﻧﻨﺪه اﯾﺮاﻧﯽ ، ( رﺿﺎ روﯾﮕﺮی ) ﺧﻮاﻧﻨﺪه اﯾﺮاﻧﯽ (، ﺑﻬﺮام ﺑﯿﻀﺎﯾﯽ )

ﮐﺎرﮔﺮدان اﯾﺮاﻧﯽ ، ( رزﯾﺘﺎ ﻏﻔﺎری ) ﺑﺎزﯾﮕﺮ اﯾﺮاﻧﯽ ، ( ژاﻧﺪارک ) زن اﻧﻘﻼﺑﯽ ﻓﺮاﻧﺴﻮی (، رودﯾﺎرد ﮐﯿﭙﻠﯿﻨﮓ ) ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ (، ﻟﻮﯾﯽ ﭘﺎﺳﺘﻮر ) ﺷﯿﻤﯿﺪان ﻓﺮاﻧﺴﻮی

(، ادﮔﺎر آﻟﻦ ﭘﻮر ) ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ (، ﮐﺎرل ﺳﻨﺪ ﺑﺮگ ) ﺷﺎﻋﺮ آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ (، آﻟﺒﺮت ﺷﻮاﯾﺘﺰر ) ﭘﺰﺷﮏ و ﻓﯿﻠﺴﻮف ﻓﺮاﻧﺴﻮی (، ﯾﻮﻫﺎن ﮐﭙﻠﺮ ) ﺳﺘﺎره ﺷﻨﺎس

آﻟﻤﺎﻧﯽ (، ﺑﻨﺠﺎﻣﯿﻦ ﻓﺮاﻧﮑﻠﯿﻦ ) ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪار آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ (، ﻣﺎﺋﻮﺗﺴﻪ ﺗﻮﻧﮓ ) رﻫﺒﺮ اﻧﻘﻼﺑﯽ ﭼﯿﻦ (، ﻫﻨﺮی ﻇﻤﯿﻠﺮ ) ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ (، اﯾﺰاک

ﻧﯿﻮﺗﻦ ) داﻧﺸﻤﻨﺪ اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ (، رﯾﭽﺎرد ﻧﯿﮑﺴﻮن ) رﺋﯿﺲ ﺟﻤﻬﻮر ﺳﺎﺑﻖ آﻣﺮﯾﮑﺎ (، ﻣﺎرﺗﯿﻦ ﻟﻮﺗﺮﮐﯿﻨﮓ ) رﻫﺒﺮﺳﯿﺎﻫﺎن آﻣﺮﯾﮑﺎ (، اواﮔﺎردﻧﺮ ) ﻫﻨﺮﭘﯿﺸﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ و( ﻫﻤﻔﺮی ﺑﻮﮔﺎرت ) ﻫﻨﺮﭘﯿﺸﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ .

متولدین دی

برای بخش های بعدی نیز آماده باشید در ضمن انجمنی در گوگل وجود دارد به نام متولیدن دی ماه که من هم مدیریت آن را بعهده دارم . با تشکر از توجه شما فربد  .

دی ماه ( طالع و درباره دیماهی ها )

دی ماه

دی ماه

شب یلدا مبارک

شب یلدا مبارک

شب یلدا اخرین واقعه در ماه آذر است . و  بلندترین شب سال . و بعد از آن ماه دی آغاز میشود . ۳۰ آذر جشن شب یلدا .

شب یَلدا یا شب چلّه یکی از کهن‌ترین جشن‌های ایرانی است.

شب یلدا مبارک

شب یلدا مبارک

آشنایی با تاریخچه شب یلدا
شب یلدا یا شب چلّه بلندترین شب سال در نیم‌کره شمالی زمین است. این شب به زمان بین غروب آفتاب از ۳۰ آذر (آخرین روز پاییز) تا طلوع آفتاب در اول ماه دی (نخستین روز زمستان) اطلاق می‌شود.
ایرانیان و بسیاری از دیگر اقوام شب یلدا را جشن می‌گیرند. این شب در نیم‌کره شمالی با انقلاب زمستانی مصادف است و به همین دلیل از آن زمان به بعد طول روز بیش‌تر و طول شب کوتاه‌تر می‌شود. مراسم شب یلدا (شب چله) از طریق ایران به قلمرو رومیان راه یافت و جشن «ساتورن» خوانده می‌شد.

دی (در فارسی افغانستان: جدی)، در زبان پشتو مرغومی (به پشتو: مرغومی) و در زبان کردی بەفرانبار (به کردی: بەفرانبار)، دهمین ماه سال خورشیدی است و در گاه‌شماری رسمی ایران و افغانستان همواره ۳۰ روز دارد و از روز ۲۷۷م سال آغاز شده و در روز ۳۰۶م سال پایان می‌یابد. دی نخستین ماه فصل زمستان است.

برج فلکی دی‌ماه برج جدی (بزغاله) است که دهمین برج فلکی از دایرةالبروج است. نماد برج دی٬ بزغاله (در انگلیسی Capricorn) نامیده می‌شود. عنصر این برج خاک است.

در گاه‌شماری رسمی ایران نام این ماه از نام ماه دهم گاه‌شماری اوستایی نو برگرفته شده‌است. در گاه‌شماری زرتشتی روز هشتم٬ پانزدهم و بیست و سوم هر برج نیز دی نام دارد. ابوریحان بیرونی می گوید دی ماه را خُورماه نیز می‌گویند و روز اول ماه را خره‌روز یا خوره‌روز نامند.

در آیین زرتشتی در هرکدام از دی‌روزها از دی‌ماه٬ جشنی برگزار می‌شود که کوشیار گیلانی در زیج جامع این روزها را دی جشن می‌نامد. نخستین جشن که در روز نخست دی‌ماه (اورمزد یا هرمزد) یعنی نخستین روز پس از جشن یلدا برگزار می‌شود، دی دادار جشن یا «جشن خرم روز» یا خور روز (روز خورشید)، و یا نود روز (۹۰ روز تا نوروز) نام دارد. روز هشتم از دی ماه یا روز «دی به آذر»، اولین جشن دیگان برگزار می‌شود که ابوریحان بیرونی در کتاب قانون مسعودی از این جشن با عنوان «عید دی الاول» نام برده است و کوشیار از آن با نام «دی جشن» نام برده است. روز پانزدهم از دی ماه یا روز «دی به مهر» جشن دیگان دوم (/دیبگان/بتیکان) برگزار می‌شود.

در روز بیست و سوم از دی‌ماه یا روز «دی به دین»، سومین جشن دیگان برگزار می‌شود. دربندهشن گل‌های بادرنگ و کاردک و شنبلید به ترتیب ویژه روزهای «دی به آذر» و «دی به مهر» و «دی به دین» معرفی شده‌اند.

 

شب یلدا مبارک

شب یلدا مبارک

ابوریحان بیرونی درباره دی‌ماه می‌نویسد:

ابوریحان بیرونی ؛ عکس

ابوریحان بیرونی ؛ عکس

ابوریحان بیرونی از این جشن با نام «میلاد اکبر» نام برده و منظور از آن را «میلاد خورشید» دانسته‌است.

دی ماه، نخستین روز آن خرم روز است و این روز و ماه هر دو به نام خداوند است که «هرمز» نامیده می شود، یعنی حکیم و دارای رای و آفریدگار. در این روز عادت ایرانیان چنین بوده که پادشاه از تخت شاهی پایین می آمد و جامه ای سفید می پوشید و در بیابان بر فرش های سپید می نشست و دربان و یساولان را که شکوه پادشاه با آن هاست به کنار می راند و هر کس که می خواست پادشاه را ببیند، خواه دارا و خواه نادار بدون هیچ گونه نگهبان و پاسبان، نزد شاه می رفت و با او به گفتگو می پرداخت و در این روز پادشاه با برزگران می نشست و در یک سفره با آن ها خوراک می خورد و می گفت : من مانند یکی از شماها هستم و با شماها برادرم، زیرا استواری و پایداری جهان به کارهایی است که به دست شما انجام می شود و امنیت کشور نیز با من است، نه پادشاه را از مردم گریزی است و نه مردم را از پادشاه

یلدا؛ شب نشینی خانوادگی تاریخی
واژه «یلدا» به معنای «زایش زادروز» و تولد است. ایرانیان باستان با این باور که فردای شب یلدا با دمیدن خورشید، روزها بلندتر می‌شوند و تابش نور ایزدی افزونی می‌یابد، آخر پاییز و اول زمستان را شب زایش مهر یا زایش خورشید می‌خواندند و برای آن جشن بزرگی برپا می‌کردند و از این رو به دهمین ماه سال دی (دی در دین زرتشتی به معنی دادار و آفریننده) می‌گفتند که ماه تولد خورشید بود.

یلدا و جشن‌هایی که در این شب برگزار می‌شود، یک سنت باستانی است. مردم روزگاران دور و گذشته، که کشاورزی، بنیان زندگی آنان را تشکیل می‌داد و در طول سال با سپری شدن فصل‌ها و تضادهای طبیعی خوی داشتند، بر اثر تجربه و گذشت زمان توانستند کارها و فعالیت‌های خود را با گردش خورشید و تغییر فصول و بلندی و کوتاهی روز و شب و جهت و حرکت و قرار ستارگان تنظیم کنند.

آنان ملاحظه می‌کردند که در بعضی ایام و فصول روزها بسیار بلند می‌شود و در نتیجه در آن روزها، از روشنی و نور خورشید بیشتر می‌توانستند استفاده کنند. این اعتقاد پدید آمد که نور و روشنایی و تابش خورشید نماد نیک و موافق بوده و با تاریکی و ظلمت شب در نبرد و کشمکش‌اند.

مردم دوران باستان و از جمله اقوام آریایی، از هند و ایرانی – هند و اروپایی، دریافتند که کوتاه‌ترین روزها، آخرین روز پاییز و شب اول زمستان است و بلافاصله پس از آن روزها به تدریج بلندتر و شب‌ها کوتاهتر می‌شوند، از همین رو آنرا شب زایش خورشید نامیده و آنرا آغاز سال قرار دادند.

بدین‌سان در دوران کهن فرهنگ اوستایی، سال با فصل سرد شروع می‌شد و در اوستا، واژه Sareda, Saredha «سَرِدَ» یا «سَرِذَ» که مفهوم «سال» را افاده می‌کند، خود به معنای «سرد» است و این به معنی بشارت پیروزی اورمزد بر اهریمن و روشنی بر تاریکی است.

در آثارالباقیه ابوریحان بیرونی، ص ۲۵۵، از روز اول دی ماه، با عنوان «خور» نیز یاد شده‌است و در قانون مسعودی نسخه موزه بریتانیا در لندن، «خُره روز» ثبت شده، اگرچه در برخی منابع دیگر «خرم روز» نامیده شده‌ است. در برهان قاطع ذیل واژه «یلدا» چنین آمده‌ است:

«یلدا شب اول زمستان و شب آخر پاییز است که اول جَدی و آخر قوس باشد و آن درازترین شب‌هاست در تمام سال و در آن شب و یا نزدیک به آن شب، آفتاب به برج جدی تحویل می‌کند و گویند آن شب به غایت شوم و نامبارک می‌باشد و بعضی گفته‌اند شب یلدا یازدهم جدی است».
سفره شب یلدا، «میَزد» Myazd نام داشت و شامل میوه‌های تر و خشک، نیز آجیل یا به اصطلاح زرتشتیان ، «لُرک» Lork که از لوازم این جشن و ولیمه بود، به افتخار و ویژگی «اورمزد» و «مهر» یا خورشید برگزار می‌شد.

روز پس از شب یلدا (یکم دی ماه) را خورروز (روز خورشید) و دی گان؛ می‌خواندند و به استراحت می‌پرداختند و تعطیل عمومی بود.

فردوسی به استناد منابع خود، یلدا و خور روز، را به هوشنگ از شاهان پیشدادی ایران (کیانیان که از سیستان پارس برخاسته بودند) نسبت داده و در این زمینه از جمله گفته است:

که ما را ز دین بهی ننگ نیست     به گیتی، به از دین هوشنگ نیست
همه راه داد است و آیین مهر       نظر کردن اندر شمار سپهر

شب چله:

چهل روز از زمستان که آغاز آن برابر است با اول جَدی و هفتم دی ماه جلالی و بیست و دوم دسامبر فرنگی، و پایانش برابر است با شانزدهم بهمن ماه جلالی و سی ام ژانویه فرنگی که به آن چله بزرگ زمستان گویند.

در ایران مرکزی چله بزرگ زمستان از آغاز زمستان که برابر است با آغاز دی ماه شروع می شود و مدت آن چهل روز است. و چله کوچک زمستان از شب دهم بهمن ماه تا پایان بهمن ماه که مدت آن بیست روز است.

چله بزرگ:

چهل روز از موسم زمستان که آغاز آن مطابق اول جَدی و هفتم دی ماه جلالی و بیست و دوم دسامبر فرانسوی و پایانش شانزدهم بهمن ماه جلالی و سی ام ژانویه فرانسوی است.

چله کوچک:

بیست روز از فصل زمستان که آغاز آن از هفدهم بهمن ماه جلالی شروع می شود و در پنجم اسفند ماه پایان می یابد. چله زمستان همان چله بزرگ است و گاه در تداول عامه کنایه از سرمای سخت باشد: چله زمستون. اجتماع اجتماعی –  همشهری آنلاین


 

در ایران و سرزمین‌های هم‌فرهنگ مجاور، از شب آغاز زمستان با نام «شب چله» یا «شب یلدا» نام می‌برند که همزمان با شب انقلاب زمستانی است.

شب یلدا مبارک

شب یلدا مبارک

امشب شب یلداست، شبی که ریشه در فرهنگ کهن ایرانی دارد، یلدایتـان مبارک….

دیر زمانی است که مردمان ایرانی و بسیاری از جوامع دیگر، در آغاز فصل زمستان مراسمی‌ را جشن می گیرند که در میان اقوام گوناگون، نام‌ها و انگیزه‌های متفاوتی دارد. در ایران و سرزمین‌های هم‌فرهنگ مجاور، از شب آغاز زمستان با نام «شب چله» یا «شب یلدا» نام می‌برند که همزمان با شب انقلاب زمستانی است. به علت دقت گاه شماری ایرانی و انطباق کامل آن با تقویم طبیعی، همواره و در همه سال‌ها، انقلاب زمستانی برابر با شامگاه سی‌ام آذر و بامداد یکم دی‌ است.

 

هر چند امروزه برخی به اشتباه بر این گمانند که مراسم شب چله برای رفع نحوست بلندترین شب سال برگزار می‌شود؛ اما می‌دانیم که در باورهای کهن ایرانی هیچ روز و شبی، نحس و بد یوم شناخته نمی‌شده است. جشن شب چله، همچون بسیاری از آیین‌های ایرانی، ریشه در رویدادی کیهانی دارد.

خورشید در حرکت سالانه خود، در آخر پاییز به پایین‌ترین نقطه افق جنوب شرقی می‌رسد که موجب کوتاه شدن طول روز و افزایش زمان تاریکی شب می‌شود. اما از آغاز زمستان یا انقلاب زمستانی، خورشید دگربار بسوی شمال شرقی باز می‌گردد که نتیجه آن افزایش روشنایی روز و کاهش شب است. به عبارت دیگر، در شش‌ماهه آغاز تابستان تا آغاز زمستان، در هر شبانه‌روز خورشید اندکی پایین‌تر از محل پیشین خود در افق طلوع می‌کند تا در نهایت در آغاز زمستان به پایین‌ترین حد جنوبی خود با فاصله 5/23 درجه از شرق یا نقطه اعتدالین برسد.

از این روز به بعد، مسیر جابجایی‌های طلوع خورشید معکوس شده و دوباره بسوی بالا و نقطه انقلاب تابستانی باز می‌‌گردد. آغاز بازگشتن خورشید بسوی شمال‌شرقی و افزایش طول روز، در اندیشه و باورهای مردم باستان به عنوان زمان زایش یا تولد دیگرباره خورشید دانسته می‌شد به طوری که آن را گرامی ‌و فرخنده می‌داشتند.

در گذشته، آیین‌هایی در این هنگام برگزار می‌شده است که یکی از آنها جشنی شبانه و بیداری تا بامداد و تماشای طلوع خورشید تازه متولد شده، بوده است. جشنی که از لازمه‌های آن، حضور کهنسالان و بزرگان خانواده، به نماد کهنسالی خورشید در پایان پاییز بوده است، و همچنین خوراکی‌های فراوان برای بیداری درازمدت که همچون انار و هندوانه و سنجد، به رنگ سرخ خورشید باشند.

بسیاری از ادیان نیز به شب چله مفهومی ‌دینی دادند. در آیین میتـرا (و بعدها با نام کیش مهر)، نخستین روز زمستان به نام «خوره روز» (خورشید روز)، روز تولد مهر و نخستین روز سال نو بشمار می‌آمده است و امروزه کارکرد خود را در تقویم میلادی که ادامه گاهشماری میترایی است و حدود چهارصد سال پس از مبدأ میلادی به وجود آمده؛ ادامه می‌دهد. فرقه‌های گوناگون عیسوی، با تفاوت‌هایی، زادروز مسیح را در یکی از روزهای نزدیک به انقلاب زمستانی می‌دانند و همچنین جشن سال نو و کریسمس را همچون تقویم کهن سیستانی در همین هنگام برگزار می‌کنند.

به روایت بیرونی، مبدأ سالشماری تقویم کهن سیستانی از آغاز زمستان بوده و جالب اینکه نام نخستین ماه سال آنان نیز «کریست» بوده است. منسوب داشتن میلاد به میلاد مسیح، به قرون متأخرتر باز می‌گردد و پیش از آن، آنگونه که ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه نقل کرده است، منظور از میلاد، میلاد مهر یا خورشید است. نامگذاری نخستین ماه زمستان و سال نو با نام «دی» به معنای دادار ـ خداوند از همان باورهای میترایی سرچشمه می‌گیرد.

نخستین روز زمستان در نزد خرمدینانی که پیرو مزدک، قهرمان بزرگ ملی ایران بوده‌اند، سخت گرامی ‌و بزرگ دانسته می‌شد و از آن با نام «خرم روز» یاد می‌کرده و آیین‌هایی ویژه داشته‌اند. این مراسم و نیز سالشماری آغاز زمستانی هنوز در میان برخی اقوام دیده می‌شود که نمونه آن تقویم محلی پامیر و بدخشان (در شمال افغانستان و جنوب تاجیکستان) است. همچنین در تقویم کهن ارمنیان نیز از نخستین ماه سال نو با نام «ناواسارد» یاد شده است که با واژه اوستایی «نوسرذه» به معنای «سال نو» در پیوند است.

هر چند برگزاری مراسم شب چله و میلاد خورشید در سنت دینی زرتشتیان پذیرفته نشده است؛ اما خوشبختانه اخیراً آنان نیز می‌کوشند تا این مراسم را همچون دیگر ایرانیان برگزار کنند. البته در شبه تقویم نوظهوری که برخی زرتشتیان از آن استفاده می‌کنند و دارای سابقه تاریخی در ایران نیست، زمان شب چله با 24 آذرماه مصادف می‌شود که نه با تقویم طبیعی انطباق دارد و نه با گاهشماری دقیق ایرانی و نه با گفتار ابوریحان بیرونی که از شب چله با نام «عید نود روز» یاد می‌کند. از آنرو که فاصله شب چله با نوروز، نود روز است.

امروزه می‌توان تولد خورشید را آنگونه که پیشینیان ما به نظاره می‌نشسته‌اند، تماشا کرد. در دوران باستان بناهایی برای سنجش رسیدن خورشید به مواضع سالانه و استخراج تقویم ساخته می‌شده که یکی از مهمترین آنها چارتاقی نیاسر کاشان است. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که این بنا بگونه‌ای طراحی و ساخته شده است که می‌توان زمان رسیدن خورشید به برخی از مواضع سالانه و نیز نقطه انقلاب زمستانی و آغاز سال نو میترایی را با دقت تماشا و تشخیص داد. چارتاقی نیاسر بنایی است که تولد خورشید بگونه‌ای ملموس و قابل تماشا در آن دیده می‌شود. این ویژگی را چارتاقی «بازه هور» در راه نیشابور به تربت حیدریه و در نزدیکی روستای رباط سفید، نیز داراست که البته فعلاً دیواری نوساخته و الحاقی مانع از دیدار پرتوهای خورشید می‌شود. هر ساله مراسم دیدار طلوع و تولد خورشید در چارتاقی نیاسر ه با حضور دوستداران باستان‌ستاره‌شناسی ایرانی و دیگر علاقه‌مندان، در شهر نیاسر کاشان برگزار می‌‌شود.

حافظ در شب یلدا

 

معمولاً در شب یلدا رسم بر این است که صاحب‌خانه، دیوان حافظ را به بزرگتر فامیل می‌دهد. سپس هر یک از میهمانان نیت کرده و بزرگِ مجلس، این جمله را می‌گوید و تفعلی به گنجینه حافظ می‌زند: «ای حافظِ شیرازی/ تو محرم هر رازی/ بر ما نظر اندازی/ قسم به قرآن مجیدی که در سینه داری…» یا هر چیزی شبیه به این. این رسم یکی از رسوم پرطرفدار شب یلداست که امروزه با فن‌آوری روز نیز به‌روز شده. به طوری که در بعضی خانواده‌ها به جای کتاب حافظ، از فال‌نامه، نرم‌افزار تفعل مجازی در رایانه، پایگاه‌های اینترنتی ویژه فال، نرم‌افزارهای ویژه تلفن همراه، سامانه پیام کوتاه یا پیامک و… برای انجام این رسم استفاده می‌کنند که سرگرمی ‌خوبی برای خانواده‌ها در این شب بلند سال است.

پبشینهٔ جشن یلدا

یلدا و جشن‌هایی که در این شب برگزار می‌شود، یک سنت باستانی است و پیروان میتراییسم آن را از هزاران سال پیش در ایران برگزار می‌کرده‎اند. در این باور یلدا روز تولد خورشید و بعدها تولد میترا یا مهر است. این جشن در ماه پارسی «دی» قرار دارد که نام آفریننده در زمان پیش از زرتشتیان بوده است که بعدها او به نام آفریننده نور معروف شد. نور، روز و روشنایی خورشید،  نشانه‌هایی از آفریدگار بود، در حالی که شب، تاریکی و سرما نشانه‌هایی از اهریمن. مشاهده تغییرات مداوم شب و روز مردم را به این باور رسانده بود که شب و روز یا روشنایی و تاریکی در یک جنگ همیشگی به سر می‌برند. روزهای بلندتر روزهای پیروزی روشنایی بود، در حالی که روزهای کوتاه‌تر نشانه‌ای از غلبهٔ تاریکی.

یلدا برگرفته از واژه‎ای سریانی است و مفهوم آن « میلاد» است (زیرا برخی معتقدند که مسیح در این شب به دنیا آمد). ایرانیان باستان این شب را شب تولد الهه مهر «میترا» می‎‎پنداشتند و به همین علت این شب را جشن می‎گرفتند و گرد آتش جمع می‎شدند و شادمانه پایکوبی می‌کردند. آن گاه خوانی الوان می‌گستردند و « میزد» نثار می‌کردند. «میزد» نذری یا ولیمه‎ای بود غیر نوشیدنی، مانند گوشت و نان و شیرینی و حلوا، و در آیین‎های ایران باستان برای هر مراسم جشن و سرور آیینی، خوانی می‌گستردند که بر آن افزون بر آلات و ادوات نیایش، مانند آتشدان، عطردان، بخوردان، برسم و غیره، برآورده‎ها و فرآورده‎های خوردنی فصل و خوراک‎های گوناگون، همچون خوراک مقدس و آیینی ویژه‌ای که آن را « میزد» می‌نامیدند، بر سفره جشن می‌نهادند.

باوری بر این مبنا نیز بین مردم رایج بود که در شب یلدا، قارون (ثروتمند افسانه ای)، در جامه کهنه هیزم شکنان به در خانه‌ها می‌آید و به مردم هیزم می‌دهد، و این هیزم‌ها در صبح روز بعد از شب یلدا، به شمش زر تبدیل می‌شود، بنابراین، باورمندان به این باور، شب یلدا را تا صبح به انتظار از راه رسیدن هیزم شکن زربخش و هدیه هیزمین خود بیدار می‌ماندند و مراسم جشن و سرور و شادمانی بر پا می‌کردند.

جشن یلدا در ایران امروز

جشن یلدا در ایران امروز نیز با گرد هم آمدن و شب‎نشینی اعضای خانواده و اقوام در کنار یکدیگر برگزار می‎شود. آیین شب یلدا یا شب چله، خوردن آجیل مخصوص، هندوانه، انار و شیرینی و میوه‌های گوناگون است که همه جنبهٔ نمادی دارند و نشانهٔ برکت، تندرستی، فراوانی و شادکامی ‌هستند. در این شب هم مثل جشن تیرگان، فال گرفتن از کتاب حافظ مرسوم است. حاضران با انتخاب و شکستن گردو از روی پوکی و یا پری آن، آینده‌گویی می‌کنند.

 

یلدای ایرانی، شبی که خورشید از نو زاده می‌شود. یلدا در افسانه‌ها و اسطوره‌های ایرانی حدیث میلاد عشق است که هر سال در «خرم روز» مکرر می‌شود.  ماه دلداده مهر است و این هر دو سر بر کار خود دارند که زمان کار ماه شب است و مهر روزها بر می‌آید. ماه بر آن است که سحرگاه، راه بر مهر ببندد و با او در آمیزد، اما همیشه در خواب می‌ماند و روز فرا می‌رسد که ماه را در آن راهی نیست. سرانجام ماه تدبیری می‌اندیشد و ستاره ای را اجیر می‌کند، ستاره ای که اگر به آسمان نگاه کنی همیشه کنار ماه قرار دارد و عاقبت نیمه شبی ستاره، ماه را بیدار می‌کند و خبر نزدیک شدن خورشید را به او می‌دهد. ماه به استقبال مهر می‌رود و راز دل می‌گوید و دلبری می‌کند و مهر را از رفتن باز می‌دارد. در چنین زمانی است که خورشید و ماه کار خود را فراموش می‌کنند و عاشقی پیشه می‌کنند و مهر دیر بر می‌آید و این شب، «یلدا» نام می‌گیرد. از آن زمان هر سال مهر و ماه تنها یک شب به دیدار یکدیگر می‌رسند و هر سال را فقط یک شب بلند و سیاه و طولانی است که همانا شب یلداست.

در زمان ابوریحان بیرونی به دی ماه، «خور ماه» (خورشید ماه) نیز می‌گفتند که نخستین روز آن خرم روز نام داشت و ماهی بود که آیین‌های بسیاری در آن برگزار می‌شد. از آن جا که خرم روز، نخستین روز دی ماه، بلندترین شب سال را پشت سر دارد پیوند آن با خورشید معنایی ژرف می‌یابد. از پس بلندترین شب سال که یلدا نامیده می‌شود خورشید از نو زاده می‌شود و طبیعت دوباره آهنگ زندگی ساز می‌کند و خرمی‌ جهان را فرا می‌گیرد.


 

شب یَلدا یا شب چلّه یکی از کهن‌ترین جشن‌های ایرانی است.در این جشن، طی شدن بلندترین شب سال و به دنبال آن بلندتر شدن طول روزها در نیم‌کرهٔ شمالی، که مصادف با انقلاب زمستانی است،  گرامی داشته می‌شود.

یلدا به زمان بین غروب آفتاب از ۳۰ آذر (آخرین روز پاییز) تا طلوع آفتاب در اول ماه دی (نخستین روز زمستان) گفته می‌شود. خانواده‌های ایرانی در شب یلدا، معمولاً شامی فاخر و همچنین انواع میوه‌ها و رایج‌تر از همه هندوانه را مهیا و دور هم صرف می‌کنند. پس از صرف تناولات، قصه‌گویی پیرترها برای دیگر اعضای فامیل و همچنین فال‌گیری با دیوان حافظ رایج است.  در لرستان به شب یَلدا (چله)، «شو اول قاره» (قاهاره) می‌گویند.

 

WhatsApp chat