0 Items
چوب درخت تبریزی

چوب درخت تبریزی

چوب درخت تبریزی

توصیف کلی درخت تبریزی:

چوب درخت تبریزی
چوب درخت تبریزی

 رنگ قسمت خارجی چوب، سفید خامه ای است و ممکن است دارای رگه هایی نیز باشد و رنگ قسمت میانی قهوه ای مایل به زرد کمرنگ تا سبز زیتونی متغیر می باشد. رنگ سبز در  قسمت میانی چوب  با قرار گرفتن در معرض نور تیره می شود و به قهوه ای می گراید. این چوب دارای بافت تقریباً نرم هست.

دسترسی

بسیار گسترده در دسترس است.

موارد استفاده اصلی

ساخت و ساز، مبلمان و لوازم چوبی، کابینت آشپزخانه، درب، تابلو، نوار تزیینی دور لبه دیوار یا وسایل چوبی، حکاکی.

 درخت تبریزی که به عنوان یکی از محبوب ترین درختان در ایالات متحده و کانادا شناخته می شود، به یک گزینه مناسب برای محوطه سازی تبدیل شده است. این درخت دارای 30 گونه منحصر به فرد است که هر کدام ویژگی های خاص خود را دارند. دلایل مختلفی برای کاشت این درخت وجود دارد که بزرگترین دلیل، رشد سریع درخت تبریزی می باشد.

یک درخت تبریزی در  مدت زمان کمتری رشد می کند و گونه های مختلف این درخت از 50 تا 160 فوت قد دارند. دلیل دیگر کاشت  درخت تبریزی این است که از آن برای تهیه خمیر چوب (مورد استفاده در ساخت و ساز و تولید)، ایجاد تخته چند لایه و هیزم استفاده می شود.

جدا از کاربردهای عملی آن،  درخت تبریزی به دلیل زیبایی طبیعی که دارد، در سراسر جهان مورد علاقه  و توجه  قرار گرفته است. درخت تبریزی گونه ای مخروطی شکل است که این به جذابیت و زیبایی مورد نیاز در باغ های آمریکای شمالی اضافه می کند. ویژگی هایی که این درخت در اختیار دارد باعث شده است که درخت تبریزی یک التزام در چیدمان و طراحی رسمی و غیررسمی باغ ها باشد. این واقعیت که مراقبت از این درختان به راحتی انجام می شود، دلیل دیگری برای محبوبیت آن ها ایجاد کرده است. همه آنچه باغبانان باید انجام دهند این است که، آن ها را بکارند و سپس بروند. بهترین بخش این است که  مراقبت و هرس روزانه این درختان الزامی نیست.

با این حال، هنگام کاشت یک درخت کوچک و جوان، اطمینان حاصل کنید که در نزدیکی زیرساخت ها، ساختمان ها یا  فنداسیون ها کاشته نشود. دلیل این امر این است که درخت تبریزی به سرعت در بالا و زیر زمین رشد می کند. اگر این درخت  بسیار نزدیک به  موارد گفته شده کاشته شود، ریشه هایش می توانند  مخرب و تهاجمی باشند. گزینه ایده آل برای صاحب خانه های دوستدار طبیعت این است که این درخت زرق و برق دار را در فاصله ای مطمئن از خانه خود بکارندتا بتوانند از تماشای شکوفایی و رشد آن لذت ببرند. علاوه بر این، چوب این درخت را می توان به عنوان هیزم برای شومینه یا باربیکیو ها استفاده کرد.

درخت تبریزی همچنین تاریخ جالبی دارد. در قدیم، رومی ها و یونانی ها از چوب درخت تبریزی برای ساختن سپر استفاده می کردند، اما فقط برای مدتی کوتاهی، و استفاده آن ها از رواج افتاد؛ چرا که چوب این درخت برای استفاده طولانی مدت کیفیت پایینی داشت، اما اکنون از چوب این درخت برای پروژه های مختلف استفاده می شود. از آنجایی که این درخت می تواند خیلی سریع رشد کند، به صورت انبوه کاشته می شود تا بتوان آن ها را قطع و از چوبشاناستفاده کرد.

چند حقیقت جالب در مورد درخت تبریزی

چند حقیقت جالب در مورد درخت تبریزی
چند حقیقت جالب در مورد درخت تبریزی
  • هنر رنسانس اولیه از جمله پرتره مونا لیزا،  بر روی  چوب درخت تبریزی نقاشی می شد.
  • چنگ و ویولن های بزرگ، سازهای زهی هستند که چوب درخت تبریزی روی آن ها به عنوان جز اصلی ساخت دیده می شود.
  • اگرچه سوزاندن چوب برای تولید انرژی در سراسر جهان در حال اجباری شدن است، چوب درخت تبریزی در پادشاهی متحده (انگلیس) برای این منظور در حال استفاده می باشد.

 پنچ نوع مختلف  درخت تبریزی

1. درخت سپیدار

درخت سپیدار
درخت سپیدار

درخت تبریزی سپیدار با نام علمی ) (Populus alba تا ارتفاع 20 متر رشد می کند و دارای پوسته ای به رنگ خاکستری روشن (که گاهی با رنگ سفید اشتباه  گرفته می شود) همراه با  منافذی مانند الماس سیاه می باشد. درخت تبریزی سپیدار به عنوان سفیدترین درخت در یک منظره شناخته می شود و به نظر می رسد که همیشه در برف پوشیده شده است. شاخه های کوچک این درخت نیز به رنگ سفید  است.

یک ویژگی عالی این چوب این است که، می توان آن را با هزینه کمتری به گونه ای رنگ آمیزی که با ظاهر هر نوع چوب محبوب دیگر مطابقت داشته باشد. به عنوان مثال: کابینت های آشپزخانه با این چوب ساخته می شوند. صاحبان خانه معمولاً چوب درخت تبریزی سپیدار را به گونه ای رنگ می کنند که به نظر می رسد از چوب گران قیمت درخت بلوط یا گیلاس استفاده شده است. از آنجایی که این چوب از سختی خوبی برخوردار است، می توان از آن برای ساخت کابینت استفاده کرد. این چوب، رنگ را به زیبایی جذب می کند و این ویژگی به چوب تبریزی سپیدار اجازه می دهد مانند چوب طبیعی به نظر برسد. بزرگترین مزیت این چوب این است که در عین  مقرون به صرفه بودن با موفقیت می تواند کیفیت سایر چوب ها را تقلید کند.

چوب تبریزی
چوب تبریزی

برخلاف سایر چوب های سخت موجود برای ساخت لوازم چوبی با کیفیت، چوب درخت تبریزی نسبتاً نرم تر است، اما این چوب اغلب برای لوازم چوبی نقاشی شده استفاده می شود. از آنجا که چوب درخت تبریزی نرم است، رنگی که بر روی چوب اعمال می شود می تواند باعث شود چوب دچار خراشیدگی و تورفتگی شود و به راحتی آسیب ببیند. با این حال، اگر از رنگ روغنی با کیفیت بالا استفاده شود، می توان از تورفتگی و خراش  بر روی چوب جلوگیری کرد.

در نظر داشته باشید که چوب درخت تبریزی بهترین گزینه برای نواره چوبی دور کف اتاق و یا قرنیز نیست، اما می تواند به عنوان یک جایگزین عالی برای نواره دور سقف یا پیرایش سقف، استفاده شود. قیمت پایین و امکان انطباق این چوب با انواع رنگ ها باعث شده تا گزینه مناسبی برای پیرایش و نوار دور لبه های دیوار یا سایر وسایل چوبی باشد.

2. درخت لومباردی

 درخت لومباردی
درخت لومباردی

درخت لومباردی با نام علمی) (Populus niga یک نوع درخت تبریزی محبوب دیگر است. این درخت تا ارتفاع 10- 15 فیت می تواند رشد کند  و شاخه هایی دارد که به سمت بالا خم می شوند. برگ های روی این درخت مثلثی شکل به نظر می رسند، که هر کدام 2 تا 4 اینچ بزرگی و ظاهری به رنگ سبز تیره براق دارند، اما  طرف دیگر برگ ها کم رنگ تر می باشد. پوست این درخت صاف است. در سنین جوانی، رنگ پوست خاکستری – سبز است، اما با رشد، به  یک حاله تیره تری از رنگ خاکستری یا سیاه تبدیل می شود.

از آنجا که چوب درخت تبریزی لومباردی تا حدودی سبک و نرم است، می توان آن را در مقایسه با چوب های سخت مثل: افرا، بلوط یا گیلاس، به راحتی با اره زنجیری برش داد. دندان های تیز اره زنجیره ای می توانند به راحتی در قسمت های بزرگ تنه درخت تبریزی نفوذ کنند. یکی از محبوب ترین کاربردهای چوب درخت تبریزی لومباردی، برای تولید هیزم است.  با شروع کاهش دما، یک درخت لومباردی می تواند مقدار کافی چوب برای استفاده به عنوان هیزم در اختیار شما قرار دهد. این چوب به داشتن چگالی پایین معروف است  و این امر آن را به کاندیدای مناسبی برای تولید هیزم  تبدیل می کند. برای ایجاد یک آتش خوب می توان چوب درخت تبریزی لومباردی را با چوب های سخت دیگر مخلوط کرد، اما این چوب را به تنهایی نیز می توان  برای ایجاد آتش استفاده کرد.

3. صنوبر شرقی

 صنوبر شرقی
صنوبر شرقی

صنوبر شرقی با نام علمی (Populus deltoids) از دیگر اعضای خانواده درختان تبریزی می باشد که از آمریکای شمالی نشأت می گیرد. صنوبر شرقی واقعاً سریع رشد می کند، حداقل 6 فیت در یک سال. این درخت توانایی رشد 100 تا 190 فیت در ارتفاع و 6 فیت در پهنا را دارد. این درخت  معمولاً در نزدیکی دریاچه ها، رودخانه ها یا در  دشت های سیلابی  و باتلاق ها رشد می کند. درخت صنوبر شرقی ترجیح می دهد در مناطق مرطوب رشد کند؛ زیرا  در این نواحی نور لازم را دریافت می کند. پوست ضخیم صنوبر شرقی توانایی محافظت از چوب داخلی شکننده را در برابر هرگونه صدمه ای دارد. چوب این درخت در هنگام جوانی  سبز مایل به زرد است، اما هرچه پیرتر می شود به خاکستری قهوه ای مانند تبدیل می شود.

در بیشتر مواقع، صنوبر شرقی  برای اهداف زینتی مانند: سایبان، بادگیر یا به عنوان منبع تغذیه حیوانات یا هیزم استفاده می شود. درختان صنوبر شرقی توسط آمریکای شمالی برای ساختن نوعی تزئینات مورد استفاده قرار می گرفت، در حالی که مهاجران اولیه اروپا از آن برای ساختن انباز های کاه و جو  و خانه ها استفاده می کردند. پوست درخت  صنوبر سرقی  منبع غذایی اسب است. پوست داخلی و جوانه های شیرین آن قابل خوردن می باشند. چوب این درخت با شکوه را می توان برای لوازم چوبی سبک ، کاغذ، جعبه و پالت استفاده کرد. علاوه بر این، روغن های معطر حاصل از درخت صنوبر شرقی در صنعت  لوازم آرایشی استفاده می شوند. این روغن های معطر به روغن های ماساژ، بالم لب و رژ لب ها اضافه می شوند.

4. درخت بلسان

 درخت بلسان
درخت بلسان

درخت بلسان با نام علمی)  (Populus balsamifera نوع دیگری از درختان تبریزی به شمار می رود که در دشت های سیلابی ایالات متحده جنوبی رشد می کند و تا ارتفاع 80 -100  فیت بالا می رود. چوب این درخت بیشتر به خاطر خمیرش که مورد نیاز در ساخت و ساز، ساخت وسایل چوبی و تولید است، استفاده می شود.

الوار تولید شده از این درخت برای ساخت: پالت، صندوق های چوبی، قطعات لوازم چوبی و ساخت قالب های سبک کاربرد دارند. چوب درخت بلسان به عنوان ماده اولیه نیز در ساخت او اس بی (تخته از تراشه های چوب که به طور جهت دار به هم تنیده شده اند) مورد استفاده قرار می گیرد، اما به اندازه چوب آسپن (صنوبر لرزان) قوی نیست؛ زیرا خشک شدن آن بیشتر طول می کشد و باعث ایجاد لکه های فازی بر روی چوب می شود. درخت تبریزی بلسان به همراه چند گونه دیگر درخت تبریزی، برای تولید تخته چند لایی، تخته خرده چوب و روکش استفاده می شود.

5. درخت لاله   

درخت لاله
درخت لاله

درخت لاله با نام علمی(Liriodendron tulipifera)  یک گونه دیگر از درخت تبریزی می باشد. درخت لاله بزرگترین درخت چوب سخت در جنگل های شرقی آمریکای شمالی به شمار می رود، که می تواند به ارتفاع 160 فیت و عرض 10 فیت برسد. این درخت معروف به تولید الوار های شفاف، پهن و مستقیم می باشد.  این درخت خانه ای برای گل های زرد زیبا است که روی آن جوانه می زنند. از آنجا که این گونه به وفور یافت می شود، از آن برای تولید محصولات چوبی بسیار استفاده می شود.

درخت لاله نوعی درخت سخت چوب است که محبوبیتش رو به افزایش می باشد. مشابه چوب های سخت گران قیمت که در سراسر جهان مورد استفاده قرار می گیرد، چوب درخت لاله می تواند به عنوان روکش دیوار های خارجی در خانه ها استفاده شود؛ زیرا این توانایی را دارد که همه عناصر را به خوبی نگه دارد. اگرچه، این چوب از نظر کیفیت و استقامت مانند چوب های گران قیمتی چون سرو و بلوط است، اما این چوب گزینه مقرون به صرفه ای می باشد.

امروزه افراد بیشتری به جای خرید انواع دیگر چوب ها برای عرشه های فضای باز، چوب درخت تبریزی را به عنوان گزینه ای مناسب  و مقرون به صرفه انتخاب می کنند. از آنجا که درخت لاله مستقیم رشد می کند، انتخاب مناسبی برای ریل ها و ستون های روی عرشه ها، که باید تا حد ممکن مستقیم بایستند، می باشد.

نکات و توصیه ها

در اینجا چند نکته سریع در مورد درختان تبریزی که باید درباره آن ها بدانید جمع آوری شده اند:

  • نور خورشید

درختان صنوبر نیاز به نور آفتاب دارند، به ویژه به این دلیل که نور خورشید رشد و شکوفایی آن ها را تضمین می کند.

  • خاک

اگرچه آن ها می توانند  مانند اکثر درختان کاملاً با هر نوع خاکی سازگار شوند، اما ترجیح می دهند که در خاک مرطوب با زهکشی خوبی که دارای خاصیت اسیدی خفیفی است، رشد کنند.

  • آب

  درختان تبریزی نیازی به آبیاری بسیار زیاد ندارد. آن ها در مناطق غنی از آب یا کنار رودخانه ها که مقدار آب مورد نیاز آن ها راتأمین می کنند، به بهترین وجه پرورش می یابند. این امر همچنین رشد بیش از حد ریشه ها را محدود می کند.

  • هرس

همه کاری که شما باید برای این درخت انجام دهید، هرس جزئی به صورت سالانه است. برای حفظ سلامت درخت چوب های مرده و بیمار را  از آن جدا کنید.

بهترین مکان برای پرورش درختان تبریزی

بهترین مکان برای پرورش درختان تبریزی
بهترین مکان برای پرورش درختان تبریزی

این امکان  وجود دارد که درخت تبریزی را  در باغ خود بکارید، اما آنچه در ابتدا باید بدانید این است که، شانس انتخاب بیش از 30 گونه را دارید.  بعضی از گونه ها فقط 50 فیت رشد می کنند، در حالی که برخی دیگر می توانند تا 180 فیت قد بکشند. در هنگام کاشت یک درخت تبریزی باید مشخص کنید که کدام گونه مورد نیاز شما می باشد.

درختان تبریزی در جنوب شرقی ایالات متحده بهترین رشد را دارند؛ زیرا به آب زیادی احتیاج دارند. خوشبختانه، شما نیازی به زندگی در آن منطقه برای پرورش این درختان ندارید. تمام کاری که شما باید انجام دهید این است که صنوبر خود را در محلی که مقدار مناسب آب دریافت می کند، کاشت کنید. بهترین گزینه در پایین دره یا تپه خواهد بود.

دو عامل اساسی برای یک درخت تبریزی، فضا و نور خورشید است. از آنجایی که این درختان به سرعت رشد می کنند، در فضاهای کوچک که نور خورشید کمتری دارند، به خوبی رشد نمی کنند؛ بنابراین، باید مطمئن شد این درخت در جایی پرورش یابد که فضای کافی و مقدار مناسب نور خورشید وجود دارد.

 کار کردن با چوب درخت تبریزی که نسبتاً نرم هست، راحت می باشد و انتخاب این چوب گزینه مقرون به صرفه ای نیز می باشد. چوب درخت تبریزی معمولاً سفید رنگ با رگه های قهوه ای و سبز در قسمت میانی چوب می باشد. متأسفانه، چوب درخت تبریزی زیبا و تماشایی نیست، به همین دلیل معمولاً برای مبلمان و لوازم چوبی مجلل و زیبا مورد استفاده قرار نمی گیرد و معمولا رنگ می شود. چوب درخت تبریزی گزینه ی ایده آل برای ساخت کشوها است؛ چرا که این چوب ارزان و پایدار می باشد.

نویسنده: رحیم نعمتی لیمائی

با تشکر از توجه شما

چوب آسپن, چوب صنوبر و چوب تبریزی ایران

چوب آسپن, چوب صنوبر و چوب تبریزی ایران

Aspen wood آسپن یا همام چوب سفید ایران

این چوب در ایران دارای گونه های بسیاری است و تحت نام های صنوبر , چوب تبریزی , چوب سفید و .. از آن نام برده می شود . در ادامه ویژگی ها و مشخصات فنی این چوب بیشتر توضیح داده شده است .

انواع مختلف چوب و کاربرد آن ها
چوب اسپن , صنوبر , چوب تبریزی

درختان آسپن اغلب در تولید چوب سونا استفاده می شود.
آسپن یک چوب با رنگ روشن است که باعث می شود رنگ آمیزی بر روی آن به خوبی قابل اجرا باشد . این چوب گاهی اوقات به نظر می رسد حالت مخملی و کرک دار است .

چوب اسپن , صنوبر , چوب تبریزی
چوب اسپن , صنوبر , چوب تبریزی

آسپن یک چوب سخت است که در شمال شرقی آمریکا بصورت بومی رشد می کند . البته در مناطق معتدل اروپا و آسیا هم این درخت در گونه های بسیاری رشد می کند . از نظر چگالی و رنگ این گونه انواع بسیاری دارد . در ایران کشت صنوبر در تبریز بسیار دیده می شود .

یکی از کاربردهای بسیار ویژه چوب آسپن در ساخت سونا است. این چوب حرارت را منتقل نمی کند و یک عایق عالی است و می تواند رطوبت را به خوبی تحمل کند. از آنجا که گرما را به راحتی هدایت نمی کند ، در بعضی مواقع در تولید کبریت نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

این خصوصیات همچنین مواردی هستند که آسپن را برای استفاده در ساخت بدنه کشو در مبلمان مطلوب می کند ، این چوب همچنین بدون بو و بدون طعم و مزه است و این امر را برای ساخت چوب های ظروف غذایی, ظروف آشپزخانه ایده آل می کند.

مشخصات فنی چوب آسپن اروپایی

این گونه به نظر ما بسیار نزدیک به گونه ایرانی میباشد از این جهت اطلاعات آن را برای شما گرداوری کرده ایم .

نام مشترک: Aspen اروپا ، Common Aspen

نام علمی: Populus tremula

توزیع: مناطق معتدل اروپا و آسیا

اندازه درخت: 50-65 فوت (15-20 متر) قد ، 2-3 فوت (0.6-1.0 متر) قطر تنه

میانگین وزن خشک: 28 پوند / فوت 3 (450 کیلوگرم / متر 3 )

وزن مخصوص (پایه ، 12٪ MC): .35 ، .45

سختی چوب : Janka 1،650 N معادل 380 پوند به معنای اینکه این چوب جزع نرمترین چوب های جهان است .

مدول پارگی: 8،990 lb f / in 2 (62.0 MPa)

مدول الاستیک: 1،414،000 پوند f / in 2 (9.75 GPa)

قدرت خرد کردن: 58080 پوند f / in 2 (35.0 MPa)

انقباض: شعاعی: 4.8٪ ، مماس: 8.3٪ ، حجمی: 13.2٪ ، نسبت T / R: 1.7

انواع چوب آسپن در جهان

صنوبر سفید (Populus alba)
بالسام صنوبر (Populus balsamifera)
پنبه شرقی (deltoides Populus)
Bigtooth Aspen (Popidentus grandidentata)
صنوبر سیاه (Populus nigra)
لرزیدن آسپن (Populus tremuloides)
پنبه سیاه (Populus trichocarpa)

رنگ چوب صنوبر

بین قهوه ای روشن تا کرم رنگ هایی است که در این چوب دیده می شود .

چوب صنوبر اروپایی
چوب صنوبر اروپایی
دانه بندی و بافت چوب صنوبر :

این چوب با بافت ریز و راست تار است . سطح چوب مات و در برخی از گونه ها دارای بافت فازی شکل همچون مخمل ( خیلی کم حالت مخملی دارد ) است .

منافذ چوب در چوب صنوبر پراکنده , منافذ متوسط و بدون نظم , دارای پارانشیم حاشیه ای , پرتو های باریک با فاصله کم است .

از نظر ماندگاری این چوب نیز در رطوبت دچار پوسیدگی می شود و مستعد حمله حشرات است .

کار با چوب صنوبر :

کار کردن با چوب صنوبر بسیار آسان است . برای جلوگیری از ایجاد سطوح فازی ( ریش ریش و مخملی ) باید از تیغ های تیز و بسیار قوی استفاده کرد . خشک بودن چوب بسیار مهم است, هرچه چوب از رطوبت بالاتری برخوردار باشد ایجاد سطوح فازی بیشتر است . این چوب میخ را به خوبی نگاه نمی دارد و برای رسیدن به یک اتصال قوی باید از چسب و اتصالات قوی استفاده شود .

این چوب تمایل بسیاری برای پیچیدگی و خم شدن دارد . اتصال در این چوب با چسب بسیار خوب انجام می شود .

چوب صنوبر هیچ بویی ندارد.

آلرژی و سمیت در چوب صنوبر : در مورد این چوب هیچ گزارشی وجود ندارد ولی توجه داشته باشید بطور معمول هنگام کار با چوب و بخصوص شرایطی که در آن با گردو غبار چوب همراه است , موارد ایمنی را رعایت کنید . برای اطلاع بیشتر میتوانید مقاله آلرژی و سمیت در چوب ها را مطالعه کنید .

قیمت چوب صنوبر در ایران : این چوب به وفور در ایران پافت می شود و قیمتی بین 3 الی 5 میلیون تومان دارد .

پایداری: این گونه چوب در ضمائم کنوانسیون CITES یا در لیست قرمز IUCN گونه های تهدید شده ذکر نشده است.

موارد کاربرد چوب صنوبر : از این چوب برای ساخت جعبه , جعبه میوه , روکش , تخته سه لایی , و مواردی از این قبیل استفاده می شود .

مطالب مرتبط با چوب صنوبر :

با تشکر از توجه شما

WhatsApp chat