0 Items
معمار موسی عبیر

معمار موسی عبیر

معمار موسی عبیر

او متولد 1319 در تهران است

معمار موسی عبیر
معمار موسی عبیر

جناب عبیر در سال 1344 مدرک کارشناسی ارشد معماری خود را از دانشکده هنرهای زیبا تهران دریافت کرد .

او یکی از پر کارترین , فعالترین معماران ایران است که در نقاط متلف ایران به طراحی و نظارت پروژه های هتل , ساختمان های اداری , مسکونی و تجاری پرداخت است.

او عضو نظام مهندسی ساختمان استان تهران و کانون مهندسان معمار دانشگاه تهران است .

تجربه کار صنایع چوب فن و هنر با جناب موسی عبیر :

ایشان فردی با شخصیت و کلاس کاری بالا هستند . به هیچ عنوان در کار و بخصوص در جزئیات مصالحه نمیکنند و طرح باید دقیق و با جزئیات کامل اجرا شود . انسانی سالم و درست کار هستند و دلسوز برای پروژه و کار . ما در پروژه ای که افتخار همکاری با ایشان را داشتیم کار خود را به درستی و با دقت بسیار انجام دادیم و در هایت پروژه تحویل و رضایت ایشان را بدست اوردیم .

مطالب مرتبط با معماران بزرگ جهان :

کاربرد چوب در ساخت آلات موسیقی

کاربرد چوب در ساخت آلات موسیقی

کاربرد چوب در ساخت آلات موسیقی

تاریخچه ساخت ابزارهای موسیقی از چوب

در مطالعات باستان شناسی و آثار قدیمی، همواره ابزارهای موسیقی را می توان مشاهده کرد که نشان دهنده ی قدمت طولانی آنها می باشد. به صورت کلی از جمله موادی که برای ساخت آلات موسیقی مورد استفاده قرار می گیرند می توان چوب، فلز و سفال را نام برد.

نحوه ساخت می تواند به صورت های مختلفی باشد. در نوع اول می توان تمام قسمت های ساز را از یک تکه چوب ساخت، در نوع دیگر می توان قسمت های مختلف را ایجاد کرده و سپس بر روی هم قرار داد و به هم چسباند. در نوع دیگر ورقه های نازک بریده می شود و بر روی قالب قرار می گیرند و سپس با کمک بخاری برقی خشک شده و شکل می گیرند. در شکل زیر نمونه هایی از ساخت ارائه شده که قسمت های مختلف را ایجاد و سپس به هم متصل می کنند.

گیتار ساخته شده از چوب و از سه قطعه

گیتار ساخته شده از چوب و از سه قطعه که در نهایت به هم متصل می شوند و ازچوب درخت کاج یا سرو استفاده می شود.

کاسه تار ساخته شده از ورقه های نازک چوبی با استفاده از قالب

کاسه تار ساخته شده از ورقه های نازک چوبی با استفاده از قالب

نگاه اجمالی

این شاخه از کاربرد چوب بسیار حساس می باشد و با کوچکترین اشتباهی به هدف مطلوب نخواهید رسید و باید فرآیند دوباره تکرار شود، با وجود این حساسیت بالا، ولی امکان خلاقیت و ایجاد اشکال جدید وجود دارد، در شکل زیر نمونه ای از آلات چوبی موسیقی ارائه شده است که به صورت خلاقانه ایجاد شده است.

نمونه ای از آلات موسیقی چوبی
نمونه ای از آلات موسیقی چوبی

نمونه ای از آلات موسیقی چوبی

چوب مورد استفاده برای ساخت آلات موسیقی

به طور کلی برای ساخت آلات موسیقی از چوب درختانی استفاده می شود که خواص و کیفیت مناسبی داشته باشند.

 از جمله چوب های مورد استفاده برای ساخت آلات موسیقی می توان موارد زیر را اشاره کرد:

1- چوب درخت توت

2- چوب درخت گردو

3- چوب درخت افرا

4- چوب درخت آبنوس

4- چوب درخت آزاد که برای ساخت سنتور استفاده می شود.

فرآیند ساخت آلات موسیقی از چوب

چوب ها دارای خواص های متفاوتی می باشند برای مثال بافت بعضی از چوب ها به دلیل متفاوت بودن اندازه و فاصله بین آوندها می تواند سفت یا نرم باشد. سختی و چگالی چوب بسیار مهم است و معمولا از چوب های سخت برای ساخت ابزارهای موسیقی استفاده می شود. شیوه ساخت، نوع و جنس چوب به کار رفته و پوشش محافظ در ایجاد صدای رسا در آلات موسیقی نقش زیادی را ایفا می کنند.

آلات موسیقی بسیاری در بازار وجود دارد که برای ساخت آنها از چوب استفاده می شود از جمله این آلات موسیقی می توان: تار، سه تار، گیتار، نی، فلوت، پیانو، نی انبان، ویولن، سنتور…. را نام برد، که برای هر ابزار باید یک چوب خاص استفاده شود و ویژگی های منحصر به فردی داشته باشد. به دلیل حساس بودن چوب در مقابل تابش نور، رطوبت و حتی ضربه همواره سعی شده است با ساخت مواد ترکیبی این ویژگی ها را بهبود بخشیده و استحکام و مقاومت چوب را افزایش دهند. برای این هدف از جمله موادی همانند الیاف های شیشه و کربن مورد استفاده قرار گرفته است. نمونه ای از آلات موسیقی ساخته شده از مواد ترکیبی در شکل زیر قابل مشاهده است.

چنگ بسیار زیبا و با کیفیت ساخت بالا،  از مواد ترکیبی
چنگ بسیار زیبا و با کیفیت ساخت بالا، از مواد ترکیبی

چنگ بسیار زیبا و با کیفیت ساخت بالا،  از مواد ترکیبی

عوامل مهم و تاثیرگذار بر کیفیت آلات موسیقی چوبی

چوب مورد استفاده در ساخت بسیاری از سازها باید، بافت مناسب داشته باشد و به صورت طبیعی و با گذشت زمان خشک شود تا با گذشت زمان ترک نخورد و استحکام خود را از دست ندهد. عامل مهم دیگر و تاثیرگذار محل چوب می باشد که از کدام قسمت درخت گرفته شده باشد. خواص صوتی چوب بسیار مهم است که جاذب صدا نباشد و در اثر پدیده تشدید صوت را به خوبی انتقال دهد (منظور از پدیده تشدید رسیدن فرکانس موسیقی به فرکانس طبیعی چوب است که در این فرکانس چوب مرتعش شده و صدا را به خوبی منتقل می کند).

سن درخت، زمان و فصل برش درخت (همواره باید در فصل زمستان صورت گیرد که درخت در خواب زمستانی است و جریان آوندی در آن در کمترین مقدار می باشد)، نیز تاثیر زیادی دارد و در آخر پوشش محافظی که بر روی ساز استفاده می شود که از مواد الکلی است و سبب محافظت بیشتر از آن می شود. استفاده از مواد پوششی بر روی ساز در شکل زیر نشان داده شده است.

تار ساخته شده از چوب
تار ساخته شده از چوب

آخرین مرحله استفاده از مواد پوششی می باشد که سبب براق شدن و کیفیت بیشتر می شود

ساخت سنتور

در ساخت سنتور معمولا از چوب درخت گردو و چوب کاج استفاده می شود و قسمت کف و اصلی (بدنه) آن از چوب گردو می باشد و در بین دو صفحه ها از چوب درخت کاج استفاده می شود. در شکل زیر نمونه ای از یک سنتور نشان داده شده است.

سنتور ساخته شده از چوب درخت گردو و چوب درخت کاج
سنتور ساخته شده از چوب درخت گردو و چوب درخت کاج

سنتور ساخته شده از چوب درخت گردو و چوب درخت کاج

ساخت تار

تار از قدیمی ترین و معروف ترین سازهای ایرانی می باشد. درساخت این ابزار موسیقی معمولا از چوب درخت توت استفاده می شود ولی در مواردی چوب درخت سنجد و گردو نیز کاربرد دارد که قسمت کاسه ای آن به شکل بیضی شکل بوده و از چوب یکدست ساخته می شود.

تار ساخته شده ازچوب درخت توت
تار ساخته شده ازچوب درخت توت

تار ساخته شده ازچوب درخت توت

ساخت تنبک چوبی

در ساخت بدنه تنبک می توان از چوب استفاده کرد که ظاهر زیبایی ایجاد شود و کیفیت صدای بالای دارد، از جمله چوب های مورد استفاده در ساخت تنبک می توان درخت گردو، توت اشاره کرد. در شکل زیر نمونه ای از تنبک چوبی ارائه شده است.

تنبک با بدنه چوبی
تنبک با بدنه چوبی

تنبک با بدنه چوبی

ساخت آلات موسیقی در ایران

کشور ما مجموعه ای از اقوام گوناگون است که هرکدام موسیقی و آلات موسیقی مخصوص به خود را دارند. بیشترین چوب هایی که در ایران برای ساخت آلات موسیقی کاربرد دارند چوب گردو و چوب توت می باشند زیرا بافت مناسب و استحکام خوبی دارند. در سازهای ساخته شده در کشورمان انواع تزیینات و منبت کاری و شکل دهی های خاص و منحصر به فرد را می توان مشاهده کرد که سبب زیبایی آن می شود.

نویسنده : رحیم نعمتی لیمائی


مطالب مرتبط با موسیقی :

اخبار بهروز وثوقی ؛ عکس و تصویر بهروز وثوقی در جشنواره فیلم فجر

اخبار بهروز وثوقی ؛ عکس و تصویر بهروز وثوقی در جشنواره فیلم فجر

عکس تصویر بهروز وثوقی در جشنواره فیلم فجر

کامبیز دیرباز در نشست خبری فیلم «خروج» پیراهنی پوشیده بود که تصویر بهروز وثوقی روی آن به چشم می‌خورد


حضور محرمانه بهروز وثوقی در “آشغال‌ های دوست‌ داشتنی”

چندی پیش خبری مبنی بر اینکه محسن امیریوسفی نسخه متفاوتی از فیلم “آشغال‌های دوست‌داشتنی” را با بازی بهروز وثوقی برای حضور در جشنواره فیلم فجر برای هیئت انتخاب جشنواره فیلم فجر ارسال کرده است همه را شوکه کرد و باعث شد برخی از هنرمندان از مسئولان سینمایی درخواست کنند این فیلم نمایش داده شود و حتی هنرمندی مثل شهاب حسینی که خودش نیز در “آشغال‌های دوست‌داشتنی” نقش دارد برای صدور مجوز به این فیلم و روی پرده آمدن بهروز وثوقی پس از 41 سال به رئیس‌جمهور نامه نوشت.

بیشتر بدانید : شهاب حسینی در نامه اش به روحانی چه نوشت؟ + عکس

روز چهارشنبه 16 بهمن‌ماه سایت تابناک مدعی شد اکران فیلم سینمایی “آشغال‌های دوست داشتنی اصل” برای خبرنگاران و منتقدین در جشنواره فجر بلامانع اعلام شده است، اما پس از آن دیگر خبری در این مورد منتشر نشد و معلوم نیست این خبر چه اندازه صحبت دارد. این رسان پیشتر نوشته بود که محسن امیریوسفی در سفری که در سال 1391 به آمریکا داشته، بخش‌های مربوط به حضور بهروز وثوقی در فیلمش را ضبط کرده است و با این وجود جای تعجب دارد که حضور بهروز وثوقی در این فیلم تا هفت سال رسانه‌ای نشده است.

بیشتر بدانید : حضور بهروز وثوقی در جشنواره فجر 98 قطعی شد!

محسن امیریوسفی در گفت‌وگویی که به تازگی با هفته‌نامه چلچلراغ داشته درباره حضور بهروز وثوقی در “آشغال‌های دوست‌داشتنی اصل” صحبت کرده است. بخش‌هایی از این گفت‌وگو را در ادامه می‌خوانید:

شما درباره همکاری با آقای وثوقی آیا با کسی هم صحبت کرده بودید، از دوستان و همکاران، یا کسی خبر نداشت و وقتی اطرافیان متوجه موضوع شدند، غافل‌گیر شدند؟ چون ما که کاملا غافل‌گیر شدیم.
همین الان هم همه شوکه هستند، حتی عوامل فیلم! البته به همه عوامل فیلم که در مورد علت محرمانه بودن این مسئله سوال می‌کردند، گفتم انرژی ما باید متمرکز می‌بود روی اصل قضیه که همان ساخت و اکران فیلم “آشغال‌های دوست‌داشتنی” بود و ندانستن این موضوع به نفع همه بود. کارکردن با بازیگری مثل آقای وثوقی که ده‌ها سال است در سینمای ایران کار نکرده‌اند، محدودیت‌ها و نگرانی‌هایی را به وجود می‌آورد که همین سکوت خبری و محرمانه بودن کمک کرد که آقای وثوقی هم بتوانند با آرامش کارشان را انجام دهند.

وقتی شما این پیشنهاد را با آقای وثوقی مطرح کردید، واکنش ایشان چه بود؟

آشنایی من با آقای وثوقی از سفری که به آمریکا داشتم، شروع شد. برای خود من جالب بود یک بازیگر سینمای ایران که برای همه یک اسطوره است، این میزان تواضع و فروتنی و مهربانی و نگاهی پر از رافت و انسانیت به گذشته دارند. یعنی در تمام مدت آشنایی چند ساله‌ای که با ایشان دارم، ندیدم و نشنیدم که یک بار بخواهند از کسی گله‌ یا شکایتی بکنند. البته دل‌تنگی برای ایران کماکان وجود دارد و دلخوری از بعضی مسائل، ولی این استقامت و این‌که همیشه مسیر آرام و ویژه خودشان را طی این سال‌ها طی کرده‌اند، برای من خیلی قابل احترام بود. تاسفی که به وجود می‌آید، این است که ایشان در سنی مجبور شدند ارتباطشان را با سینمای ایران قطع کنند که ۴۱ ساله بودند و اوج فعالیتشان در ایران بود. الان که ما داریم با هم صحبت می‌کنیم، ایشان ۸۲ ساله هستند و به نوعی نیمی از عمر خود را دور از ایران گذرانده‌اند.

برای یک هنرمند در این سطح، وقتی در اوج جلوی فعالیت او را بگیری، انگار زندگی را از او می‌گیری.
بله، وقتی کارها و نقش‌های ایشان را خصوصا در ۱۰ سال آخر فعالیتشان بررسی می‌کنیم، می‌بینیم نقش‌های بسیار متنوعی را بازی کردند که منحصربه‌فرد است. هیچ بازیگر دیگری این میزان تسلط روی اجرای نقش‌هایش را نداشت. از طرفی، تنوعی که در نقش‌هایشان است، چشم‌گیر است. از “قیصر” و “رضا موتوری” و “تنگسیر” تا فیلم‌های عامه‌پسندتری مثل “همسفر” یا “ماه‌عسل”. به نظر من یکی از قدرنادیده‌ترین فیلم‌های آقای وثوقی “سوته‌دلان” بود که یک آغاز جدید در دوران بازیگری آقای وثوقی بود، که متاسفانه بعد از آن دیگر این فرصت پیش نیامد که چنین نقش‌هایی را تکرار کنند. بازی‌ای که به نظر من در سطح جهانی می‌شد به آن پرداخته شود. البته در کنار بازی درخشان ایشان در “گوزن‌ها” و “کندو” تاکید دارم بر بازی ایشان در “سوته‌دلان” که کمتر فرصت شد تا به آن پرداخته شود.

یک‌سری از بازیگرهای سینمای قبل از انقلاب همین‌جا ماندند و اجازه فعالیت پیدا کردند. یک عده دیگر اما رفتند و برگشتند و اجازه فعالیت پیدا کردند. چرا برای افرادی مثل بهروز وثوقی که فکر نمی‌کنم کسی در توانایی‌ها و تاثیرگذاری‌های او شک داشته باشد، استثنا قائل شدند؟
البته باعث خوشحالی است که تعداد زیادی از بازیگران قبل از انقلاب بعد از انقلاب هم توانستند فعالیت داشته باشند. حضور این بزرگان مثل آقایان انتظامی، نصیریان، رشیدی، کشاورز و دیگر بزرگان سینمای ایران در حوزه بازیگری کمک بزرگی به سینمای ایران کرد. ولی این اتفاق برای تعدادی نیفتاد و حسرت آن برای سینمای ایران ماند. فقدان حضور آقای وثوقی در سینمای بعد از انقلاب، ما را از داشتن بازیگری توانا محروم کرد و به ضرر سینما شد.

وقتی به سینمای بعد از انقلاب نگاه می‌کنیم، علی‌رغم تمام اتفاقات خوبی که در این ۴۰ سال در فیلم‌های کارگردانان شاخص سینمای انقلاب افتاده است و بازی‌های بسیار خوبی که در سینمای بعد از انقلاب داریم، جای خالی آقای وثوقی به‌شدت احساس می‌شود. با احترام به همه بازیگران دهه ۶۰ و ۷۰ اگر بسیاری از فیلم‌های بعد از انقلاب را با حضور آقای وثوقی در نظر بگیریم، اتفاق دیگری در سینما می‌افتاد. حضور آقای وثوقی می‌توانست یک نگاه و تحول جدی در سینمای ایران ایجاد کند و ما الان در حوزه بازیگری سینمای متفاوت‌تری داشته باشیم.

بعضی بازیگران امروز ما حتی هم‌چنان دنباله‌رو سبک بازیگری آقای وثوقی هستند.
طبیعتا بعضی چیز‌ها مثل قوانین فیزیک است. مثل انرژی. این‌ها هیچ‌وقت از بین نمی‌رود، بلکه از صورتی به صورت دیگر تغییر شکل پیدا می‌کند. هیچ‌کس هم قدرت این‌کار را ندارد که نقش آقای وثوقی در سینمای ایران را نادیده بگیرد.

فکر می‌کنید این نگاهی که باعث می‌شود برای امثال آقای وثوقی، مثل آقای ملک‌مطیعی استثنا قائل ‌شوند، از سر چیست؟ طبق مجوزی که خود دوستان صادر می‌کنند، این فیلم‌ها ساخته می‌شوند. پس ما از چی باید وحشت داشته باشیم؟ چه اتفاقی می‌تواند برای تعدادی از دوستانی که مخالفت می‌کنند، آزاردهنده باشد؟

این اتفاق برای آقای فردین و ملک‌مطیعی هم افتاد. تلاش‌هایی برای این کار شده، اما متاسفانه ما همیشه منتظر بودیم مجوز صادر شود که به سراغ بزرگانی چون فردین، ملک‌مطیعی و آقای وثوقی برویم. در صورتی که قانونی در این زمینه وجود نداشته و ندارد که جلوی کار آن‌ها را بگیرد.

منبع : سیمرغ

سانتیاگو کالاتراوا والس معمار و مجسمه ساز اسپانیایی

سانتیاگو کالاتراوا والس معمار

سانتیاگو کالاتراوا والس معمار و مجسمه ساز اسپانیایی ، نویسنده انواع سازه های آینده نگر در کشورهای مختلف جهان است. زیبایی شناسی او گاهی به عنوان “فناوری زیستی” تعریف می شود.

سانتیاگو کالاتراوا والس معمار و مجسمه ساز اسپانیایی
سانتیاگو کالاتراوا والس معمار و مجسمه ساز اسپانیایی

Santiago Calatrava Valls (زاده 28 ژوئیه 1951) معمار اسپانیایی ، مهندس سازه ، مجسمه ساز و نقاش اسپانیایی است ، به ویژه به خاطر پل های پشتیبانی شده توسط تابلوهای لاغر منفرد و ایستگاه های راه آهن ، استادیوم ها و موزه هایش که اشکال مجسمه سازی آنها اغلب شبیه موجودات زنده است. آثار مشهور او عبارتند از: موزه هنر میلواکی ، برج Turning Torso در مالمو ، سوئد ، مرکز حمل و نقل مرکز تجارت جهانی در شهر نیویورک ، پل مارگارت هانت هیل در دالاس ، تگزاس.و بزرگترین پروژه او ، شهر هنر و علوم و خانه اپرا ، در زادگاهش ، والنسیا است . شرکت معماری وی دارای دفاتر در شهر نیویورک ، دوحه و زوریخ است .

سانتیاگو کالاتراوا والس
سانتیاگو کالاتراوا والس
سانتیاگو کالاتراوا والس
سانتیاگو کالاتراوا والس

منبع وب سایت ویکی پدیا

کنزو تانگه معمار ژاپنی

کنزو تانگه معمار ژاپنی

درباره معمار کنزو تانگه

معمار کنزو تانگه

کنزو تانگه : Kenzō Tange یکی از مؤثرترین معماران ژاپنی قرن بیستم است. او از زیبایی شناسی و اصول ساختاری سنتی ژاپن به عنوان پایه استفاده کرد و پروژه های خود را در “سبک بین المللی” (دولت شهری توکیو ، 1952-57) و به سبک پیشرفته انجام داد (دفتر مرکزی تلویزیون فوجی ، 1996). کلیسای جامع کلیسای جامع سنت مری و مرکز المپیک (هر دو ساخته شده در توکیو ، در سال 1964 به پایان رسید) شاهکارهای مشهور او در جهان هستند. کنزو تانگ نخستین کسی بود که از پوششهای همپوشانی استفاده کرد: مرکز المپیک و کلیسای جامع سنت مری در توکیو ، سالن کنگره در بخشداری ایمه.

کنزو تانگه (به ژاپنی: 丹下 健三) (آوانگاری به انگلیسی:Kenzo Tange) معمار برجستهٔ ژاپنی است.

او طراح «هتل تهران» است، که قرار بود در تقاطع بلوار کشاورز و خیابان حجاب کنونی (روبروی وزارت کشاورزی و پایین تر از دبیرستان آیت‌الله سعیدی) ساخته گردد، که ساخت آن با انقلاب ۱۳۵۷ نیمه کاره ماند.

کنزو تانگه ( 丹 下 健 三تانگ کنزی ، 4 سپتامبر 1913 – 22 مارس 2005) یک معمار ژاپنی و برنده جایزه پیتزکر 1987 برای معماری بود . او یکی از برجسته ترین معماران قرن بیستم بود و سبک های سنتی ژاپنی را با مدرنیسم ترکیب کرد و ساختمان های اصلی را در پنج قاره طراحی کرد. تانگه همچنین یک حامی تأثیرگذار جنبش متابولیسم بود . وی گفت: “به اعتقاد من ، حوالی سال 1959 یا در اوایل دهه شصت بود كه من شروع به فكر كردن در مورد آنچه بعداً كردم به نام ساختارگرایی كردم ” ، (به نقل از برنامه 2/1982 ، آمستردام) ، مرجعی به جنبش معماری معروف به ساختارگرایی هلند.

تحت تأثیر مدرنیته سوئیسی ، لو کوربوزیه ، از سن کم ، تانگ در سال 1949 هنگامی که برنده مسابقه طراحی پارک یادبود صلح هیروشیما شد ، به رسمیت شناخته شد . وی در دهه 50 عضو CIAM (Congres Internationaux d’Architecture Moderne) بود. او به گروه معماران جوان CIAM موسوم به Team X پیوست ، اگرچه برنامه او در توکیو خلیج سال 1960 برای تیم 10 در دهه 1960 و همچنین گروهی که متابولیسم شد تأثیرگذار بود .

مطالعات دانشگاه او در مورد شهرسازی ، وی را در موقعیت ایده آل برای اداره پروژه های بازآفرینی پس از جنگ جهانی دوم قرار داده است. ایده های او در طرح های توکیو و اسکوپیه مورد بررسی قرار گرفت . کارهای تانژ بر نسلی از معماران در سراسر جهان تأثیر گذاشت.

اوایل زندگی

تانگ در 4 سپتامبر 1913 در اوساکا ، ژاپن متولد شد ، زندگی اولیه خود را در شهرهای چینی هانکوو و شانگهای گذراند . او و خانواده اش پس از فهمیدن مرگ یکی از عموهایش به ژاپن بازگشتند. برخلاف چمنزارهای سبز و آجرهای قرمز در محل شانگهای ، خانواده Tange اقامتگاه خود را در یک مزرعه بام خاردار در Imabari در جزیره Shikoku اقامت گزیدند .

پس از پایان دوره راهنمایی ، تنگ در سال 1930 برای شرکت در دبیرستان به هیروشیما نقل مکان کرد . در اینجا بود که او برای اولین بار با آثار مدرنیست سوئیسی ، لو کوربوزیه روبرو شد . کشف وی از نقاشی های کاخ اتحاد جماهیر شوروی در یک مجله هنری خارجی او را متقاعد کرد که یک معمار شود. اگرچه او از دبیرستان فارغ التحصیل شد ، نتایج ضعیف Tange در ریاضیات و فیزیک به این معنی بود که او باید برای ورود به دانشگاه های معتبر ، امتحانات ورودی را بگذراند. وی دو سال را در این کار گذراند و در این مدت ، درباره فلسفه غرب به طور گسترده می خواند. تانگ همچنین در بخش فیلم در دانشکده هنر دانشگاه نیهون ثبت نام کرد تا از پیش نویس ژاپنی جوانان در کلاس های نظامی خود و به ندرت در کلاس های دانشجویی ژاپن گول بزند.

در سال 1935 تانگه تحصیلات عالی را که در دانشکده معماری دانشگاه توکیو مورد نظر بود آغاز کرد. وی در دوره های Hideto Kishida و Shozo Uchida تحصیل کرد. اگرچه تانگ مجذوب عکس های ویلا Katsura بود که روی میز Kishida نشسته بود ، اما کار او با الهام از Le Corbusier ساخته شد. پروژه فارغ التحصیلی وی 17 هکتار (42 هکتار) توسعه در پارک هیبیا توکیو بود .

رنزو پیانو معمار

رنزو پیانو (در ایتالیایی: رنتسو Renzo Piano) معمار برجسته ایتالیایی ست.

رنزو پیانو

رنزو پیانو یک معمار ایتالیایی است که سبک طراحی پیشرفته را به همراه ریچارد راجرز اختراع کرده است. آفرینش اصلی او مرکز پومپیدو در پاریس (77-1770) است.

زندگی‌نامه
رنزو پیانو معمار و مهندس مطرح ایتالیایی می‌باشد که در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۱۹۳۷ در شهر جنوا به دنیا آمده است. در مدرسهٔ ابتدایی چیزی نمانده بود که از مدرسه اخراج شود.

معمار رنزو پیانو
ولت‌اشتادهاوس در کلن آلمان. , معمار رنزو پیانو
معمار رنزو پیانو
«مرکز پاول کِلِه» از آثار رنزو پیانو در برن سوئیس , معمار رنزو پیانو
معمار رنزو پیانو
معمار رنزو پیانو

از جملهٔ ساختمان‌های مشهور وی می‌توان به مرکز ژورژ پمپیدو (به همراه ریچارد راگرز در سال ۱۹۷۷ میلادی)، ساختمان the shard در لندن (۲۰۱۲) و موزه هنر آمریکایی ویتنی در نیویورک سیتی (۲۰۱۵) اشاره داشت.

وی در سال ۱۹۹۸ برای طراحی فرودگاه بین‌المللی کانسای در ژاپن موفق به دریافت جایزهٔ پریتزکر شده‌است.

وی در مدرسهٔ ابتدایی چیزی نمانده بود که از مدرسه اخراج شود.

ابتدا برای تحصیل معماری به دانشگاه فلورانس رفت. در دورهٔ اشغال دانشگاه‌های ایتالیا بوسیلهٔ دانشجویان در میلان نزد فرانکو البینی به یادگیری عملی حرفهٔ معماری پرداخت. در ۱۹۶۴ تحصیلات خود را در رشتهٔ معماری در پلی‌تکنیک میلان با پایان‌نامه‌ای دربارهٔ ساختمان‌های عربی در قسمت‌های داخلی لیگوریا به پایان برد و به همکاری با استادش مارکو تسانوسو پرداخت.

به لطف پدر، که مانند چهار عمو و برادرش همه پیمانکار ساختمانی بودند، بی‌درنگ امکان آشنایی با زندگی کارگاهی و تجربه حرفه‌ای را به دست آورد و اولین روابط حرفه‌ای خود را با مشتریان پایه گذاشت.

از ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰ بین انگلستان و ایالات متحده در سفر بود تا تحصیلات خود را تکمیل کند.

در همین دوران با ژان پرووه (۱۹۰۱–۱۹۸۴)، معمار فرانسوی آشنا می‌شود و دوستی پایدار و پر ثمری را با او آغاز می‌کند. ژان پرووه بعدها رئیس ژوری گزینش طرح پروژهٔ مرکز پمپیدو شد.

از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۷ با ریچارد راجرز در طراحی مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو همکاری داشت .

منبع : ویکی پدیا

WhatsApp chat