0 Items
الگو های هندسی

الگو های هندسی

الگو های هندسی

الگوی هندسی انتزاعی

الگوهای هندسی و اشکال انتزاعی

الگوهای هندسی و اشکال انتزاعی

اشکال هندسی٬ گره های هندسی٬ هندسه نقوش٬

الگوهای هندسی و اشکال انتزاعی

الگوهای هندسی و اشکال انتزاعی

الگوهای هندسی و اشکال انتزاعی

الگوهای هندسی و اشکال انتزاعی

الگوهای هندسی و اشکال انتزاعی

الگوهای هندسی و اشکال انتزاعی

الگوهای هندسی و اشکال انتزاعی

الگوهای هندسی و اشکال انتزاعی

الگوهای هندسی و اشکال انتزاعی

الگوهای هندسی و اشکال انتزاعی

الگوهای هندسی و اشکال انتزاعی

الگوهای هندسی و اشکال انتزاعی

الگوهای هندسی و اشکال انتزاعی

الگوهای هندسی و اشکال انتزاعی

 

اشکال هندسی

 

ISLAMIC MATHEMATICS

ISLAMIC MATHEMATICS

درباره گرهچینی در حال ویرایش و ترجمه  

ریاضیات اسلامی

برخی از نمونه های تقارن کامل، مورد استفاده در دکوراسیون مساجد اسلامی

عکس و زندگینامه , هندسه جبر و رضیات خوارزمی

عکس و زندگینامه , هندسه جبر و رضیات خوارزمی

امپراتوری اسلامی در سراسر ایران، شرق میانه، آسیای مرکزی، آفریقای شمالی، ایبریا و بخش هایی از هند از قرن 8 به بعد تاسیس سهم قابل توجهی را نسبت به ریاضیات ساخته شده است. آنها قادر به جلب و فیوز با هم تحولات ریاضی یونان andIndia بود.

یکی از پیامد های منع استفاده از تصویر صورت و رخ انسان باعث استفاده گسترده از الگوهای هندسی برای تزئین و هنر شد .

کاربرد ریاضیات به شکل یک هنر . در واقع، در طول زمان، هنرمندان مسلمان تمام انواع مختلف از تقارن و هندسه را به تصویر کشیدند .

قرآن خود را تشویق انباشت دانش و عصر طلایی علوم اسلامی و ریاضیات رونق در طول دوره قرون وسطی از 9 تا قرن 15. خانه حکمت در بغداد برپا شد در اطراف 810، و کار تقریبا بلافاصله در ترجمه بزرگ یونانی andIndian ریاضی آغاز شده و نجوم کار می کند به زبان عربی.

ریاضیدان برجسته فارسی محمد خوارزمی یک مدیر اولیه خانه حکمت در قرن 9 و یکی از بزرگترین ریاضیدانان مسلمان متقدم بود. شاید مهم ترین سهم خوارزمی در ریاضیات بود حمایت قوی خود را از سیستم عددی هندو (1 – 9 و 0)، که او به عنوان داشتن قدرت و کارایی مورد نیاز به انقلابی اسلامی (و بعدها غربی) ریاضیات، و که به رسمیت شناخته به زودی توسط کل جهان اسلام تصویب شد، و بعد از آن توسط اروپا و همچنین.

دیگر سهم مهم خوارزمی جبر بود، و او از روش های اساسی جبری “کاهش” و “تعادل” معرفی و ارائه یک حساب کاربری جامع از حل معادلات چند جمله ای تا درجه دوم. به این ترتیب، او در ایجاد قدرتمند زبان ریاضی انتزاعی هنوز هم در سراسر جهان استفاده می شود امروز، و اجازه یک راه بسیار کلی تر از تجزیه و تحلیل مشکلات دیگر از مشکلات خاص که قبلا توسط سرخپوستان و چینی در نظر گرفته.
قضیه دو جملهای

تاریخ 10th ریاضیدان قرن فارسی محمد ابوبکر کرجی کار به گسترش جبر هنوز هم بیشتر، آزاد کردن آن از میراث هندسی آن، و معرفی تئوری حساب جبری. ابوبکر کرجی برای اولین بار به استفاده از روش اثبات شده توسط استقراء ریاضی برای اثبات نتایج خود، با اثبات این است که دستور اول در دنباله نامتناهی از اظهارات درست است، و پس از آن اثبات این است که، اگر هر یک بیانیه در دنباله درست است بود، پس یک بعدی است.

در میان چیزهای دیگر، ابوبکر کرجی استفاده استقراء ریاضی برای اثبات این قضیه دو جمله ای. دوجمله ای را یک نوع ساده از عبارت جبری است که تنها دو دوره که در تنها با جمع، تفریق، ضرب و مثبت شارحان کل تعداد، مانند (x + y) اداره 2 است. همکاری efficients مورد نیاز در هنگام دوجمله ای گسترش یافته است به شکل یک مثلث متقارن، معمولا به عنوان مثلث پاسکال پس از قرن 17 ریاضیدان فرانسوی بلز پاسکال اشاره شده است، اگر چه بسیاری از ریاضیدانان دیگر آن قرنها قبل از او در هند، ایران، چین و ایتالیا تحصیل کرده بود، از جمله ابوبکر کرجی.

چند صد سال پس از ابوبکر کرجی، عمر خیام تعمیم روش هند برای استخراج ریشه های مربع و مکعب شامل چهارم (شاید بهتر به عنوان یک شاعر و نویسنده از “رباعیات خیام”، اما ریاضیدان مهم و ستاره شناس در سمت راست خود شناخته می شود)، ریشه پنجم و بالاتر در قرن 12th در اوایل. او انجام یک تجزیه و تحلیل سیستماتیک از مشکلات مکعب، آشکار شد در واقع چند نوع متفاوت از معادلات مکعب وجود دارد. اگر چه او در واقع موفقیت در حل معادله مکعب، و اگر چه او است که معمولا با شناسایی پایه های هندسه جبری اعتبار، او از پیشرفت های بیشتر توسط ناتوانی خود را برای جدا کردن جبر از هندسه، و یک روش کاملا جبری برای برگزار شد حل معادلات مکعب تا به حال به 500 سال دیگر صبر کنید و ایتالیایی ریاضیدانان دل فرو و تارتالیا.

طوسی یکی از پیشگامان در زمینه مثلثات کروی بود
در 13th قرن فارسی ستاره شناس، دانشمند و ریاضیدان خواجه نصیرالدین طوسی شاید اولین برای درمان مثلثات به عنوان رشته ریاضی جدا از ستاره شناسی بود. ساخت و ساز در اوایل کار byGreek ریاضیدانان مانند منلائوس اسکندریه و کار هند در تابع مثلثاتی، او اولین نمایشگاه گسترده ای از مثلثات کروی، از جمله فهرست شش موارد متفاوت یک مثلث راست در مثلثات کروی. یکی از کمک های ریاضی خود را بزرگ تدوین قانون معروف سینوس برای مثلث هواپیما، a/ (SIN A) = b/ (sinB) = c/ (SIN C) بود، اگر چه قانون ناگزیر برای مثلث کروی قبل از آن کشف شده بود توسط 10 قرن ایرانیان ابوالقاسم وفا Buzjani و ابو نصر منصور.

دیگر ریاضیدانان مسلمان قرون وسطی ارزش توجه داشته باشید عبارتند از:

9 قرن عرب ثابت بن قره، که یک فرمول کلی است که توسط آن اعداد دوست داشتنی می تواند مشتق شده توسعه یافته، دوباره کشف خیلی بعد توسط هر دو فرما و دکارت (اعداد دوست داشتنی جفت از اعداد که مجموع مقسوم علیه های یک عدد برابر با می تعداد دیگر، به عنوان مثال مقسوم علیههای ان مناسب از 220 1، 2، 4، 5، 10، 11، 20، 22، 44، 55 و 110، که از مجموع 284؛ و مقسوم علیههای ان مناسب از 284 1، 2، 4، 71، و 142، که از مجموع 220 است).
قرن 10 ریاضیدان عرب ابوالقاسم حسن Uqlidisi، که اولین متن بازمانده نشان دادن استفاده موضعی از اعداد عربی، و به خصوص استفاده از اعشار به جای کسری (به عنوان مثال 7.375 INSEAD از 73/8) نوشت؛
تاریخ 10th هندسه دان عرب قرن ابراهیم بن سنان، که تحقیقات ارشمیدس از مساحت و حجم و همچنین در مماس از یک دایره ادامه داد:
در 11th قرن فارسی ابن هیثم (همچنین به عنوان ابن هیثم شناخته می شود)، که در علاوه بر این به کار پیشگامانه خود را در اپتیک و فیزیک، تاسیس آغاز ارتباط بین جبر و هندسه، و ابداع آنچه در حال حاضر به عنوان “مشکل ابن هیثم” شناخته شده (او اولین ریاضیدان به دست آوردن فرمول برای مجموع قدرت چهارم، با استفاده از یک روش این است که به آسانی قابل تعمیم)؛ و
در 13th قرن فارسی کمالالدین فارسی، که نظریه بخش های مخروطی برای حل مشکلات نوری، و همچنین به دنبال کار در تئوری اعداد مانند روی اعداد دوست داشتنی، فاکتور و روش ترکیبی؛
در 13th قرن مراکش ابن البنا AL-Marrakushi، که آثار شامل موضوعاتی مانند محاسبه جذر و تئوری کسور ادامه داد، و همچنین به عنوان کشف اولین جفت جدید از اعداد دوست داشتنی از زمان های قدیم (17،296 و 18،416، بعد دوباره کشف توسط فرما) و از اولین استفاده از نماد جبری از براهماگوپتا.
با نفوذ خفقان آور ترکیه امپراتوری عثمانی از قرن 14th و یا 15 به بعد، ریاضیات اسلامی دچار رکود و پیشرفت های بیشتر به اروپا نقل مکان کرد.

منبع : storyofmathematics.com


ISLAMIC MATHEMATICS

Some examples of the complex symmetries used in Islamic temple decoration

Some examples of the complex symmetries used in Islamic temple decoration

Some examples of the complex symmetries used in Islamic temple decoration

The Islamic Empire established across Persia, the Middle East, Central Asia, North Africa, Iberia and parts of India from the 8th Century onwards made significant contributions towards mathematics. They were able to draw on and fuse together the mathematical developments of both Greece andIndia.

One consequence of the Islamic prohibition on depicting the human form was the extensive use of complex geometric patterns to decorate their buildings, raising mathematics to the form of an art. In fact, over time, Muslim artists discovered all the different forms of symmetry that can be depicted on a 2-dimensional surface.

The Qu’ran itself encouraged the accumulation of knowledge, and a Golden Age of Islamic science and mathematics flourished throughout the medieval period from the 9th to 15th Centuries. The House of Wisdom was set up in Baghdad around 810, and work started almost immediately on translating the major Greek andIndian mathematical and astronomy works into Arabic.

The outstanding Persian mathematician Muhammad Al-Khwarizmi was an early Director of the House of Wisdom in the 9th Century, and one of the greatest of early Muslim mathematicians. Perhaps Al-Khwarizmi’s most important contribution to mathematics was his strong advocacy of the Hindu numerical system (1 – 9 and 0), which he recognized as having the power and efficiency needed to revolutionize Islamic (and, later, Western) mathematics, and which was soon adopted by the entire Islamic world, and later by Europe as well.

Al-Khwarizmi’s other important contribution was algebra, and he introduced the fundamental algebraic methods of “reduction” and “balancing” and provided an exhaustive account of solving polynomial equations up to the second degree. In this way, he helped create the powerful abstract mathematical language still used across the world today, and allowed a much more general way of analyzing problems other than just the specific problems previously considered by the Indians and Chinese.

Binomial Theorem

Binomial Theorem


Binomial Theorem

The 10th Century Persian mathematician Muhammad Al-Karaji worked to extend algebra still further, freeing it from its geometrical heritage, and introduced the theory of algebraic calculus. Al-Karaji was the first to use the method of proof by mathematical induction to prove his results, by proving that the first statement in an infinite sequence of statements is true, and then proving that, if any one statement in the sequence is true, then so is the next one.

Among other things, Al-Karaji used mathematical induction to prove the binomial theorem. A binomial is a simple type of algebraic expression which has just two terms which are operated on only by addition, subtraction, multiplication and positive whole-number exponents, such as (x +y)2. The co-efficients needed when a binomial is expanded form a symmetrical triangle, usually referred to as Pascal’s Triangle after the 17th Century French mathematician Blaise Pascal, although many other mathematicians had studied it centuries before him in India, Persia, China and Italy, including Al-Karaji.

Some hundred years after Al-Karaji, Omar Khayyam (perhaps better known as a poet and the writer of the “Rubaiyat”, but an important mathematician and astronomer in his own right) generalized Indian methods for extracting square and cube roots to include fourth, fifth and higher roots in the early 12th Century. He carried out a systematic analysis of cubic problems, revealing there were actually several different sorts of cubic equations. Although he did in fact succeed in solving cubic equations, and although he is usually credited with identifying the foundations of algebraic geometry, he was held back from further advances by his inability to separate the algebra from the geometry, and a purely algebraic method for the solution of cubic equations had to wait another 500 years and the Italian mathematicians del Ferro and Tartaglia.

Al-Tusi was a pioneer in the field of spherical trigonometry

Al-Tusi was a pioneer in the field of spherical trigonometry


Al-Tusi was a pioneer in the field of spherical trigonometry

The 13th Century Persian astronomer, scientist and mathematician Nasir Al-Din Al-Tusi was perhaps the first to treat trigonometry as a separate mathematical discipline, distinct from astronomy. Building on earlier work byGreek mathematicians such as Menelaus of Alexandria and Indian work on the sine function, he gave the first extensive exposition of spherical trigonometry, including listing the six distinct cases of a right triangle in spherical trigonometry. One of his major mathematical contributions was the formulation of the famous law of sines for plane triangles, a(sin A) = b(sinB) = c(sin C), although the sine law for spherical triangles had been discovered earlier by the 10th Century Persians Abul Wafa Buzjani and Abu Nasr Mansur.

Other medieval Muslim mathematicians worthy of note include:

  • the 9th Century Arab Thabit ibn Qurra, who developed a general formula by which amicable numbers could be derived, re-discovered much later by both Fermat and Descartes(amicable numbers are pairs of numbers for which the sum of the divisors of one number equals the other number, e.g. the proper divisors of 220 are 1, 2, 4, 5, 10, 11, 20, 22, 44, 55 and 110, of which the sum is 284; and the proper divisors of 284 are 1, 2, 4, 71, and 142, of which the sum is 220);
  • the 10th Century Arab mathematician Abul Hasan al-Uqlidisi, who wrote the earliest surviving text showing the positional use of Arabic numerals, and particularly the use of decimals instead of fractions (e.g. 7.375 insead of 738);
  • the 10th Century Arab geometer Ibrahim ibn Sinan, who continued Archimedes’ investigations of areas and volumes, as well as on tangents of a circle;
  • the 11th Century Persian Ibn al-Haytham (also known as Alhazen), who, in addition to his groundbreaking work on optics and physics, established the beginnings of the link between algebra and geometry, and devised what is now known as “Alhazen’s problem” (he was the first mathematician to derive the formula for the sum of the fourth powers, using a method that is readily generalizable); and
  • the 13th Century Persian Kamal al-Din al-Farisi, who applied the theory of conic sections to solve optical problems, as well as pursuing work in number theory such as on amicable numbers, factorization and combinatorial methods;
  • the 13th Century Moroccan Ibn al-Banna al-Marrakushi, whose works included topics such as computing square roots and the theory of continued fractions, as well as the discovery of the first new pair of amicable numbers since ancient times (17,296 and 18,416, later re-discovered by Fermat) and the the first use of algebraic notation since Brahmagupta.

With the stifling influence of the Turkish Ottoman Empire from the 14th or 15th Century onwards, Islamic mathematics stagnated, and further developments moved to Europe.

Islamic geometric patterns

Islamic geometric patterns

طرح های هندسی اسلامی

 

 

Islamic geometric patterns

From Wikipedia, the free encyclopedia

Tiles in the Alhambra

Bou Inania Madrasa, Fes, Morocco, originally c. 1350 (tilework later)

Detail of bronze door, Mosque-Madrassa of Sultan Hassan, Cairo

A variety of vernacular decorative Islamic styles in Morocco

Arch in the Alhambra

 

Islamic decoration makes great use of geometric patterns which have developed over the centuries. Many of these derived from various earlier cultures: Greek, Roman, Byzantine, Central Asian, and Persian.[citation needed] They are usually distinguished from the arabesque, the term for decoration in Islamic art based on curving and branching vegetal forms. But sometimes foliage and linear geometric patterns are combined in a single design, and some purely abstract linear patterns adopt designs that seem clearly derived from vegetal arabesque ones. The geometric designs have evolved into beautiful and highly complex patterns, still used in many modern day settings

 

The square and rectangle play a significant role in Islamic architecture.

Some of the reason for this is façades built from rectangular bricks. This ornamental brickwork casts shadows in the strong desert sunlight and creates a three-dimensional effect. A recurring motif is a small central square turned 45 degrees within a larger square. Another source for the square motif is woven baskets.

 

 

The Persianate world is the main area with buildings with decorative brickwork, especially during the Seljuk period; the Great Mosque of Cordoba is another example further west. The eight-pointed star is another common motif in Islamic architecture, often found in tile-work and other media. Star patterns are extremely complex when the outer points are joined together and other intersections connect in a systematic way, as in girih tilework. The Alhambra palace in Granada, Spain is a famous example of repeating motifs which occur in the tile and stucco decoration. Octagons appear in Islamic architecture in various shapes. They frequently occur in marble floors. The Citadel of Aleppo in Syria contains marble opus sectile floors, which utilize the square and the eight-pointed star. Pierced screens (jali in India) are another common location for geometric decoration.

Significance in Islam

The arabesques and geometric patterns of Islamic art are often said to arise from the Islamic view of the world. To Muslims, these forms, taken together, constitute an infinite pattern that extends beyond the visible material world. To many in the Islamic world, they concretely symbolize the infinite, and therefore uncentralized, nature of the creation of Allah and convey a spirituality without the figurative iconography of the art of other religions.

 

Mistakes in repetitions may be intentionally introduced as a show of humility by artists who believe only Allah can produce perfection, although this theory is disputed.Repeating geometric forms are often accompanied by calligraphy. Ettinghausen et al. describe the arabesque as a “vegetal design consisting of full…and half palmettes [as] an unending continuous pattern…in which each leaf grows out of the tip of another.”

To the adherents of Islam, the continuous patterns are symbolic of their united faith and the way in which traditional Islamic cultures view the world.

 

There are two modes to Islamic decoration. The first recalls the principles that govern the order of the world. These principles include the bare basics of what makes objects structurally sound and, by extension, beautiful (i.e. the angle and the fixed/static shapes that it creates—esp. the truss). In the first mode, each repeating geometric form has a built-in symbolism ascribed to it. For example, the square, with its four equilateral sides, is symbolic of the equally important elements of nature: earth, air, fire and water. Without any one of the four, the physical world, represented by a circle that inscribes the square, would collapse upon itself and cease to exist. The second mode is based upon the flowing nature of plant forms. This mode recalls the feminine nature of life giving. In addition, upon inspection of the many examples of Arabesque art, some would argue that there is in fact a third mode, the mode of Arabic calligraphy.

 

Instead of recalling something related to the ‘True Reality’ (the reality of the spiritual world), for the Muslim calligraphy is a visible expression of the highest art of all; the art of the spoken word (the transmittal of thoughts and of history). In Islam, the most important document to be transmitted orally is, of course, the Qur’an. Proverbs and complete passages from the Qur’an can be seen. The coming together of these three forms creates the totality of Islamic decoration, and this is a reflection of unity arising from diversity (a basic tenet of Islam).

 

The geometric patterns can also be equally thought of as both art and science, some say. The art is at the same time mathematically precise, aesthetically pleasing, and symbolic. So due to this duality of creation, they say, the artistic part of this equation can be further subdivided into both secular and religious artwork. However, for many Muslims there is no distinction; all forms of art, the natural world, mathematics and science are all creations of God and therefore are reflections of the same thing – that is, God’s will expressed through His Creation. In other words, man can discover the geometric forms that constitute the design, but these forms always existed before as part of God’s creation, as shown in this picture.

 

There is great similarity between artwork from very different geographic regions. In fact, the similarities are so pronounced, that it is sometimes difficult for experts to tell where a given piece comes from. The reason for this is the rapid communication of new styles within the Islamic world, especially in the early period, and that the science and mathematics that are used to construct geometric art are universal. Therefore, for most Muslims, the best art that can be created by man for use in the Mosque is art that displays the underlying order and unity of nature. The order and unity of the material world, they believe, is a mere ghostly approximation of the spiritual world, which for many Muslims is the place where the only true reality exists. Discovered geometric forms, therefore, exemplify this perfect reality because God’s creation has been obscured by the sins of man.

 

 

 

کاشی در الحمرا

بو Inania مدرسه، فاس، مراکش، در اصل ج 1350 (tile work)

جزئیات درب برنز، مسجد سلطان حسن، قاهره

انواع سبک اسلامی تزئینی بومی در مراکش

طاق در الحمرا

دکوراسیون اسلامی سازد استفاده زیادی از الگوهای هندسی که در طول قرن ها توسعه یافته است. بسیاری از این دست آمده از فرهنگ های مختلف پیش از: یونانی، رومی، بیزانسی، آسیای مرکزی و فارسی [نیازمند منبع] آنها معمولا متمایز از اسلیمی هستند، اصطلاح برای دکوراسیون در هنر اسلامی بر اساس کرنش و شاخه شاخه اشکال گیاهی. اما گاهی اوقات شاخ و برگ و الگوهای خطی هندسی در قالب طرح واحد ترکیب، و برخی از الگوهای خطی صرفا انتزاعی اتخاذ طرح های که به نظر می رسد به وضوح از آنهایی که اسلیمی گیاهی مشتق شده است. طرحهای هندسی را به زیبا و بسیار پیچیده الگوهای، هنوز هم در بسیاری از تنظیمات مدرن و روز مورد استفاده قرار تکامل یافته است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مربع و مستطیل نقش مهمی در معماری اسلامی را بازی کند.

برخی از دلیل این امر نما از آجر مستطیل شکل ساخته شده است. این کوره پزخانه زینتی سایه در نور آفتاب کویر قوی و یک اثر سه بعدی ایجاد می کند. موتیف تکرار است یک مربع کوچک مرکزی 45 درجه در یک مربع بزرگتر تبدیل شده است. منبع دیگری برای موتیف مربع سبد بافته شده است.

 

 

 

 

جهان ایرانی منطقه اصلی با ساختمان های با کوره پزخانه های تزئینی به خصوص در طول دوره سلجوقی است،. مسجد بزرگ قرطبه یکی دیگر از نمونه غرب بیشتر است. ستاره هشت پر یکی دیگر از موتیف مشترک در معماری اسلامی، اغلب در کاشی کاری و دیگر رسانه های پیدا شده است. الگوهای ستاره بسیار پیچیده زمانی که نقاط بیرونی به هم پیوسته و دیگر تقاطع ها در یک روش سیستماتیک اتصال، به عنوان در tilework girih. کاخ الحمرا در گرانادا، اسپانیا یک مثال معروف از تکرار موتیف که در کاشی و گچ دکوراسیون رخ می دهد است. Octagons در معماری اسلامی در اشکال مختلف ظاهر می شود. آنها اغلب در کف سنگ مرمر رخ می دهد. ارگ حلب در سوریه شامل سنگ مرمر اپوس طبقه sectile، است که استفاده از مربع و ستاره هشت پر. صفحه نمایش سوراخ (jali در هند) یکی دیگر از محل مشترک برای دکوراسیون هندسی.

اهمیت در اسلام
اسلیمی و طرح های هندسی هنر اسلامی اغلب گفته می از دیدگاه اسلامی جهان بوجود می آیند. به مسلمانان، این اشکال، در کنار هم، یک الگوی بی نهایت است که فراتر از جهان مادی قابل مشاهده گسترش تشکیل می دهند. برای بسیاری در جهان اسلام، آنها مشخص نماد بی نهایت، و در نتیجه uncentralized، طبیعت از ایجاد خدا و انتقال معنویت بدون پیکرنگاری مجازی هنر ادیان دیگر.

 

 

 

 

اشتباهات در تکرار ممکن است عمدا به عنوان یک نمایش فروتنی توسط هنرمندان که بر این باورند فقط خدا می تواند کمال تولید معرفی، اگر چه این نظریه disputed.Repeating اشکال هندسی اغلب توسط خوشنویسی همراه است. Ettinghausen و همکاران توصیف اسلیمی به عنوان یک “طراحی گیاهی متشکل از کامل … و palmettes نیمه [به عنوان] یک الگوی بی پایان مداوم … که در آن هر برگ از نوک یکی دیگر از رشد می کند.”

 

 

به پیروان اسلام، الگوهای مستمر نمادین از ایمان متحده و روشی که در آن فرهنگ سنتی اسلامی مشاهده در جهان هستند.

 

 

دو حالت به دکوراسیون اسلامی وجود دارد. به یاد می آورد اولین اصول حاکم بر نظم جهان. این اصول شامل اصول اولیه لخت از آنچه می سازد اشیاء ساختاری صدا و، با گسترش، زیبا (یعنی زاویه و ثابت / اشکال ثابت است که آن را ایجاد، ESP. خرپا). در حالت اول، هر هندسی تکرار ساخته شده است در نمادگرایی منسوب به آن است. زمین، هوا، آتش و آب: به عنوان مثال، مربع، با چهار طرف دو پهلو برابر آن، نمادی از عناصر به همان اندازه مهم از طبیعت است. بدون هیچ یکی از چهار، جهان فیزیکی، ارائه شده توسط یک دایره است که حک مربع، که بر خود سقوط و بس را به وجود. حالت دوم است بر ماهیت جریان از اشکال گیاهی است. این حالت به یاد می آورد طبیعت زنانه دادن زندگی است. علاوه بر این، پس از بازرسی از نمونه های بسیاری از هنر اسلیمی، برخی استدلال می کنند این است که در واقع یک حالت سوم، حالت خوشنویسی عربی وجود دارد.

 

 

 

 

به جای یادآوری چیزی مربوط به “واقعیت” (واقعیت جهان معنوی)، برای خوشنویسی مسلمانان بیان قابل مشاهده از بالاترین هنر است. هنر از کلمه صحبت (به انتقال افکار و تاریخ). در اسلام، مهم ترین سند منتقل می شود به صورت خوراکی است، البته، قرآن است. ضرب المثل ها و معابر کامل از قرآن دیده می شود. گرد هم آمدن این سه شکل ایجاد کلیت دکوراسیون اسلامی، و این بازتابی از وحدت ناشی از تنوع (یک اصل اساسی اسلام) است.

 

 

 

 

الگوهای هندسی نیز می تواند به همان اندازه به عنوان هر دو هنر و علم فکر، برخی می گویند. هنر است که در همان زمان ریاضی دقیق، زیبا و دل انگیز و نمادین است. بنابراین با توجه به این دوگانگی ایجاد، آنها می گویند، بخش هنری این معادله را می توان به هر دو آثار هنری سکولار و مذهبی تقسیم می شوند. با این حال، برای بسیاری از مسلمانان هیچ تمایز وجود دارد. همه اشکال هنر، جهان طبیعی، ریاضیات و علوم تمام مخلوقات خداوند هستند و در نتیجه بازتاب از همان چیزی هستند – است که، اراده خدا از طریق او ایجاد بیان شده است. به عبارت دیگر، انسان می تواند به اشکال هندسی را تشکیل میدهند که طراحی کشف، اما این اشکال همیشه قبل از به عنوان بخشی از خلقت خدا وجود داشته است، که در این تصویر نشان داده شده.

 

 

است شباهت زیادی میان آثار هنری از مناطق جغرافیایی بسیار متفاوت است. در واقع، شباهتها تا تلفظ، که گاهی اوقات دشوار است برای کارشناسان را به بگویید که در آن یک قطعه داده می آید. دلیل این ارتباط سریع از سبک های جدید در جهان اسلام است، به خصوص در اوایل دوره، و این که علم و ریاضیات استفاده می شود که برای ساخت هنر هندسی جهانی هستند. بنابراین، برای بسیاری از مسلمانان، بهترین هنر است که می تواند توسط انسان برای استفاده در مسجد ایجاد هنر است که نمایش نظم و وحدت طبیعت زمینه ای است. نظم و وحدت جهان مادی، آنها باور دارند، یک تقریب شبح مانند صرف از جهان معنوی، که برای بسیاری از مسلمانان مکانی که در آن تنها واقعیت وجود دارد است. اشکال هندسی را کشف کرد، بنابراین، نمونه این واقعیت کامل است، زیرا خلقت خدا شده است از گناهان انسان پنهان شده است.

 

 

با تشکر از توجه شما : گروه فن و هنر ایران زمین 

 

 

ریاضیات اسلامی

نوشتار اصلی: ریاضیات در اسلام در قرون وسطی

 

در عصر طلایی اسلام، متون کهن در ریاضیات یونانی و هلنی و همچنین ریاضیات هند به زبان عربی در خانه حکمت، یک موسسه تحقیقات دانشگاهی در بغداد ترجمه شد. آثار قدما مانند افلاطون، اقلیدس، آریابهاتا و براهماگوپتا به طور گسترده ای در میان سواد و بیشتر پیشرفته به منظور حل مسائل ریاضی است که به وجود آمد با توجه به الزامات اسلامی تعیین قبله و زمان نماز و ماه رمضان خوانده شد.

 

 

 

ایده های افلاطون در مورد وجود یک واقعیت جداگانه است که کامل در فرم و عملکرد و بلورین در شخصیت بود، هندسه اقلیدسی به عنوان توسط عباس بن سعید الجوهری (حدود 800-860) در تفسیر خود تشریح در عناصر اقلیدس، در مثلثات از آریابهاتا و براهماگوپتا عنوان در توسط ریاضیدان فارسی به تفصیل شرح خوارزمی (حدود 780-850)، و توسعه هندسه کروی توسط ابو وفا AL-Būzjānī (940-998) و مثلثات کروی توسط Al-Jayyani (989 -1079) [6] برای تعیین قبله و زمان نماز و ماه رمضان،

 

 

 

 

 

 

همه به عنوان یک انگیزه برای الگوهای هندسی در هنر اسلامی خدمت کرده است.

 

همچنین ببینید

Girih ( گرهچینی )

ریاضیات و هنر

مقرنس

توپکاپی رفته

Zellige

یادداشت

 

 

پرش به بالا ^ تامپسون، محمد؛ بیگم، نسیمه. “هنر اسلامی نساجی: ناهنجاری در گلیم”. سالن DU TAPIS D’شرق. TurkoTek. برگرفته 2009 اوت 25.

پرش به بالا ^ Alexenberg، ملوین L. (2006). آینده از هنر در عصر دیجیتال: از هلنی به آگاهی عبری. عقل. P. 55. ISBN 1-84150-136-0.

پرش به بالا ^ Backhouse، تیم. «فقط خدا کامل است”. هنر اسلامی و هندسی. برگرفته 2009 اوت 25.

 

 

پرش به بالا Ettinghausen، ریچارد؛ گرابار، اولگ. جنکینز-مدینه، مرلین (2001). هنر و معماری اسلامی، 650-1250. انتشارات دانشگاه ییل. P. 66.

پرش به: ب ج Gingerich، اوون (آوریل 1986). “نجوم اسلامی”. علمی آمریکا 254 (10): 74. DOI: 10.1038 / scientificamerican0486-74. برگرفته 2008-05-18.

پرش به بالا اوکانر، جان J .؛ رابرتسون، ادموند F.، «ابو عبد الله محمد بن Muadh آل Jayyani”، MacTutor تاریخچه بایگانی ریاضیات، دانشگاه سنت اندروز.

 

 

 

پیوند به بیرون

ویکیانبار است رسانه مربوط به الگوهای هندسی اسلامی است.

درست است، رابرت، الگوهای هندسی از هنر اسلامی و معماری، 1998.

 

مطالعه بیشتر

Broug، اریک، الگوهای هندسی اسلامی، لندن: تیمز و هادسن، 2008. ISBN 9780500287217

Broug، اریک، طرح هندسی اسلامی، لندن: تیمز و هادسن، 2013. ISBN 9780500516959

Carboni، S. & Masuya، T. (1993). کاشی فارسی. نیویورک: موزه هنر متروپولیتن. لینک های خارجی در | عنوان = (کمک)

Critchlow، کیت، و الگوهای اسلامی: یک رویکرد تحلیلی و کیهانی، لندن: تیمز و هادسن، 1976. ISBN 0500270716

یحیی عبداللهی، محمد رشید بن Embi (2013). تکامل طرح های هندسی اسلامی است. مرزهای پژوهش معماری: الزویر. لینک های خارجی در | عنوان = (کمک)

 

 

 

 

 

V T E

ریاضیات و هنر

تشکیل می دهد

 

 

هنر الگوریتمی هنر آنامورفیک هنر کامپیوتر هنر 4D هنر فراکتال هندسی اسلامی (Girih، Zellige) پیچیدگی معماری موسیقی اوریگامی پارچه رشته کاشی کاری هنر مجسمه سازی

کلمه فیبوناچی: جزئیات آثار هنری توسط ساموئل Monnier، 2009

آثار هنری

 

فهرست آثار با نسبت طلایی پیوسته Octacube پی پی در آسمان طراحی شده

هنرمندان

 

ویلیام بلیک (باستان از روز، نیوتن) لئوناردو داوینچی (ویتورین مرد) سالوادور دالی (مصلوب شدن، دم پرستو) دلا جورجیو د Chirico پیرو فرانسیسکا اریک Demaine اسکات Draves آلبرشت دورر جان ارنست MC Escher به (دایره محدود III، گالری چاپ، نسبیت، خزندگان، آبشار) Helaman فرگوسن پیتر Forakis بتشبع گراسمن جورج دبلیو هارت دزموند پل هنری جان A. Hiigli آنتونی هیل چارلز جنکس (باغ از حدس و گمان کیهانی) رابرت Longhurst رنه Magritte (لا شرایط humaine) ایستوان Orosz من ری حمید نادری یگانه ( یک پرنده در پرواز، قایق) تونی Robbin الیور گناه هیروشی Sugimoto Daina Taimina پائولو Uccello

 

 

 

انتشارات

مجله ریاضیات و هنر

سازمان های

ARS ریاضیات پلهای سازمان جامعه اروپا برای ریاضیات و هنر موزه Goudreau ریاضی در هنر و موسسه علوم برای بدانند

 

مفاهیم

فراکتال نسبت طلایی چشم انداز فرافکنی نسبت هندسه (معماری، انسانی) گروه تقارن موزاییک کاری پس زمینه

نظریه پردازان

Polykleitos (کانن) ویتروویوس (architectura د) لوکا Pacioli (د proportione DIVINA) پیرو دلا Francesca (د Prospectiva Pingendi) لئون باتیستا آلبرتی (د pictura) آلبرشت دورر (نسبت VIER بوچر فون Menschlicher) غلامرضا هاردی (عذرخواهی یک ریاضیدان است) جورج Birkhoff ( اندازه گیری زیبایی) داگلاس هافستادر (گودل، اشر، باخ) نیکوس Salingaros (این «زندگی»، یک فرش)

 

مطالب مرتبط

اثر دروست زیبایی ریاضی هندسه مقدس

دسته بندی ها: ریاضیات artIslamic اسلامی

Islamic Mathematics

Main article: Mathematics in medieval Islam

 

 

During the golden age of Islam, ancient texts on Greek and Hellenistic mathematics as well as Indian mathematics were translated into Arabic at the House of Wisdom, an academic research institution in Baghdad. The works of ancient scholars such as Plato, Euclid, Aryabhata and Brahmagupta were widely read among the literate and further advanced in order to solve mathematical problems which arose due to the Islamic requirements of determining the Qibla and times of salat and Ramadan.

 

Plato’s ideas about the existence of a separate reality that was perfect in form and function and crystalline in character, Euclidean geometry as expounded on by Al-Abbās ibn Said al-Jawharī (ca. 800-860) in his Commentary on Euclid’s Elements, the trigonometry of Aryabhata and Brahmagupta as elaborated on by the Persian mathematician Khwārizmī (ca. 780-850), and the development of spherical geometry   by Abū al-Wafā’ al-Būzjānī (940–998) and spherical trigonometry by Al-Jayyani (989-1079)[6] for determining the Qibla and times of salat and Ramadan,

 

all served as an impetus for geometric patterns in Islamic art.

 

See also

Girih

Mathematics and art

Muqarnas

Topkapı Scroll

Zellige

Notes

 

Jump up ^ Thompson, Muhammad; Begum, Nasima. “Islamic Textile Art: Anomalies in Kilims”. Salon du Tapis d’Orient. TurkoTek. Retrieved 25 August 2009.

Jump up ^ Alexenberg, Melvin L. (2006). The future of art in a digital age: from Hellenistic to Hebraic consciousness. Intellect. p. 55. ISBN 1-84150-136-0.

Jump up ^ Backhouse, Tim. “Only God is Perfect”. Islamic and Geometric Art. Retrieved 25 August 2009.

 

 

Jump up   Ettinghausen, Richard; Grabar, Oleg; Jenkins-Madina, Marilyn (2001). Islamic Art and Architecture, 650-1250. Yale University Press. p. 66.

Jump up to: a b c Gingerich, Owen (April 1986). “Islamic astronomy”. Scientific American 254 (10): 74. doi:10.1038/scientificamerican0486-74. Retrieved 2008-05-18.

Jump up   O’Connor, John J.; Robertson, Edmund F., “Abu Abd Allah Muhammad ibn Muadh Al-Jayyani”, MacTutor History of Mathematics archive, University of St Andrews.

References

Wikimedia Commons has media related to Islamic geometric patterns.

Field, Robert, Geometric Patterns from Islamic Art & Architecture, 1998.

 

Further reading

Broug, Eric, Islamic Geometric Patterns, London : Thames and Hudson, 2008. ISBN 9780500287217

Broug, Eric, Islamic Geometric Design, London : Thames and Hudson, 2013. ISBN 9780500516959

Carboni, S. & Masuya, T. (1993). Persian tiles. New York: The Metropolitan Museum of Art. External link in |title= (help)

Critchlow, Keith, Islamic Patterns : an analytical and cosmological approach, London : Thames and Hudson, 1976. ISBN 0500270716

Yahya Abdullahi, Mohamed Rashid Bin Embi (2013). Evolution of Islamic geometric patterns. Frontiers of Architectural Research: Elsevier. External link in |title= (help)

 

 

v t e

Mathematics and art

Forms

 

Algorithmic art Anamorphic art Computer art 4D art Fractal art Islamic geometric patterns (Girih, Zellige) Knotting Architecture Music Origami Textiles String art Sculpture Tiling

Fibonacci word: detail of artwork by Samuel Monnier, 2009

Artworks

 

List of works designed with the golden ratio Continuum Octacube Pi Pi in the Sky

Artists

 

William Blake (The Ancient of Days, Newton) Leonardo da Vinci (Vitruvian Man) Salvador Dalí (Crucifixion, The Swallow’s Tail) Giorgio de Chirico Piero della Francesca Erik Demaine Scott Draves Albrecht Dürer John Ernest M. C. Escher (Circle Limit III, Print Gallery, Relativity, Reptiles, Waterfall) Helaman Ferguson Peter Forakis Bathsheba Grossman George W. Hart Desmond Paul Henry John A. Hiigli Anthony Hill Charles Jencks (Garden of Cosmic Speculation) Robert Longhurst René Magritte (La condition humaine) István Orosz Man Ray Hamid Naderi Yeganeh (A Bird in Flight, Boat) Tony Robbin Oliver Sin Hiroshi Sugimoto Daina Taimina Paolo Uccello

 

Publications

Journal of Mathematics and the Arts

Organizations

Ars Mathematica The Bridges Organization European Society for Mathematics and the Arts Goudreau Museum of Mathematics in Art and Science Institute For Figuring

Concepts

Fractal Golden ratio Perspective Projective geometry Proportion (Architecture, Human) Symmetry Tessellation Wallpaper group

Theorists

Polykleitos (Canon) Vitruvius (De architectura) Luca Pacioli (De divina proportione) Piero della Francesca (De Prospectiva Pingendi) Leone Battista Alberti (De pictura) Albrecht Dürer (Vier Bücher von Menschlicher Proportion) G. H. Hardy (A Mathematician’s Apology) George Birkhoff (Aesthetic Measure) Douglas Hofstadter (Gödel, Escher, Bach) Nikos Salingaros (The ‘Life’ of a Carpet)

Related topics

 

Droste effect Mathematical beauty Sacred geometry

 

Categories: Islamic  artIslamic  mathematics

 

ویکیپدیا، دانشنامه آزاد

هنر اسلامی ایران
WhatsApp chat