0 Items
شهر دماوند

شهر دماوند

 

  معرفی شهر دماوند

شهر دماوند

شهر دماوند

قله دماوند

قله دماوند

شهر دماوند

شهر دماوند

شهرستان دماوند نام یکی از شهرستانهای استان تهران در ایران است ،این شهرستان با مساحتی حدود 188هزار هکتار در محدوده شهرستان های فیروزکوه ،آمل،ورامین و گرمسار قرار دارد و منطقه ای کوهستانی است که متوسط ارتفاع آن از سطح دریا حدود 2000 متر است و از میزان188 هزار هکتار مساحت شهرستان ، 83 درصد جزو منابع ملی و 16 درصد جزء زمینهای کشاورزی و حدود یک درصد بقیه نیز جزء حوزه شهری است.

بنابر آنچه از نتایج سرشماری  نفوس و مسکن سال 1390اعلام گردیده است تعداد 22191 خانوار شامل 73497نفر در این شهرستان ساکن بوده اند .

دماوند از قدیم ییلاق عشایر الیکایی بوده است.

شهر دماوند

شهر دماوند

دماوند یکی از کهن ترین و قدیمی ترین شهرهای ایران است که در تارخ روایی ایران بنیاد آن را به کیومرث نسبت می دهند.

آثار و شواهد به دست آمده حاکی از حضور انسان از کهن ترین دوران حیات بشر در این سرزمین است و نیز شهر دماوند و روستاهای اطراف آن به عنوان یک اثر ملی در فهرست آثار ملی ایران به شماره 56 به ثبت رسید.

پس از فتح این سرزمین توسط لشگریان اسلام تجمع جمعیت و وسعت و گسترش شهر به اندازه ای بود که نیاز به مسجد جامعی که نمونه آن را فقط در قرون اولیه اسلام می توان یافت بر بالای تپه مشرف به شهر ساخته شد.

از دیگر آثار تاریخی شهر دماوند همچون بنای باشکوه و زیبای برج شبلی ،امامزاده عبداله و عبیداله و امامزاده شمس الدین محمد را می توان نام برد.

این شهرستان بنابر آنچه در نتایج آمار گیری سرشماری سال 1385 کل کشور آمده 2بخش ،5دهستان،5شهر و 111روستا دارد.

شهرهای شهرستان دماوند عبارتند از:

1-  دماوند( گیلاوند و جیلارد )2-  کیلان 3-  آبسرد  4-  رودهن   5-  آبعلی

http://sbmu.ac.ir/.

 

مردم دماوند به زبان فارسی با لهجه دماوندی و زبان مازندرانی یا همان زبان تبری تکلم می‌کنند.

شهر دماوند

شهر دماوند

در گذشته‌ ای نه چندان دور، این شهرستان یکی از محورهای کشاورزی و دامداری بوده‌ است و محصولاتی مانند سیب، گیلاس، آلبالو، گردو، سیب زمینی، خیار و فرآورده‌ های دامی در دماوند تولید می شذه است. ولی در سال ۲۰۰۵ میلادی به دلیل ساخت‌ و سازهای گسترده غیرقانونی در زمین‌ های این شهرستان کشاورزی این منطقه در معرض خطر قرار گرفته‌ است . همچنین عسل از مهمترین تولیدات شهرستان است و بسیاری از مردم بومی شهر دماوند به شکل حرفه‌ ای به تولید عسل اشتغال دارند . به برکت وجود گیاهان دارویی آویشن و گون در کوه‌ های اطراف دماوند تولید عسل آویشن و عسل گون با همان خواص دارویی در دماوند رواج دارد.

http://www.citypedia.ir/

دماوند

ارتفاع از سطح دریا ۱۹۶۰ متر و جمعیت آن ۳۶۷۰۸ نفر است. شهرستان دماوند در شرق استان در مسیر تهران به فیروزکوه قرار گرفته است.

این شهرستان به دلیل وجود آثار تاریخی و سابقه سکونت از یکسو و وجود شرایط آب و هوایی مناسب در تابستانها و جاذبه های طبیعی از سوی دیگر؛ در جهانگردی استان دارای نقش و اهمیت است. این شهرستان با مساحتی حدود ۱۸۸ هزار هکتار در میان شهرستانهای فیروزکوه، آمل، ورامین، گرمسار و تهران قرار دارد و منطقه ای کوهستانی است که متوسط ارتفاع آن از سطح دریا حدود ۲۰۰۰ متر است. از میزان ۱۸۸هزار هکتار مساحت شهرستان، ۸۳ درصد جزو منابع ملی و ۱۶ درصد جزو زمینهای کشاورزی و حدود یک درصد بقیه نیز جزو حوزه شهری است.

طبیعت دماوند شامل تنوع گونه های کمیاب میباشد و دارای جانورانی همچون کل، بز، میش، پلنگ به عنوان عمده ترین حیوانات موجود حیات وحش شهرستان و علاوه بر آن پرندگان گوناگونی نظیر کبک، تیهو، کبک دری، پرندگان شکاری مانند عقاب طلایی، قرقی، دلیجه میباشد. این شهرستان از لحاظ کشاورزی نیز بسیار حائز اهمیت بوده و بخش قابل توجهی از محصولات کشاورزی مورد نیاز استان تهران را تامین میکند؛ و از معروفترین محصولات آن میتوان از سیب دماوندی نام برد. آثار تاریخی و فرهنگی موجود در شهرستان دماوند نیز از دید آنوبانینی نمایشگر قدمت تاریخی این منطقه از استان تهران است.

برج و مقبره شبلی که مربوط به قرن ۵ هجری قمری است، معروف ترین بنای تاریخی ناحیه بوده و قلعه باستانی گل خندان که در دوره ساسانی ساخته شده، از دیگر آثار تاریخی شهرستان دماوند است. مساجد، امام زاده ها و بقعه ها که به سده های مختلف تعلق دارند، نیز در قسمت های مختلف شهرستان دماوند پراکنده شده اند و از جمله آثار تاریخی استان تهران به شمار می آیند. چند دهه قبل نزدیک شهر دماوند دو ظرف سفالین قرمز رنگ، بدون پایه به طور اتفاقی به دست آمد. قسمتی از ظرف به شکل سر گوزن بود و نیز در همین مکان دو سکه از فرهاد دوم (۱۳۸ پ.م) و مهرداد دوم (۸۸-۱۲۳ پ.م) اشکانی کشف شد. همچنین روی یک مهر ساسانی که در دماوند کشف شد، نام دمباوند حک شده است. در متون اسلامی نیز نام این محل به صورت دنباوند آمده است. شاهنامه فردوسی را میتوان در شمار اسناد قدیمی که از دماوند نام برده است، به شمار آورد. فردوسی بارها از این شهر در شاهنامه نام برده است. کوه دماوند آشیانه سیمرغ، محل پرورش زال، محل به بند کشیده شدن ضحاک مار دوش توسط فریدون و محل و قوع بسیاری از اسطوره های ایرانی است.

http://seeiran.ir/

نگاهي كوتاه به شهرستان دماوند
يكي از شهرستان هاي استان تهران است كه در ناحيه شمال خاوري استان قرار گرفته است. اين منطقه ي زيبا در دامنه هاي زيباي كوهستان دماوند واقع شده و ازطبيعت جذاب، زيبا و منحصر به فردي برخوردار است. رودخانه هاي متعددي كه از دماوند سرچشمه مي گيرند، در آباداني باغ ها و كشت زارهاي اطراف اين شهرستان سهم به سزايي داشته و علاوه بر رونق كشاورزي و باغ داري سبب به وجود آمدن نواحي ييلاقي با چشم اندازهاي زيبايي در منطقه شده اند. چشمه هاي متعدد آب گرم و معدني در نواحي ييلاقي با چشم اندازهاي گوناگون فصلي، درياچه هاي كوچك و بزرگ دايمي و فصلي با آب شيرين، جلوه هاي زيبايي از طبيعت ايران را در اين منطقه از استان تهران به نمايش گذاشته اند. شهرستان دماوند پس از تهران بيش ترين آثار تاريخي و طبيعي استان را درخود جاي داده است. آثار تاريخي و معماري موجود در شهرستان دماوند نمايان گر پيشينه تاريخي منطقه است. برج و مقبره شبلي، قلعه باستاني گل خندان و ده ها اثر تاريخي ديگر از جمله ديدني هاي شهرستان دماوند هستند. كشت انواع محصولات در اين منطقه رواج داشته و وجود باغ هاي سرسبز و خرم و مراتع مرغوب از مهم ترين ويژگي هاي شهرستان دماوند محسوب مي شود.
شهر دماوند

شهر دماوند

مكان هاي ديدني و تاريخي
شهرستان دماوند آرميده دردامنه هاي زيباي كوهستان دماوند، ازطبيعت جذاب، زيبا و منحصر به فردي برخورداراست كه بيش ترين آن را مديون قله سر به فلك كشيده دماوند است. رودخانه هاي متعددي كه از دماوند سرچشمه مي گيرند، در آباداني باغ ها و كشت زارهاي اطراف اين شهرستان سهم به سزايي داشته و سبب به وجود آمدن نواحي ييلاقي با چشم اندازهاي زيبايي در منطقه شده اند. چشمه هاي متعدد آب گرم و معدني در نواحي ييلاقي با چشم اندازهاي گوناگون فصلي، درياچه هاي كوچك و بزرگ دايمي و فصلي با آب شيرين، جلوه هاي زيبايي از طبيعت ايران را در اين منطقه از استان تهران به نمايش گذاشته اند.

شهر دماوند

شهر دماوند

آثار تاريخي و فرهنگي موجود در شهرستان دماوند نيز نمايش گر قدمت تاريخي منطقه است. برج و مقبره شبلي كه مربوط به قرن ۵ هجري قمري است، معروف ترين بناي تاريخي ناحيه است و قلعه باستاني گل خندان كه مربوط به دوره ساساني است، از ديگر آثار تاريخي شهرستان دماوند محسوب مي شود. مساجد، امام زاده ها و بقعه ها كه به قرون مختلف تعلق دارند، نيز در قسمت هاي مختلف شهرستان دماوند پراكنده شده اند و از جمله آثار تاريخي منطقه به شمار مي آيند.

صنايع و معادن
صنايع اين شهرستان شامل صنايع دستي و صنايع ماشيني و كارگاه ها مي شود. كارگاه هاي متعدد از قبيل: درب و پنجره سازي، تراش كاري، مبل سازي، آهنگري و نجاري نيز در شهر دماوند داير شده است. معادن فعال اين شهرستان نيز عبارتند از:
– معدن كائولون كريتون در ۱۳ كيلومتري باختر شهر دماوند (مجاورت رودهن) كه توسط كارخانه هاي كاشي و سراميك سعدي (سازمان صنايع ملي ايران) مورد بهره برداري قرار مي گيرد.
– خاك صنعتي كور در ۱۵ كيلومتري جنوب خاوري دماوند و لوميت هوير در ۱۴ كيلومتري جنوب خاوري دماوند كه هر دو معدن مابين روستاهاي آبسرد و كور واقع شده اند.
– معدن سيليس مبارك آباد ۱۳ كيلومتري شمال باختري دماوند و ۲ كيلومتري شمال روستاي مبارك آباد.
– كوارتزيت مشاء ۶ كيلومتري شمال باختري دماوند (مجاورت روستاي مشاء)
– سنگ ساختماني اوزون ۱۳ كيلومتري باختر دماوند و ۳ كيلومتري جنوب خاوري رودهن هرپنج معدن فوق توسط شركت خدمات و توسعه معادن ايران مورد استخراج و بهره برداري قرار مي گيرند.
– ماسه ريخته گري و سيليس سرانزاي فيروزكوه ۲۴ كيلومتري جنوب خاوري فيروز كوه كه به وسيله ي شركت تامين ماسه و ريخته گري تهران مورد استخراج و بهره برداري قرار مي گيرد.
– معدن سيليس سرانزاي فيروز كوه ۲۰ كيلومتري جنوب خاوري فيروزكوه
– سنگ گچ لومان زيارت، ۲۰ كيلومتري جنوب خاوري دماوند (مابين روستاهاي زيارت و بومان). دو معدن فوق توسط شركت سهامي كل معادن ايران مورد استخراج و بهره برداري قرار مي گيرند.
– سنگ آهك سرهار واقع در ۲ كيلومتري شمال باختر دماوند كه استخراج از آن توسط شركت معادن سرهار دماوند است.
كشاورزي و دام داري
آب كشاورزي در شهرستان دماوند از چشمه سارها، رودخانه ها و چاه هاي ژرف و نيمه ژرف تامين مي شود و كشت به دو گونه آبي و ديمي انجام مي گيرد. تره بار، گندم، علوفه، سيب، گلابي و ديگر ميوه هاي سردسيري، سيب زميني، لوبيا سبز، سيب درختي و بيش تر ميوه هاي سردرختي از فرآورده هاي اطراف اين شهرستان هستند. هم چنين دام داري در شهرستان دماوند به دو طريق صنعتي و سنتي رايج بوده و دام داري هاي صنعتي شامل واحدهاي گاوداري از نژادهاي اصيل و خارجي است. قابل ذكر است كه مراتع غني و پر علف اين شهرستان هر ساله در فصل هاي بهار و تابستان محل چراي ييلاقي دام داران بزرگ مهدي شهر (سنگسر) و ساير نواحي جنوبي اين شهرستان است.
وجه تسميه و پيشينه تاريخي
دماوند در متون قديمي، به نام هاي گوناگوني از جمله ‹‹دنباوند›› ناميده شده است. در مورد وجه تسميه ي نام اين منطقه؛ مسلم است كه نام آن از قله مشهور دماوند گرفته شده است. وجه تسميه نام كوه نيز به دليل دما و گرمايي بوده كه هميشه از نوك كوه خارج مي شده است. فردوسي بارها از اين شهر در شاهنامه نام برده و كوه دماوند را آشيانه سيمرغ، آموزنده زال پدر رستم دانسته است. اين شهر در سال ۳۰ هـ . ق در زمان خلافت عثمان به دست مسلمانان فتح شد. دماوند در بردارنده ي آثاري از دوره هاي ساساني و به خصوص سلجوقيان است. اين شهرستان در خاور تهران واقع شده و يكي از شهرهاي قديمي ايران است. دماوند در زمان آباداني ري نيز آباد بود، و به عنوان يك آبادي خوش آب و هوا در قرون اوليه اسلام از آن ياد شده است. با اين وجود زمين لرزه هاي بسيار كه خسارات فراوان و ويراني هاي پياپي نيز به همراه داشته در درازاي تاريخ به سبب نزديكي به كوه دماوند، بخش بزرگي از آثار اين پيشينه را از بين برده است.
مشخصات جغرافيايي
شهر دماوند مركز شهرستان دماوند، در ۵۲ درجه و ۰۴ دقيقه درازاي خاوري و ۳۵ درجه و ۴۳ دقيقه پهناي جغرافيايي و در بلندي ۱۹۶۰ متري از سطح دريا واقع شده است. شهرستان دماوند از شمال به شهرستان هاي قائم شهر، بابل و آمل، از جنوب به شهرستان گرمسار، از جنوب باختري به شهرستان ورامين، از خاور به شهرستان سمنان و از باختر به شهرستان شميرانات محدود مي شود. قله ي مشهور دماوند كه نام اين شهرستان از آن گرفته شده؛ از خود شهر دماوند ديده نمي شود و ديدن آن از منطقه كيلان ميسر است. رودخانه هاي دماوند، سياه رود و درياچه هاي تار و مومج از منابع آبي اين شهرستان هستند كه علاوه بر رفع نيازهاي آبي از جاذبه هاي جغرافيايي دماوند نيز محسوب مي شوند. آب و هواي دماوند سردسيري و ييلاقي است. راه اصلي تهران ـ قائم شهر، كه دماوند در ۱ كيلومتري آن قرار دارد و راه اصلي تهران ـ آمل كه دماوند در كيلومتر ۵۵ آن واقع شده است، مسيرهاي دسترسي به اين محدوده هستند.
آشنایی بیشتر با شهرستان دماوند

دماوند، نام بلندترین قله رشته کوه‏های البرز و عنوان شهری در دامنه آن است که تاریخ هرگز این منطقه را با عناوینی همچون قریه، آبادی، شهر یا روستا نشناخته بلکه آن را “مملکت دماوند” خطاب کرده است که در مفهوم، این دیار، قلمرو و سرزمینی جدای از سایر نواحی و دارای شهرها و روستاهایی تحت حکم‏رانی حاکمان بومی خود بوده است.

شهرستان دماوند

به عقیده بسیاری از کارشناسان حوزه ‏های اجتماعی و تاریخی، کهن‏ سرزمین دماوند گنجینه‏ای ۱۴ و به نقلی ۱۸ هزار ساله و حافظ سنن ملی آمیخته با مذهب ایران ‏زمین است.

بسیاری از مورخان، مردمان سرزمین دارالمومنین دماوند را به عنوان نخستین اقشار متمدن ایران و طلایه‏ داران خطوط اول مقابله با فرهنگ‏های نا مأنوس شرقی و غربی به شمار می‏آورند.

* خونگرمی و نجابت؛ ویژگی‏های مردم دماوند

خونگرمی، میهمان ‏نوازی، مهربانی، زهد، تقوا و به ویژه نجابت از جمله ویژگی‏هایی است که این روزها کمتر می‏توان نظیرش را به این وضوح در سایر نقاط کشور یافت.

حال شاید از خود بپرسید که چرا واژه نجابت در پاراگراف قبلی مورد تاکید قرار می‏گیرد و این چنین در جمیع ویژگی‏های مورد اشاره برای اهالی دماوند به شکل بارزتری بیان می‏شود؟

پاسخ این سئوال چندان نیازی به نگاشته‏های مفصل و قلم‏فرسایی‏های پر لفافه ندارد و با یک نگاه می‏توان به وضوح عمق نجابت، سادگی و بی‏ریایی را از نگاه این مردم نجیب و خداجو خواند؛ نجابتی که البته در بسیاری از مواقع حتی به زیان این نجیب‏زادگان هم می‏انجامد.

یکی از مصادیق نجابت مردمان دیار دماوند، بی‏خبری قشر غالب جامعه ایرانی از داشته ‏های بی‏حد و حصر جهانی آن در محافل عمومی و رسانه ‏های خبری است.

آثار تاریخی، ابنیه کهن، جلوه‏های اکوتوریسمی زیبا و آداب عرفانی، سنن اسلامی و از همه مهم‏تر مردمانی دین‏دار هر یک به تنهایی می‏تواند موجبات تحولی شگرف در هر ناحیه از کشور را فراهم سازد؛ اما زیبایی‏های شهرستان دماوند اغلب زیر پوشش نام قله همجوارش پنهان شده و همین بس که بگوییم روز دماوند را هر ساله در خارج از دماوند گرامی می‏دارند!

چشمه اعلا دماوند

چشمه اعلا دماوند

از این رو و در راستای رهاسازی اماکن گردشگری شهرستان دماوند از بند گمنامی، مجموعه خبرنگاران خبرگزاری فارس در شرق استان تهران، با نام ایزد منان دستی بر زانو زده، یا علی گفتیم و مجدانه بر آن شدیم تا با تخصیص بخشی از فضای خبری این درگاه اطلاع‏رسانی در قالب سلسله گزارش‏هایی با عنوان “دماوند؛ بام ایران”، قابلیت‏ها، تاریخ، آداب، سنن و فرهنگ این مناطق زیبا در شمال شرق استان تهران را به همگان معرفی کنیم و آغاز این راه طولانی و شاید دشوار را پیش از این، دو گزارش مفصل از آثار تاریخی و اماکن گردشگری دماوند قرار دادیم اما با توجه به اصل محرز جایز‏الخطایی آفریده دو پای خداوند، بشر، شاید باید اعتراف کرد که چه بهتر بود اگر این وظیفه مهم را با معرفی بخشی از تاریخ سرزمین دماوند آغاز می‏کردیم.

از این رو و برای جبران خطای گذشته، ادامه این هدف حال دیگر مقدس را با بیان خلاصه‏ای از تاریخ این دیار ادامه می‏دهیم.

آنچه در این مقال از تاریخ کهن سرزمین دماوند و دیگر یادداشت‏های سریال‏گونه در این خصوص می‏خوانید، برگرفته از سخنان قدما، نقل قول‏های محلی و متون تاریخی به ویژه اثر ماندگار استاد مورخ دماوندی، دکتر نصرتی است.

آنچه از گذشته کهن دیار دماوند در افسانه‏های اساطیری و سوابق تاریخی برمی‏آید، قدمتی به درازای چند هزار سال است.

کوهی گره خورده با داستان‏های ایران ‏زمین و شهر آرمیده بر دامنه‏های مهربان آن همواره در دوره‏های تاریخی مختلف شاهد حوادثی بسیار بوده که به اختصار به برخی از آنها اشاره می‏شود.

شهر دماوند

شهر دماوند

 وجه تسمیه نام امروز و اسامی گذشته دماوند

دماوند، نام بلندترین قله رشته کوه‏های البرز و عنوان شهری در دامنه آن است که تاریخ هرگز این منطقه را با عناوینی همچون قریه، آبادی، شهر یا روستا نشناخته بلکه آن را “مملکت دماوند” خطاب کرده است که در مفهوم، این دیار، قلمرو و سرزمینی جدای از سایر نواحی و دارای شهرها و روستاهایی تحت حکم‏رانی حاکمان بومی خود بوده است.

دماوند به زبان پهلوی و در کارنامه اردشیر بابکان به شکل “دنباوند”، در کتیبه‏های دوران ساسانی، کتیبه شاپور اول در نقش ‏رستم فارس و کتیبه “نورسی” در “پایکولی” به صورت “دومباوند” و در نامه تنسر و کتاب جغرافیایی موسی خورنی، “دمباوند” آمده است.

این اسامی تا پیش از هجوم اعراب بادیه‏نشین به این مناطق و در دوره‏های مختلف استفاده می‏شد تا آنکه در قرون اخیر نام این کوه و شهر مستقر در دامنه‏های آن به واسطه ورود به کتاب شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی، “دماوند” نامیده و تثبیت شد.

برج یادمان شیخ شبلی

برج یادمان شیخ شبلی

اما این نام با تعابیر و داستان‏های بسیاری همراه است.

در گویش پهلوی، “دنب” یا همان “دم” از مصدر فعل تفتن و به معنای همان تف، گرما، بخار و گاز است و”آوند” نیز مترادف ظرف سفالین است که در مجموع دنباوند، قله یا همان ظرفی را به یاد‏ می‏آورد که از دهانه آن دود ناشی از فرایندهای شیمیایی گاز گوگرد خارج می‏شود.

یاقوت در “معجم ‏البلاد” آورده است: این شهر از آن روی دنباوند نامیده شده است که فریدون به هنگام دستگیری ضحاک، ارماییل آشپز ضحاک را خواست بکشد؛ گفت ای پادشاه عذری دارم. فریدون را به درون غار آورد، ساخته خود را بر وی عرضه داشت؛ چون فریدون آن را پسندید، پس به او گفت: برای من غذایی قرار بده که در آن حبوبات و گوشت نباشد، پس وی غذایی درست کرد که در آن حبوبات و گوشت نبود و از دنبه بود. فریدون به او گفت: دنباوندانی (دنبه) را پیدا کردی، آن کوه را به این نام نامیدند و رفته رفته دماوند کردند”.

“ویلیام ایلرز”، مورخ غربی در بررسی‏های خود معنای کوه چند منظوره یا چند قافیه را برای دنباونت یا دنباوند در نظر گرفته است که این اسامی شالوده زبان محاوره‏ای مردمان یونان، ارمنستان و عرب نیز محسوب می‏شود.

* شاهنامه؛ عامل تغییر نام دماوند

ایلرز بر این اعتقاد بود که کتاب شاهنامه اثر جاویدان شاعر بلندآوازه ایرانی، فردوسی تغییر نام‏های پیشین را به دماوند کنونی موجب شده است.

ناصر خسرو در سفر نامه خود به سال ۴۳۸ هجری قمری نام دیگری را نیز به این قله نسبت داده است.

لواسان، که البته امروزه حوزه‏ ای به همین نام در پهنه شرقی دماوند وجود دارد که نام لواسان نیز برگرفته از گویش مردمان گذشته همین مناطق است.

“لو” به معنای بالا رفتن و “اسان” از ریشه “سن” و “سنه” اوستایی و مترادف با واژه برخاسته است و دلیل نام‏گذاری این قله توسط مردمان ساکن در نواحی شرقی که آیینی زردشتی داشتند، محل برآمدن خورشید از پس رشته کوه‏های عظیم البرز و قله دماوند است.

پشیان” از دیگر اسامی باستانی دماوند به شمار می‏آید که البته معنایی صحیحی برای آن در دست نیست؛ اما در فرهنگ اوستا آمده است: “در بندهشن دشت پیشیانسی آمده و موسوم به پیشین یا پشن است و دشتی بزرگ در کابلستان” و نیز بنا بر روایات “مینوی خرد” این دشت به نام‏های دیگری هچون “پیشیندس” و “پیشینسی” نیز خوانده می‏شد.

در افسانه‏ ها آمده است: “جسم گرشاسب که در حالت بی‏هوشی و تا آخر جهان به خواب رفته، در آنجا مستقر و فروهرها از آن پاسبانی می کنند تا در هزاره اوشیدرماه، وقتی ضحاک زنجیر خود گسست، گرشاسب نیز با یاری ایزدان و امشاسپندان از خواب بیدار شده و کمر به قتل ضحاک ستمگر ببندد”.

* بیکنی؛ عنوان دیگر دماوند

علاوه بر اسامی یادشده برای این قله افسانه‏ای، نام “بیکنی” یا همان کوه سنگ لاجوردی را نیز در خطاب دماوند به‏کار برده ‏اند.

این نام به کرات و در متون آشور نو و به ویژه آثار “تیگلت پیلسر سوم” و “سارگن دوم” آمده است.

این سلاطین مدعی بوده ‏اند که مادهای دوردست در کناره ‏ها، کوه بیکنی را به تصرف خود درآورده ‏اند؛ از هم‏نظران با این سلاطین آشوری می‏توان به پژوهشگرانی همچون “امستد” اشاره کرد.

http://kilannews.ir/

WhatsApp chat