0 Items
بازارچه قوام الدوله یا بازارچه شاپور

بازارچه قوام الدوله یا بازارچه شاپور

بازارچه قوام الدوله یا بازارچه شاپور

بازار تهران

بازارچه قوام الدوله یا بازارچه شاپور ، مربوط به دوره قاجار است و در تهران، شرق میدان وحدت اسلامی (شاهپور سابق) واقع شده و این اثر در تاریخ ۲ بهمن ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

آدرس:تهران، سنگلج، طرخانی توضیحات:«بازارچه شاپور» یا “قوام الدوله” تهران یکی از محله های قدیمیه که هر کدوم از ورودی هاش معروف به گذر خاصیه، مثل گذر قلی که می شه از طریق اون و جهات مختلف وارد بازارچه بشین. بخش عمده این بازارچه مختص کفاشی ها و کفش دوزی های تهرانه که در نوع خودش دیدنی و جذابه.
در این بازارچه و اطرافش دیدنی های منحصر بفردی مثل گئورگ مقدس کلیسای قدیمی تهرانه که به سرای سالمندان تبدیل شده.

بازار تهران٬ تهران٬ تهران بزرگ٬

بازارچه قوام الدوله

نام
بازارچه قوام الدوله
کشور
ایران
استان
استان تهران
شهرستان
تهران
اطلاعات اثر
کاربری
بازار
دیرینگی
دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر
دوره قاجار
اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت
۱۰۸۴۰
تاریخ ثبت ملی
۲ بهمن ۱۳۸۲

منبع : ویکی پدیا – وب سایت کی کجا

دبیرستان فیروز بهرام

دبیرستان فیروز بهرام

دبیرستان فیروز بهرام

آثار تاریخی تهران٬ تهران بزرگ٬ تهران قدیم٬ محله های تهران٬

دبیرستان فیروز بهرام یکی از دبیرستان‌های تاریخی و زرتشتی شهر تهران است.  این دبیرستان ۸۶ سال پیش تأسیس شد.  این دبیرستان از لحاظ علمی با دبیرستان البرز رقابت می‌کرد و طی این سال‌ها افراد مشهور علمی و سیاسی در آن تحصیل کرده‌اند. هزینه ساخت این دبیرستان توسط شخصی بنام بهرامجی بیکاجی که یکی از زرتشتیان سرشناس هند بود پرداخت و به یادگار فرزند مرحومش، فیروز بهرام بیکاجی، فیروز بهرام نامگذاری شد. این دبیرستان در تاریخ ۲۶ آبان ۱۳۷۸ با شمارهٔ ۲۴۹۴، در فهرست آثار ملی قرار گرفت.  فیروزبهرام در ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۶ به عنوان دبیرستان ماندگار شناخته شد .

دبیرستان فیروزبهرام

نام
دبیرستان فیروزبهرام
کشور
ایران
استان
تهران
شهرستان
تهران
اطلاعات اثر
نوع بنا
آموزشی (مدرسه دولتی)
سال‌های مرمت
۱۳۷۵
کاربری کنونی
دبیرستان
دیرینگی
پهلوی
دورهٔ ساخت اثر
۱۳۱۱ هجری خورشیدی
بانی اثر
بهرامجی بیکاجی
مالک اثر
انجمن زرتشتیان تهران
مالک فعلی اثر
انجمن زرتشتیان تهران
اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت
۲۴۹۴
تاریخ ثبت ملی
۱۳۷۸/۸/۲۶

هجری خورشیدی
اطلاعات بازدید
آدرس
خیابان جمهوری،
خیابان میرزا کوچک خان
شماره تلفن
‎۶۶۷۱۳۶۸۴-۶۶۷۰۲۱۰۱-۶۶۷۴۰۱۱۸
وبگاه
firoozbahram.ir

 

تصویری از مراسم کلنگ زنی فیروز بهرام با حضور کیخسرو شاهرخ

تصویری از مراسم کلنگ زنی فیروز بهرام با حضور کیخسرو شاهرخ

تصویری از مراسم کلنگ زنی فیروز بهرام با حضور کیخسرو شاهرخ

ساختمان دبیرستان فیروز بهرام

ساختمان دبیرستان فیروز بهرام

ساختمان دبیرستان فیروز بهرام

ساختمان دبیرستان فیروز بهرام

ساختمان دبیرستان فیروز بهرام

 

 

معماری پهلوی و ساختمانهای تهران عکس خانه شهریار فریبرز

معماری پهلوی و ساختمانهای تهران عکس خانه شهریار فریبرز

خانه شهریار فریبرز

خانه شهریار فریبرز، یک از بناهای تاریخی شهر تهران است که در دوره پهلوی اول ساخته شده است. مالک این بنا شهریار فریبرز یکی از زرتشتیان قدیمی ساکن تهران است. این خانه در یکی از محله‌های زرتشتی نشین قدیمی تهران قرار دارد. این خانه تاریخی در ۲۲ امرداد ۱۳۸۴ با شماره ۱۳۰۷۷ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. این بنا در خیابان نوفل لوشاتو، کوچه گوهرشاد پلاک ۸۵ قرار دارد.

منبع ویکی پدیا 

کافه لقانطه تهران قدیم

کافه لقانطه تهران قدیم

کافه لقانطه تهران

کافه لقانطه تهران

کافه لقانطه تهران قدیم

کافه لقانطه تهران قدیم

محل تولد کافه «لقانطه» کشور فرانسه است. قرن ۱۸ یا ۱۹ میلادی و حول و حوش انقلاب فرانسه بود که کافه‌نشینی میان مردم جهان باب شد.
کافه‌نشینان عمدتاً افراد نیکوکار و روشنفکر جامعه بودند که دورهم برای تبادل افکار و اندیشه و گاهی حمایت و پشتیبانی دورهم جمع می‌شدند.در کشور ما هم پای این رسم تقریباً از دوره صفویه با شکل‌گیری قهوه‌خانه‌ها باز شد.

اما نخستین کافه به سبک اروپاییان در طهران قدیم توسط «غلامحسین خان لقانطه‌» در خیابان باب همایون راه‌اندازی شد.

منبع همشهری آنلاین


کافه در زندگی ایرانیان

کافه از نخستین نمادهای دگرگونی اجتماعی در میان طبقات گوناگون جامعه در ایران از آغاز سده چهاردهم خورشیدی به شمار می‌آید. تا پیش از پیدایش کافه‌های نوین در ایران، قهوه‌خانه‌ها مکانی همگانی برای وقت‌گذرانی به شمار می‌آمدند. قهوه‌خانه‌ها ویژگی‌هایی داشتند که آن‌ها را با گذشته پیوند می‌زد. کافه اما پدیده‌ای نو به شمار می‌آمد که بخشی از جامعه را به سوی خود می‌کشاند؛ آنان که در پی دگرگونی بودند. این پدیده در سال‌های پایانی حکومت قاجار در ایران آرام‌آرام رواج یافت و در سراسر دهه‌های ١٣٠٠ و ١٣١٠ در برخی شهرها به ویژه پایتخت رواج یافت.

مرتضی راوندی در کتاب «تاریخ اجتماعی ایران» به یک دگرگونی مهم اجتماعی در نخستین سال‌های سده چهاردهم خورشیدی اشاره می‌کند که به رواج کافه به عنوان یک پدیده در ایران اشاره می‌کند و البته با تفریحات و زمان‌های فراغت در زندگی روزمره ایرانیان پیوند دارد «سابق بر اين اگر براي طبقات پايين اجتماع فرصت و فراغتي دست مي‌داد وقت خود را با گفتگو و ديد و بازديدهاي دوستانه سپري مي‌كردند، در حالي كه در روزگار ما از بركت وجود وسايل ماشيني چون اتومبيل، راديو، تلويزيون، مردم عادي مي‌توانند وقت خود را در تماشاي فيلم و گوش دادن برنامه‌هاي راديو بگذرانند. وجود و اشاعه روزافزون اين وسايل بعضي از جامعه‌شناسان انسان‌دوست را نگران كرده است كه مبادا مردم با اين نوع وقت‌گذرانيهاي غيرمثمر نتوانند به كارهاي مفيد و ثمربخش اشتغال ورزند، و در نتيجه استعدادهاي نهفته آنان در ساعات فراغت تجلي و تظاهر نكند. در جامعه ايران كه در حال تحول اقتصادي و انتقال از مرحله كشاورزي كهنه به صناعات تازه است، متدرجا مردم با امر فراغت و مسائل آن آشنا مي‌شوند. گواه روشن اين مطلب آن است كه آمارها، همه ساله سهم بيشتر هزينه‌هاي فراغت را در بودجه خانوادگي منعكس مي‌كند؛ و افزايش مسافران تفريح‌جوي داخلي، ازدياد مشتريان وسايل ماشيني سرگرمي (چون سينما، تلويزيون، راديو و نظاير آن) را عرضه مي‌دارد، عدد مؤسسات انتفاعي كه اوقات فراغ مردم در آنها مي‌گذرد (كافه، رستوران، كلوپ و مانند آن) رو به فزوني است و فعاليتهاي فرهنگي و هنري كه در ساعات بيكاري صورت مي‌گيرد (چون مطالعه كتاب، روزنامه و مجله و دوخت‌ودوز و پرورش گل و گياه و درخت و جز اينها) رو به افزايش است و اين جمله حكايت از آن مي‌كند كه مطالعه وقت‌گذراني در جامعه ايراني در اين مرحله انتقالي بس آموزنده است». رواج کافه به همراه رستوران، که هر دو در زمره مظاهر تجددگرایی به شمار می‌آمدند، بلدیه تهران را برآن داشت در سال ١٣٠٧ مقررات و ضوابطی برای تاسیس کافه و رستوران در نظر بگیرد.

کافه لقانطه‌، از نخستین کافه‌های مشهور نوین در تهران به شمار می‌آید. جعفر شهری در کتاب «طهران قدیم» درباره این کافه می‌نویسد «در ابتدای این خیابان [باب همایون] کافه‌ای بود بنام “لقانطه” که آنرا مردی بنام غلامحسین خان لقانطه دایر کرده صورتی آبرومند بآن داده و مشابه آن یکی هم در میدان بهارستان برپا ساخته بود. در جلو این لقانطه حوض کاشی زیبایی وسط پیاده‌رو ساخته بود که از نهر خیابان لوله‌کشی شده، فواره‌ای در وسط آن فوران مینمود، علاوه بر جریان قسمتی از آب نهر که از آن عبور می‌کرد و دور آنرا گل و گلدان و قلیانهای بلور بادگیر نقره چیده حاشیه کنار نهر خیابان را چمن‌کاری و گلکاری نموده صفا و جلا و زیبایی جداگانه بآن داده بود. … تابستانها با چیدن میز و صندلی در پیاده‌رو و در زمستانها از مشتریان در داخل پذیرایی مینمود. بنا بر رسم زمان چای و قلیان در درجه اول متاع این کافه یا لقانطه یا قهوه‌خانه بود و قهوه دومین آن که هنوز در اینجا خلاف سایر قهوه‌خانه‌های دیگر که در آنها فروش قهوه به کلی از میان رفته بود بطالبان فروخته می‌شد و در تابستانها انواع شربت آلات مانند شربت به‌لیمو، سکنجبین، شربت آلبالو، شربت ریباس و همچنین بستنی و فالوده که عرضه میگردید. اگر چه این کافه مانند تمام قهوه‌خانه‌ها از پیش از آفتاب دایر و بعد از دکاکین تمام کسبه تعطیل میگردید اما جوش و جلای آن از دو سه ساعت بغروب مانده تا یکی دو ساعت از شب گذشته بود که اعیان و رجال با اسب و کالسکه، درشکه و اتومبیلهای سواری خود، که این مرکب کم کم و تک و توک زیر پای بزرگان پیدا شده بود، در آنجا تفریح و وقت‌گذرانی میکردند و کافه‌ای بود تقریبا گران‌قیمت که دو برابر قهوه‌خانه‌های دیگر پول می‌گرفت و به اعیان و اشراف و اداری‌های والامقام و فرنگ‌دیده‌ها و روزنامه‌نگاران و نویسندگان اختصاص یافته بود».

منبع: روزنامه شهروند

برچسب ها :

محله دروازه شمیران

دروازه شمیران

دروازه شمیران یکی از محلات قدیمی و تاریخی تهران است که امروزه در مرکز شهر تهران و در منطقه ۱۲ شهرداری تهران قرار دارد. یکی از دروازه‌های شمالی شهر تهران قدیم در این منطقه قرار داشته و مسیر تهران به شمیرانات از میان آن عبور می‌کرده‌ است.

در حصار شاه طهماسبی دروازه شمیران در انتهای خیابا پامنار قرار داشت اما در توسعه زمان ناصرالدین شاه این دروازه تخریب و دروازه شمیران جدید در اطراف خیابان فخرآباد، خیابان هدایت و انتهای جنوبی پل چوبی در خیابان بهارستان احداث شد.

دروازه شمیران به علت مرکزیت و قدمت زیاد محل تمرکز ساختمان‌ها و مراکز متعددی است، که از آن میان می‌توان به مسجد فخرالدوله، کوچه پارک امین‌الدوله، دبیرستان علوی، تکنیکوم تهران (هنرستان شهید سروندی)، بیمارستان طرفه، سفارت رومانی و سفارت تایلند را نام برد. درب بزرگ چوبی و تاریخی کوچه پارک امین‌الدوله هنوز پابرجا است.

ایستگاه متروی دروازه شمیران در تقاطع خط دو و خط چهار مترو تهران واقع شده‌است.

۱۹ فروردین ۱۳۶۷: برخورد یک موشک اسکاد عراقی به کوچه پارک امین‌الدوله در جریان جنگ شهرها باعث تخریب یک ساختمان، خسارت گسترده به محله دروازه شمیران، و کشته شدن یکی از دبیران ریاضی مدرسه راهنمایی نیک‌پرور شد.

۱۱ اردیبهشت ۱۳۵۸: آیت‌الله مطهری پس از پایان جلسه‌ای در منزل دکتر یدالله سحابی، در تاریکی شب در پارک امین‌الدوله هدف گلوله یکی از افراد گروه فرقان قرار گرفت و کشته شد. بنای یادبود کوچکی برای او در کوچه پارک امین‌الدوله برپا است.

۲ تیر ۱۲۸۷: با آغاز استبداد صغیر و با شکست آزادی‌خواهان از بریگاد قزاق، جمعی از مشروطه‌خواهان پس از فرار از مجلس شورای ملی به پارک امین‌الدوله پناه بردند. سربازان دربار پس از اطلاع از موضوع به پارک حمله کرده، عده‌ای را به قتل رساندند و مشروطه‌خواهان سرشناس را دستگیر کردند.

تصویر قدیمی از دروازه شمیران تهران
دروازه شمیران یکی از محلات قدیمی و تاریخی تهران است که امروزه در مرکز شهر تهران و درمنطقه ۱۲تهران قرار دارد.
یکی از دروازه‌های شمالی شهر تهران قدیم در این منطقه قرار داشته و مسیر تهران به شمیرانات از میان آن عبور می‌کرده‌ است.

 

 

WhatsApp chat