0 Items
اکاپی یا اسب تک شاخ آفریقایی در تخت جمشید!!

اکاپی یا اسب تک شاخ آفریقایی در تخت جمشید!!

اکاپی یا اسب تک شاخ آفریقایی در تخت جمشید!!

اکاپی یا اسب تک شاخ آفریقایی در تخت جمشید!!

اکاپی یا اسب تک شاخ آفریقایی در تخت جمشید!!

اکاپی یا زرافه گردن کوتاه، نوعی پستاندار شبیه به زرافه است که بومی جنگلهای بارانی ایتوری واقع در شمال جمهوری دموکراتیک کنگو آفریقای مرکزی می باشد…
با اینکه پوشش راه راهش …

اکاپی یا زرافه گردن کوتاه، نوعی پستاندار شبیه به زرافه است که بومی جنگلهای بارانی ایتوری واقع در شمال جمهوری دموکراتیک کنگو آفریقای مرکزی می باشد…

با اینکه پوشش راه راهش یادآور گورخر است اما او نزدیک ترین خویشاوند زرافه می باشد. در حال حاضر بین ۱۰ تا ۲۰ هزار از این حیوان در حیات وحش وجود دارد.

این جانور از دیدگاه دانشمندان اولین بار توسط سر هری جانستون در جنگلهای ایتوری دیده شد. از نظر ظاهری، پشت اکاپی قرمز تیر است، پشت ساق پاهایشان به وضوح دارای راه راه افقی است که از دور مانند گورخر به نظر می آید. این نوع راه راه بودن هم به اکاپی های کوچک کمک می کند تا در باران های شدید جنگلی مادرشان را دنبال کنند و هم به عنوان نوعی استتار در دنیای وحش استفاده می شود.

بقیه بدنش به زرافه شبیه و البته گردنش کوتاه تر است.هر دو دارای زبانی بسیار دراز در حدود ۳۰ سانتیمتر هستند که بسیار قابل انعطاف و آبی رنگ است و با آن به راحتی می توانند برگ و غنچه را از درختان جدا کنند. زبانش به حدی دراز است که می توان پلک و داخل و بیرون گوشش را تمیز کند و در واقع تنها حیوانی است که قادر است گوش خود را بلیسد! نوع نر اکاپی شاخ های کوچکی دارد که با پوست پوشیده شده است.

گوشهای بزرگی دارند که آنها را در تشخیص شکارچیانشان یعنی پلنگ یاری می دهد. اکاپی حیوان منزوی است و تنها برای تولیدمثل در کنار همنوع خود قرار می گیرد. نوع نر اکاپی کمی از ماده اش بزرگتر است و ترجیح می دهد به تنهایی در محوطه های بزرگ زندگی کند که به جمعیت انها صدمه زده است زیرا امروزه قلمرو آنان تکه تکه شده و آنها که به زندگی اجتماعی عادت ندارند مجبور شده اند گاهی در کنار هم قرار بگیرند.

آنها برای مشخص کردن قلمرو خود راه های متفاوتی دارند از قبیل بوی ماده ای که از ردپایشان بجا می ماند و قیرمانند است و همچنین از بوی ادرارشان. نرها از قلمرو خود محافظت می کنند اما گاهی به ماده ها اجازه می دهند برای یافتن علوفه از قلمروشان عبور کنند.

اکاپی گیاهخوار است اما خیلی از انواع گیاهانی که می خورد برای انسان سمی محسوب می شود. آنها همچنین زغال چوب درختان را که از سوختن چوب درخت توسط صاعقه بوجود امده می خورند و برای تامین منابع معدنی خود نوع خاک رس گوگرد دار، نمکین و قرمز را که در نزدیکی رودخانه یافت می شود، می خورند.

اروپایی ها مدتها اکاپی را به نام تک شاخ آفریقایی می خواندند.

گفتنی است اکاپی ها که بر اساس شواهدیافت شده توسط مصریان باستان نیز شناخته می شده اند، امروزه به دلیل تخریب محل سکونت در خطر انقراض هستند.

اکاپی که تا قبل از قرن بیستم برای غربی ها ناشناخته بود، ۲۵۰۰ سال پیش بر سر در کاخ آپادانا در تخت جمشید نقش بسته شده بود و نشانگر هدیه ای بود که اقوام اتیوپی به پادشاهی هخامنشی ایران هدیه کرده بودند.

منبع : aftabir.com

اثار باستانی اطراف شیراز

اثار باستانی اطراف شیراز

بازدید رضا خان به همراه تیم کارشناسی ایتالیایی و ایرانی از نحوه مرمت و بازسازی تخت جمشید


بازدید و سرکشی رضا خان به همراه ولیعهد و تیم کارشناسی ایتالیایی و ایرانی از نحوه مرمت و بازسازی تخت جمشید :

گفته می شود پس از آنکه در سال 1301 شمسی رضاشاه در سفر خود به بوشهر برای اولین بار از تخت‌جمشید بازدید کرد از شرایط حفاظتی آن متعجب شد و چندی بعد ارنست هرتسفلد باستان‌شناس شهیر آلمانی را
به منظور تحقیقی و شناسائی محوطه باستانی تخت جمشید مامور کرد با این حال 9 سال زمان برد تا کلنگ حفاری در این منطقه زده شود.

فرارو: گرچه در تاریخ عکاسی ایران لوئیجی پشه را اولین عکاسی می دانند که برای عکاسی به تخت جمشید آمد اما شاه ایران پس از آن تاریخ بارها به عکاسان دربار ماموریت داد تا از بناهای باستانی فارس به ویژه تخت جمشید عکاسی کنند
که آنتوان خان از مهترین آنها بود.

لوئیجی پشه افسر ایتالیایی را اولین عکاسی می دانند که در سال 1274 هجری قمری پا به سرزمین باستانی فارس گذاشت تا از تخت جمشید و پاسارگاد عکس بگیرد. او این عکس های بدیع را را در قالب یک آلبوم به ناصرالدین شاه جوان داد
و باعث شد تا شاه علاقمند به عکاسی به خرج خود عکاسان متعددی را برای تهیه گزارش تصویری از بناهای تاریخی و باستانی ایران روانه فارس کند.

آقا رضا عکاسباشی، آقایوسف، سلطان اویس میرزا، ابولقاسم محمد تقی نوری و البته آنتوان سوریوگین تعدادی از عکاسانی بودند که از سوی دربار برای عکاسی از بناهای باستانی به تخت جمشید فرستاده شدند.
عکس ها این عکاسان همگی پیش از شروع حفاری در تخت جمشید گرفته شده است و تصاویری متفاوت از آنچه امروز علاقمندان تاریخ باستان را به فارس می کشاند به ما نشان می دهد.

گفته می شود پس از آنکه در سال 1301 شمسی رضاشاه در سفر خود به بوشهر برای اولین بار از تخت‌جمشید بازدید کرد از شرایط حفاظتی آن متعجب شد و چندی بعد ارنست هرتسفلد باستان‌شناس شهیر آلمانی را
به منظور تحقیقی و شناسائی محوطه باستانی تخت جمشید مامور کرد با این حال 9 سال زمان برد تا کلنگ حفاری در این منطقه زده شود.

در سال 1309 و پس از آنکه، قانون عتیقات به تصویب مجلس رسید هیأت وزیران اجازه کاوش در تخت جمشید را به مؤسسه دانشگاه شیکاگو داد و بدین ترتیب هرتسفلد در سال 1310 کاوش در تخت جمشید را آغاز کرد.

بر این اساس و از آنجا که آنتوان سوریوگین تا سال 1309 عکاسی می کرده است همگی عکس ها او از تخت جمشید و پاسارگاد متعلق به پیش از شروع حفاری و از این جهت برای باستانشناسان و علاقمندان به تاریخ باستان جالب توجه است.

(بیشتر…)

داریوش یکم ( داریوش کبیر )

داریوش یکم ( داریوش کبیر )

داریوش یکم ( داریوش کبیر )

 

داریوش یکم (به پارسی باستان: )، نامــوَر به داریوش بزرگ، پسر ویشتاسپ، همسر آتوسا و داماد کوروش بزرگ، سومین پادشاه هخامنشی بود.

وی در سال ۵۲۲ پیش از میلاد، با کمک چندی از بزرگان هفت خانوادهٔ اشرافی پارسی با کشتن گئومات مغ بر تخت نشست. پس از آن به فرونشاندن شورش‌های درون‌مرزی پرداخت. فرمانروایی شاهنشاهی را استحکام بخشید و سرزمین‌هایی چند به شاهنشاهی افزود. آغاز ساخت پارسه (تخت جمشید) در زمان پادشاهی او بود.

از دیگر کارهای او حفر راه‌آبی بود که دریای سرخ را به رود نیل و از آن سو به دریای مدیترانه پیوند می‌داد. آرامگاه او در دل کوه رحمت در جایی به نامنقش رستم در مرودشت فارس (نزدیک شیراز) است. پس از جهانگیری کوروش بزرگ و کمبوجیه سراسر آسیا (آسیای صغیر) مگر عربستان جزو قلمرو او محسوب می‌گردید.

 

فهرست میراث جهانی یونسکو در ایران

فهرست میراث جهانی یونسکو در ایران

میراث جهانی یونسکو
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

فهرست میراث جهانی یونسکو در ایران شامل ۱۹ مکان می‌باشد که در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده‌اند. تمام ۱۹ مکان فرهنگی می‌باشند .ارگبم و فضای فرهنگی آن جز مکان‌های در خطر نابودی قرار داده شده‌ بوند ولی در اجلاس اسال ۲۰۱۳ که از ۱۶ تا ۲۷ ژوئن برگزار شد از این فهرست خارج شدند. ارگ بم ایران پس از زلزله یک دهه پیش در بم به شدت تخریب شد و از آن زمان در فهرست آثار در خطر قرار گرفت، اما با توجه به مرمت‌های انجام شده در طول سالهای گذشته سازمان یونسکو ارگ بم را از فهرست آثار در خطر خارج کرد.

میراث جهانی یونسکو نام عهدنامه‌ای بین‌المللی است که در تاریخ ۱۶ نوامبر ۱۹۷۲ میلادی به تصویب کنفرانس عمومی یونسکو رسید. موضوع آن حفظ آثار تاریخی، طبیعیو فرهنگی بشر است که اهمیت جهانی دارند و متعلق به تمام انسان‌های زمین، فارغ از نژاد، مذهب و ملیت خاص، می‌باشند. برپایه این کنوانسیون کشورهای عضویونسکو، می‌توانند آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی کشور خود را نامزد ثبت به‌عنوان میراث جهانی کنند. حفاظت از این آثار پس از ثبت در عین باقی ماندن در حیطه حاکمیت کشور مربوطه، به عهده تمام کشورهای عضو خواهد بود. مکان‌های میراث جهانی ثبت‌شده در سازمان یونسکو، مکان‌هایی مانند جنگل، کوه، آبگیر، صحرا، بقعه، ساختمان، مجموعه و یا شهر هستند.

ایران سه سال پس از تصویب کنفرانس عمومی یونسکو در تاریخ چهارشنبه ،۲۶ فوریه سال ۱۹۷۵ به کنوانسیون میراث جهانی یونسکو پیوست.

در سال ۱۹۷۹ چغازنبیل با معیارهای (iii، iv)، تخت جمشید با معیارهای (i، iii، vi) و میدان نقش جهان با معیارهای (i، v، vi) نخستین مکان‌هایی بودند که در ایران به فهرست میراث جهانی یونسکو اضافه شدند.

افزون بر مکان‌های ثبت شده مکان‌هایی مانند، نقش رستم، نقش رجب، طاق بستان، دماوند، شهر تاریخی ماسوله، چشم انداز فرهنگی الموت، قنات گناباد، پارک ملی گلستان، منطقه حفاظت شده ارسباران، کوه سبلان، هگمتانه، مسجد کبود و … نیز برای ثبت در میراث جهانی یونسکو پیشنهاد شده‌اند.

 

کتابخانه پژوهشکده باستان‌شناسی در کارگاه نجاری

کتابخانه پژوهشکده باستان‌شناسی در کارگاه نجاری

موضوع فرهنگ و تاریخ
میراث‌ ایران – بیش از یک‌سال از ماجرای انتقال کتابخانه پژوهشکده باستان‌شناسی به شیراز گذشته است و مسئولان سازمان میراث فرهنگی نیز تاکنون هیچ پاسخی نسبت به وضعیت گنجینه پژوهش‌های باستان‌شناسی کشور نداده‌اند.

به گفته برخی کارشناسان در سازمان میراث فرهنگی، این‌جا به جایی موجب از بین رفتن پژوهش‌های باارزش در حوزه مردم شناسی و حتی گزارش‌های باستان‌شناسی کشور شد. خبرگزاری میراث فرهنگی دیروز با انتشار تصویری که محمد تقی عطایی، دانشجوی رشته دکترای باستان‌شناسی به آن خبرگزاری ارسال کرده است اعلام کرد کتاب‌های کتابخانه‌ پژوهشکده میراث فرهنگی کشور زیر حفاظ‌های پلاستیکی و داخل کارتن‌های مقوایی روی هم انباشته شده است.

براساس این عکس‌کتاب‌های کتابخانه سازمان میراث فرهنگی که به شیراز منتقل شده در کارتن‌هایی در نجاری پردیس تخت جمشید نگهداری می‌شود. به گفته عطایی که تصویر کارتن‌های کتاب را در اختیار خبرگزاری میراث فرهنگی قرار داده است، «در جریان جابه‌جایی سازمان میراث فرهنگی از تهران به شیراز کتاب‌های کتابخانه پژوهشکده باستان‌شناسی هم با عجله و ناشیانه به‌دست چند کارگر ساده و بی‌تخصص در کارتن‌‌های مقوایی سرهم بندی و با کامیون به تخت جمشید منتقل شد زیرا طراحان این جابه‌جایی حتی تعهد این را نداشتند که قبل از این جابه‌جایی حداقل جایی را برای استقرار این اسناد و مدارک درنظر بگیرند.» به گفته او، محتویات آن کتابخانه نفیس نزدیک به یک‌سال است در نجاری پردیس تخت جمشید تلنبار شده است. در طول این مدت رطوبت باران و حمله موش‌ها موجودیت این اسناد را تهدید کرد و نابودی هر جلد از آن گزارش‌ها، یعنی نابودی همیشگی گزارش کاوش‌های باستان‌شناسی کشور!

WhatsApp chat