0 Items
۶ خرداد خرداد روز،جشن خردادگان

۶ خرداد خرداد روز،جشن خردادگان

۶ خرداد خرداد روز،جشن خردادگان

«سوسن سپید» نماد جشن خردادگان

نماد سوسن سپید

مجموعه:  مناسبتها در ایران و جهان ٬ مناسبتها ٬ جشن های باستانی ٬ جشن خردادگان

جشن خردادگان جشن ستایش آب , درود بر ایرانیان

جشن خردادگان جشن ستایش آب , درود بر ایرانیان

ششمین روز از خرداد ماه ، مصادف است با جشن خردادگان

نياكان ما در اين روز به سرچشمه ها يا كنار رودها و ساحل درياها مي رفتند پس از ستايش اهورامزدا روز را با شادي و سرور با خانواده و دوستان مي گذرانده و به يكديگر گل نيلوفر يا ياس پيشكش مي نمودند.
6 خرداد ؛ مصادف با جشن خردادگان

(بیشتر…)

 کوروش بزرگ٬ زادروز داراب٬ کوروش کبیر٬ وقایع٬ 

 کوروش بزرگ٬ زادروز داراب٬ کوروش کبیر٬ وقایع٬ 

4 شهریور زادروز داراب (کوروش کبیر)
کوروش بزرگ٬ زادروز داراب٬ کوروش کبیر٬ وقایع٬

4 شهریور مصادف با زادروز داراب (کوروش کبیر)

4 شهریور مصادف با زادروز داراب (کوروش کبیر)

زادروز داراب (کوروش کبیر)

  4 شهریور مصادف با زادروز داراب (کوروش کبیر)

زادروز : ۶۰۰ یا ۵۷۶ پیش از میلاد
زادگاه : انشان، پارس
مرگ : دسامبر ۵۳۰ پیش از میلاد مسیح ,  روزغم انگيزي كه كوروش بزرگ بنيانگذار ايران از اين دنيا رفت
همسر : کاساندان
دودمان : هخامنشیان
پدر : کمبوجیه یکم
مادر : ماندانا

(بیشتر…)

روز جوان است…

روز جوان است…

روز جوان است…

روز ۲۱ آگوست توسط سازمان ملل بعنوان روز جوان در نظر گرفته شده‌است .روز جوان روزی است که در تقویم کشورهای مختلف برای جوانان نام‌گذاری شده‌است.

در جمهوری اسلامی ایران ۱۱ شعبان تقویم هجری قمری، روز میلاد علی‌اکبر فرزند حسین بن علی (سومین امام شیعیان) که در کربلا کشته شد، بعنوان روز جوان در نظر گرفته شده‌است.

وقایع٬ مناسبتها٬ مناسبتها در ایران و جهان٬
روز نشاط، روز تحول، روز راضی نبودن به وضع موجود، روز تحرک و امید.
روز متفاوت نگریستن، روز خواستن و توانستن…
روز پاره کردن زنجیر رخوت و سستی و کاهلی…
روز تصمیم به پرواز.
جوانان ما بهترین جوانان عالمند…باهوش مومن، رشید، باصلابت و آگاه.
این روز برهمه جوانان على_اكبرى (ع) ایران اسلامی مبارک باد.

(بیشتر…)

جشن فروردينگان

جشن فروردينگان

جشن فروردينگان

جشن فروردينگان

نخستین جشن ماهیانه ايراني مربوط به فروهرنیاکان كه برای آنان به جاي سوگواری، بزرگداشت برگزار می كنند.

جشن های باستانی٬ جشن٬ مناسبتها در ایران و جهان٬ مناسبتها٬

جشن ایرانیان باستان

جشن ایرانیان باستان

جشن ایرانیان باستان

جشن ایرانیان باستان

بخشی‌از سلسله مباحث دربارهٔ
مزدیسنا
آتش، نمادِ مَزدَیَسنا
مباحث اولیه
اهورامزدا
زرتشت
اشه
ایران
فرشتگان و شیاطین
امشاسپندان · ایزد
اهوراها · دیو
اهریمن
کتاب و عبادت
اوستا
گاتاها · یسنه
وندیداد · ویسپرد
یشت · خرده‌اوستا
Ab-Zohr
نیایش اهونی ویریا
آتشکده
روایت‌ها و افسانه‌ها
دین‌کرد · بندهشن
ارداویراف‌نامه
جاماسب‌نامه
قصه سنجان
تاریخ و فرهنگ
آئین زروانی
گاه‌شماری اوستایی نو · جشن‌های زرتشتی
ازدواج
فرشگرد
پیروان
مزدیسنا در هندوستان · ایرانیان زرتشتی
پارسیان · ایرانیان
• • •
آزار زرتشتیان
درگاه مزدیسنا

امشاسپندان یا اَمِشَه سپَنتَه جمع امشاسپند است که امشاسفند، اموسپند و امهوسپند نیز گفته‌اند. امشاسپندان از صفات پاک اهورامزداهستند. در هیچ جای گات‌ها به واژهٔ امشاسپند بر نمی‌خوریم ولی بارها از همهٔ آنها بعنوان صفات و القابِ اهورامزدا یاد شده‌است. این از خصایص دین زرتشتی است که هر یک از صفات خداوند، یکی از ایزدان نگهبان جنس بشر است. چنین به نظر می‌رسد که این‌ها تجریدهایی تشخص یافته باشند. اما آن‌ها چیزی بیش از مفاهیمی مجرد بوده‌اند، چرا که زرتشت آنان را محترم می‌شمرده است.

مناسبتهای ایران

مناسبتهای ایران

مناسبتهای ایران

روز نابینایان,درمورد روز نابینایان
آشنایی با روز جهانی نابینایان

روز نابینایان,روز جهانی عصای سفید, 15 اکتبر روز جهانی عصای سفید
15 اکتبر؛ روز جهانی عصای سفید

روز جهانی کودک,8 اکتبر روز جهانی کودک,17 مهر روز جهانی کودک
8 اکتبر؛ روز جهانی کودک

مناسبتهای ایران و جهان, وقایع ماه محرم الحرام, مشروح وقایع ماه محرم الحرام
روز شمار وقایع محرم

مراسم روز پزشک , نامگذاری روز پزشک در کشورهای جهان
نامگذاری روز پزشک در کشورهای جهان؛ چرا و چگونه؟

جنگ جهانی اول,علت جنگ جهانی اول,زمان جنگ جهانی اول
تاریخچه جنگ جهانی اول+تصاویر جنگ جهانی اول

بالماسکه,جشن بالماسکه,مراسم بالماسکه
تاریخچه جشن بالماسکه+ تصاویر بالماسکه

ولادت امام جواد علیه السلام،تاریخ ولادت امام جواد(ع),میلاد امام جواد(ع)
10 رجب، ولادت امام جواد علیه السلام

شب آرزوها,شب آرزوها کی است, لیلة الرغائب
شب آرزوها یا لیلة الرغائب

روز جهانی روشنگری درباره خطرات مین, روز جهانی مبارزه با مین های زمینی,مین
4 آوریل؛ روز جهانی هشدار و مبارزه با مین های زمینی

یوری گاگارین, زندگینامه یوری گاگارین,یوری گاگارین کیست
9 مارس؛ زادروز یوری گاگارین، نخستین فضانورد جهان

روز ملی بوشهر,روز بوشهر,18 اسفند روز ملی بوشهر
18 اسفند، روز ملی بوشهر

هفته منابع طبیعی, روز درختکاری,روز درخت کاری و هفته منابع طبیعی
15 اسفند، آغاز هفته منابع طبیعی و روز درختکاری

روز احسان و نیکوکاری,هفته نیکوکاری,بنر روز احسان و نیکوکاری
14 اسفند، روز احسان و نیکوکاری

نوروز باستانی,آئین های نوروز باستانی,آداب و رسوم نوروز باستانی
نوروز باستانی، آئین های نوروز باستانی ایران

روز ملی حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان,تاريخچه حقوق مصرف كننده
9 اسفند؛ روز ملی حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان

شیخ بهایی, زادروز شیخ بهایی,زندگینامه شیخ بهایی
8 اسفند؛ زادروز شیخ بهایی

زندگینامه امیر هوشنگ ابتهاج, امیر هوشنگ ابتهاج, ویژگی اشعار هوشنگ ابتهاج
6 اسفند؛ زادروز امیر هوشنگ ابتهاج، شاعر ایرانی

جشن اسفندگان, سپندارمذگان, زمان برگزاری جشن سپندارمذگان
5 اسفند؛ جشن اسفندگان (سپندارمذگان) – روز بزرگداشت زن و زمین

روز مهندس, 5 اسفند روز مهندس, روز مهندس چه روزی است
5 اسفند، روز بزرگداشت خواجه نصیر الدین طوسی و روز مهندس

جشن جهانی نوروز, روز جهانی نوروز, زمان برگزاری جشن جهانی نوروز
آشنایی با جشن جهانی نوروز

دهه فاطمیه, تاریخ شروع دهه فاطمیه, ایام فاطمیه
تاریخ شروع و پایان دهه فاطمیه

جشن نوروز, پیدایش جشن نوروز, چگونگی پیدایش جشن نوروز, تاریخچه جشن نوروز
پیدایش جشن نوروز

12 فوریه؛ روز جهانی داروین
22 بهمن؛ روز پیروزی انقلاب اسلامی
19 بهمن؛ روز نیروی هوایی
15 بهمن؛ جشن میانه زمستان
4 فوریه؛ روز جهانی سرطان
12 بهمن؛ سالروز بازگشت امام خمینی به ایران، آغاز دهه فجر
10 بهمن؛ جشن سده
تقویم بهمن 1357
8 بهمن؛ روز حریم خصوصی اطلاعاتی
5 بهمن، جشن نوسره
نوروز 1395
8 ربیع الثانی؛ ولادت امام حسن عسکری علیه السلام
29 دی؛ روز ملی هوای پاک
22 دی؛ سالروز تشکیل شورای انقلاب
19 دی ماه سالروز قیام خونین مردم قم
19 دی؛ روز طلبه
14 دی؛ روز جهاد کشاورزی
یک ژانویه؛ جشن آغاز سال نو میلادی
8 دی؛ زادروز فروغ فرخزاد
۱۷ ربیع الاول؛ میلاد حضرت رسول اکرم (ص)
8 دی؛ دی به آذر، دومین جشن دیگان
7 دی؛ سالروز تشکیل نهضت سوادآموزی به دستور امام خمینی
17 ربیع الاول؛ ولادت امام جعفر صادق(ع)
6 دی؛ روز دفاتر اسناد رسمی
5 دی؛ سالروز شهادت آشو زرتشت، اَبَر انسان بزرگ تاریخ
5 دی ماه؛ روز ملی ایمنی دربرابر زلزله
3 دی؛ روز ثبت احوال
ولنتاین 2017
30 آذر؛ شب یلدا
هشتم ربیع الاول؛ شهادت امام حسن عسکری علیه السلام
26 آذر؛ روز ملی حمل و نقل
25 آذر؛ روز پژوهش
30 صفر؛ شهادت امام رضا علیه السلام
11 دسامبر؛ روز جهانی کوهستان
28 صفر؛ شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام
28صفر،رحلت پیامبر اعظم(ص)
10 دسامبر؛ روز جهانی حقوق بشر (روز تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر)
9 دسامبر؛ روز جهانی مبارزه با فساد
18 آذر؛ سالروز معرفی عراق به عنوان آغازگر و متجاوز و مسئول جنگ بر علیه ایران
7 دسامبر؛ روز جهانی هواپیمایی
16 آذر؛ روز دانشجو
15 آذر؛ روز حسابدار
انتخابات مجلس دهم
13 آذر؛ روز بیمه
12 آذر؛ سالروز تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
20 صفر؛ روز اربعین حسینی
3 دسامبر؛ روز جهانی معلولین
1 دسامبر؛ روز جهانی ایدز
9 آذر؛ روز بزگداشت شیخ مفید
9 آذر؛ آذر روز، جشن آذرگان
29 نوامبر؛ روز جهانی همبستگی با مردم فلسطین
8 آذر؛ مانور سراسری زلزله و ایمنی در مدارس کشور
7 آذر؛ روز نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران
5 آذر؛ سالروز تشکیل بسیج مستضعفان
25 نوامبر؛ روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان
21 نوامبر؛ روز جهانی فلسفه
21 نوامبر؛ روز جهانی تلویزیون
هفتم صفر؛ ولادت امام موسی کاظم(ع)
19 نوامبر؛ روز جهانی مرد
26 آبان؛ روز خودکفایی گندم در ایران
16 نوامبر؛ روز جهانی مدارا
سوم صفر؛ ولادت امام محمد باقر (ع)
24 آبان؛ روز کتاب و کتاب خوانی
24 آبان؛ روز بزرگداشت سید محمدحسین طباطبایی
14 نوامبر؛ روز جهانی دیابت
12 نوامبر؛ روز جهانی ذات الریه
10 نوامبر؛ روز جهانی علم
18 آبان؛ روز ملی کیفیت
8 نوامبر؛ روز جهانی پرتونگاری (رادیولوژی)
14 آبان؛ روز فرهنگ عمومی
13 آبان؛ روز دانش آموز
13 آبان؛ روز ملّی مبارزه با استکبار
10 آبان؛ آبان روز، جشن آبانگان
31 اکتبر؛ جشن هالووین
7 آبان؛ روز کوروش بزرگ
7 آبان (29 اکتبر)؛ روز جهانی پسوریازیس
28 اکتبر؛ روز جهانی انیمیشن
نهم محرم؛ روز تاسوعا
22 اکتبر؛ روز جهانی توجه به لکنت زبان
29 مهرماه؛ روز ملي صادرات
20 اکتبر؛ روز جهانی آمار
20 اکتبر؛ روز جهانی پوکی استخوان
26 مهرماه؛ روز تربیت بدنی و ورزش
17 اکتبر؛ روز جهانی ریشه کنی فقر
16 اکتبر؛ روز جهانی غذا
24 مهرماه؛ روز پیوند اولیا و مربیان
15 اکتبر؛ روز جهانی زنان روستایی
14 اکتبر؛ روز جهانی استاندارد
ماه محرم 1395
21 مهرماه؛ جشن پیروزی کاوه و فریدون
20 مهرماه؛ روز ملی کاهش اثرات بلایای طبیعی
20 مهرماه؛ روز بزرگداشت حافظ
20 مهر؛ روز اسکان معلولان و سالمندان
10 اکتبر؛ روز جهانی مبارزه در راه لغو حکم اعدام
10 اکتبر؛ روز جهانی سلامت روانی
16 مهرماه؛ مهر روز و آغاز جشن مهرگان

 

 

(بیشتر…)

ماه آذر و جشن آذرگان

ماه آذر و جشن آذرگان

آذر ماه 

به فرخندگی فرارسیدن جشن آذرگان

انگیزه برگزاری جشن آذرگان
فرخندگی هم نامی روز و ماه به نام ایزد آذر و بزرگداشت جایگاه آن دراندیشه ایرانیان.

جایگاه آذر در فرهنگ ایران
آذر در اوستا « آتَر/ آتَرش» و در پهلوی « آتُر / آتَخش » و در فارسی امروز « آذر / آتش »است. آذر، ایزد نگاهبان آتش و فروزه اهورامزداست برای همین گاه او را در شمار امشاسپندان آورده اند. در فرهنگ ایران، آتش یکی از پدیده‌های طبیعی ستودنی است چون گرمای زندگی را در کالبد دیگر پدیده‌های هستی جاری می سازد و با نور خود که نشانی از آذر اهورایی است جان و دل یاران اهورامزدا را روشنایی می بخشد پس « سوی پرستش » اهورا مزداست و آتش پرستاران در آتشکده از آن پرستاری می کنند. جشن آذرگان از جشن‌های ویژه آتش در فرهنگ ایران است که در ستایش آذر اهورایی برگزار می شود.

ایزد آذر در متن‌های کهن
در بسیاری از متون کهن از آذر اهورایی یاد شده و جایگاه او ستوده شده است. برای نمونه در « یسنا، هات 62 » از آذر اهورایی با صفاتی چون « برازنده ستایش و نیایش » ، « گشایش بخش » و « پناه بخش » یاد شده است و از او شادکامی، زندگی دراز، آسایش همگانی، کامروایی و روشنایی خواستار شده اند. همچنین در « آتش نیایش » در ستایش آذر اهورایی آمده است: « درود بر تو ای آتش! ای برترین آفریده سزاوار ستایش اهورا مزدا … به تو ای آتش! ای پرتو اهورامزدا ! خشنودی و ستایش آفریدگار و آفریدگانش برساد ! افروخته باش در این خانه ! پیوسته افروخته باش در این خانه! فروزان باش در این خانه ! تا دیر زمان افزاینده باش در این خانه! به من ارزانی ده ای آتش! ای پرتو اهورامزدا ! آسایش آسان! پناه آسان ! آسایش فراوان! فرزانگی، افزونی، شیوایی زبان و هوشیاری روان و پس از آن خرد بزرگ و نیک و بی زیان و پس از آن دلیری مردانه، استواری، هوشیاری و بیداری، فرزندان برومند و کاردان، کشورداری و انجمن آرا، بالنده، نیک کردار، آزادی بخش و جوانمرد، که خانه مرا و ده مرا و شهر مرا و کشور مرا آباد سازند و انجمن برادری کشورها و همبستگی جهانی را فروغ بخشند… »

آیین‌های جشن آذرگان
در « فرهنگ جهانگیری » ، « برهان قاطع » ، « مروج الذهب مسعودی» و « المدخل فی صناعة احکام النجوم » از « کیا کوشیار ابن لبان شهری جیلی » این جشن را با نام « آذرخش » نوشته اند.
ابوریحان بیرونی در « آثارالباقیه » دربارهٔ جشن آذرگان نوشته است: « روز نهم آذر، عیدی است که به مناسبت توافق دو نام ” آذرجشن” می گویند و در این روز به افروختن آتش نیازمند است و این روز جشن آتش است و به نام فرشته ای که به همه آتش‌ها موکل است نامیده شده. زرتشت امر کرده در این روز آتشکده‌ها را زیارت کنند و در کارهای جهان مشورت نمایند ».

نیاکانمان آذرگان را روزی خجسته می دانستند و در خانه‌ها و بام‌ها آتش افروخته و آن روز را با شادی و شادمانی و خواندن نیایش‌ها و گستردن سفره آیینی با خوراکی‌های گوناگون در آتشکده‌ها که آذین بندی شده بودند، جشن می گرفتند. به هنگام جشن، بر آتش چوب‌های خوش سوز و خوش بو می نهادند و آنگاه به مناسبت آغاز سرما، از آتش فروزان در آتشگاه، هر کس اخگری به خانه برده و آن آتش تا پایان زمستان در خانه‌ها فروزان بود و نمی گذاشتند خاموش شود و آن را نیک فرجام و فرخنده می دانستند. یکی از نیایش هایی که در آذر روز هرماه و از جمله در آذر روز از آذرماه خوانده می‌شود « آتش نیایش » نام دارد که پنجمین نیایش از پنج نیایش « خرده اوستا » است. مسعود سعد سلمان، شاعر پارسی گوی، در قطعه هایی که برای نام ماه‌های ایرانی سروده، دربارهٔ « آذر ماه » می گوید:

ای ماه، رسید ماه آذر / برخیز و بده می چو آذر آذر بفروز و خانه خوش کن / ز آذر صنما به ماه آذر

او همچنین دربارهٔ « روز آذر » گفته است:

ای خرامنده سرو تابان ماه / روز آذر می چو آذر خواه شادمان کن مرا به می که جهان / شادمان شد به فر دولت شاه

آیین‌های جشن آذرگان در ایران امروز
جشن آذرگان این روزها در شهرهای کرمان، یزد، شیراز، تهران و… از طرف زرتشتیان و با شرکت این گروه از اقلیت‌های مذهبی در مراکز دینی خودشان برگزار می‌شود. خواندن بخش‌هایی از اوستاتوسط موبد، بخش همیشگی این آیین به شمار می‌رود.

گل میژه جشن آذرگان

در کتاب پهلوی « بندهش » آنجا که « دربارهٔ چگونگی گیاهان » سخن به میان می آید، از میان گل‌ها « آذریون» گل ویژه آذر معرفی شده و آمده است: « … این را نیز گوید که هر گلی از آن امشاسپندی است؛ و باشد که گوید:… آذریون آذر را … ». در متون فارسی گل آذریون را با نام‌های دیگری همچون « آذرگون »، « گل آتشی » یا « گل آتشین » نیز نامیده اند چنان که امیر معزی، صائب و واعظ قزوینی در اشعار خود آن را گلی با رنگ سرخ آتشین تصویر کرده اند و گفته اند که گرچه سرخ است اما گل سرخ نیست و خوش بو هم نیست. اما در برخی دیگر از منابع آن را گلی زرد دانسته اند. پس چنان که پیداست در زمان‌های گوناگون نام « آذرگون » را بر گل‌های مشابه نهاده اند. در همین مورد در لغت نامه دهخدا زیر واژه‌های آذریون و آذرگون آمده است: « گلی باشد زرد که در میان زغب و پرزی با ریشه‌های سیاه دارد و خوش بوی نیست و ایرانیان دیدار آن را نیک دارند و در خانه بپراکنند ( از قاموس ). چنان که در آذرگون گفته شد آذریون معرب آذرگون است و اقوال فرهنگ نویسان مانند شعرا در معنی آن نهایت مختلف و مضطرب است، و آن را خیری و نوعی بابونه و سطردیقون و اقحوان و زبیده و کخله و گاوچشم و همیشه بهار و نوعی از شقایق و گل آفتاب پرست و امثال آن گفته اند. صاحب تحفه گوید: نباتی است میان شجر و گیاه بقدر ذرعی برگش بی زواید و نرم بقدر برگ جرجیر و با اندک زغبیت و گل‌های او بزرگ و پهن و مدور و زرد و رخشنده و در وسط او برگ‌های ریزه ٔسیاه مایل به سرخی و به غایت خوش منظر و همیشه رو به آفتاب دارد و به حرکت او دور می کند… و تشویش اقوال مؤلف اختیارات بر ارباب بصر پوشیده نخواهد بود – انتهی . و از این تعریف روشن می‌شود که آذریون همان گل است که اکنون آفتاب گردان نامند : و آذریون از حسد رخسار آتش رنگ او رخ بزرآب فروشست و به سان غمگینان از اوراق گلناری چهره زعفرانی بنمود. ( تاج المآثر …)از امثله فوق و نیز از مندرجات فرهنگ‌ها و لغت‌های طبی چنین مستفاد می‌شود که آذرگون را قدما به درستی نمی شناخته اند و یا این کلمه در امکنه و ازمنه مختلف معانی مختلف می داده است . از معانیی که برای این کلمه آورده اند همیشه بهار، خجسته، قسمی از شقایق که اطرافش خیلی سرخ و وسطش نقطه سیاه دارد، لاله، شقر، لاله ٔ دختری، آردم، گل آفتاب پرست، گاوچشم، خیری، کحله و زبیده است و گفته اند نوعی از گل است که بعضی به سرخی زند و برخی به زردی … ». و اما لامعی گرگانی ( از شاعران دوران ملکشاه سلجوقی ) نیز در ابیاتی آذرگون را با گلبرگ هایی زرد با میانه سیاه تصویر کرده است:

دو چشم خویش برافکن به چشم آذرگون / در این زمان و بر آماق او گمار آماق

به چشم بر مژهٔ زرد اگر نکو نبود / نکو بود سیه اندر میان چشم احداق

به این ترتیب اگرچه در برخی از فرهنگ‌های گیاه‌شناسی گاه « آذرگون » را به عنوانی صفتی برای گل هایی همچون شقایق، لاله، سیکلامن و همیشه بهار که به سرخی می گرایند، نیز به کار برده اند اما از آنچه در متون کهن فارسی دربارهٔ گل آذرگون یا آذریون برجای مانده چنین می توان نتیجه گرفت که این گلی است گرد و بزرگ با گلبرگ‌های زرد که گاهی نیز به سرخی می زند و با توجه به شواهد موجود به نظر آذرگون یا آذریون مورد اشاره در متون کهن ایرانی گونه ای از آفتابگردان یا همان « Sunflower » با نام علمی ( Helianthus annuus ) است که در اندازه‌های گوناگون و با رنگ‌های زرد یا سرخ یا ترکیبی از زرد و سرخ در طبیعت وجود دارد.

در نُهمین روز از آذرماه در گاهشمار زرتشتی که نام روز و ماه یکی می‌شود یعنی روز آذر در ماه آذر، جشن « آذرگان » برگزار می شود که در گاهشمار خورشیدی برابر است با سوم آذر ماه خورشیدی.

۱ آذر آذر جشن
۵ آذر روز بسیج مستضعفان
۷ آذر روز نیروی دریایی
۹ آذر آذر روز، جشن آذرگان
۱۰ آذر روز مجلس
۱۱ آذر اربعین حسینی [ ٢٠ صفر ]
۱۲ آذر تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
۱۲ آذر روز جهانی معلولان [ 3 December ]
۱۳ آذر روز بیمه
۱۵ آذر روز حسابدار
۱۶ آذر روز دانشجو
۱۹ آذر رحلت رسول اکرم؛شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام [ ٢٨ صفر ]
۲۱ آذر شهادت امام رضا علیه السلام [ ٣٠ صفر ]
۲۲ آذر هجرت پیامبر اکرم از مکه به مدینه [ ١ ربيع الاول ]
۲۵ آذر روز پژوهش
۲۶ آذر روز حمل و نقل
۲۹ آذر شهادت امام حسن عسکری علیه السلام [ ٨ ربيع الاول ]
۳۰ آذر جشن شب یلدا


جشن آذرگان

آذر روز از آذرماه برابر با 9 آذر در گاهشماری ایرانی
«نماز به تو ای آتش، ای بزرگ ترین آفریده ی اهورامزدا و سزاوار ستایش»
یسنا 62، بند 9

روز نهم هر ماه «آذر» یا «اَتر»(Atar) نام دارد؛ آذر ایزد ِویژه ی همه ی آتش هاست و از احترام ویژه ای نسبت به سایر آخشیج ها (عناصر) برخوردار می باشد و «جشن آذرگان» جشنی دیگر از جشن های آتش است در گرامیداشت این آخشیج و ایزد منسوب به آن.

در صفحه ۲۵۶ ترجمه ی آثارالباقيه از ابوريحان بیرونی درباره ی این جشن آمده است :
«… روز نهم آذر عيدی است که به مناسبت توافق دو نام آذرجشن می گويند و در اين روز به افروختن آتش نيازمند می باشند و اين روز جشن آتش است و بنام فرشته ای که به همه ی آتش ها موکل است ناميده شده، زرتشت امر کرده در اين روز آتشکده ها را زيارت کنند و در کارهای جهان مشورت نمايند …»

در «فرهنگ جهانگیری»، «برهان قاطع»، «مروج الذهب مسعودی» و «المدخل فی صناعة احکام النجوم» از کیا کوشیار ابن لبان با شهری جیلی، این جشن را «آذرخش» نوشته اند.

در جشن های آتش مردم روی بام خانه ها آتش افروخته و آن روز را با شادی و شادمانی و پایکوبی و نیایش و فرآوری خوراک های ویژه و «آفرینگان خوانی» جشن می گیرند.
نزد ایرانیان، جشن آذرگان از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده و همچون نوروز و مهرگان بر آن ارج می نهاده اند. در این روز آتشکده ها  را آراسته  و آذین بندی می کردند و در آن جایگاه مقدس مراسم ویژه ای برای جشن برگزار می کردند. نظافت و پاکیزگی، از جمله ستردن موی و چیدن ناخن در این روز نیک بود و معتقد بودند در این روز مشاوره و رایزنی درباره ی امور و دشواری ها به نتیجه ی مطلوب می انجامد.

آتش به طور عموم از روزگاران بسیار کهن تا به امروز مورد توجه همه ی اقوام روی زمین بوده و هر قوم و طایفه ای به شکلی آن را ستوده اند.

دانشمند آلمانی «شفتلویتز»(Sheftelwitz) در کتاب خود «آیین قدیم ایران و یهودیت» نوشتار بسیار مفیدی در این باره دارد و نشان می دهد که چگونه همه ی ملل جهان از هر نژاد آتش را می ستایند و از متمدن ترین کشورها در اروپا تا وحشی ترین قبایل آفریقایی در ستودن این عنصر درخشان با یکدیگر شریک هستند.

در نزد هندوان نیز، «آگنی»(Agni) اسم آتش و نام پروردگار آن است و در «ریگ ودا»ی هندوان و اوستای ایرانیان اسم پیشوای دینی هر دو دسته از آریایی ها، «اَتره ون»(Athravan) می باشد که به مانک آذربان و آن کسی که از برای پاسبانی آتش گماشته می شود است.

همچنان در «وستالیس»(Westalis) در رم قدیم دختری پاکدامن و دانا از خاندانی شریف به نگهبانی و زنده نگه داشتن آتش مقدس در معبد «وستا»(Westa) موظف بوده است و در مدت خدمتش که 30 سال بوده، می بایست با کمال پاکی و پرهیزگاری و تقدس به سر برد و نگذارد آتش مقدسی که پشتیبان دولت رم تصور می شد خاموش گردد.


8 آذر 

29 نوامبر؛ روز جهانی همبستگی با مردم فلسطین

در 29 نوامبر سال 1947 سازمان ملل قطعنامه ناعادلانه تقسیم فلسطین را تصویب کرد

8 آذر (29 نوامبر)، روز جهانی همبستگی با مردم فلسطین
روز 29 نوامبر هر سال یادآور وقایعی تلخی مانند صدور قطعنامه تقسیم فلسطین است. این روز همچنین روز اعلام همبستگی با ملت فلسطین و انتخاب فلسطین به عنوان کشورعضو ناظر شورای امنیت سازمان ملل نیز به شمار می‌آید.

جهان همه ساله در 29 نوامبر در گرامیداشت منزلت مردم فلسطین و به مناسبت روز جهانی همبستگی با ملت فلسطین مراسمی را برپا می دارد. بیش از 60 سال از اشغال فلسطین گذشته است، اما گویی رنج و آلام مردم فلسطین تمامی ندارد و ادامه این ظلم و بی عدالتی همچنان چشم بشریت را تر می سازد.

در 29 نوامبر سال 1947 مجمع عمومی سازمان ملل متحد قطعنامه ناعادلانه تقسیم فلسطین را تصویب و به آن رسمیت داد. بر اساس قطعنامه 181تقسیم، فلسطین به دو پاره تقسیم شد و مجمع عمومی بخشی از آن را برای تشکیل کشور و دولت یهود و بخش دیگر را برای کشور و دولت فلسطین در نظر گرفت. هرچند قطعنامه ناعادلانه تقسیم بانادیده گرفتن فلسطینی بودن فلسطین و پیشینه این سرزمین با قدمت، نیمی از فلسطین را به مردم فلسطین ونیمی دیگر را برای صهیونیستها درنظر گرفت، اما در ماه می سال 1948 صهیونیستها حتی اختصاص نیمی از سرزمین فلسطین را نیز به ساکنان اصلی آن تحمل نکردند و با اشغال فلسطین، مانع از تشکیل کشور مستقل فلسطینی تا امروز شده اند.

در این راستا نیز هر چند مجمع عمومی در سال 1977 طی قطعنامه ای، روز 29 نوامبر را روز همبستگی با مردم فلسطین اعلام کرد، اما تاریخ همچنان به قضاوت درخصوص ظلم و ستمی نشسته است که سنگ بنای آن در مجمع عمومی و در قطعنامه تقسیم فلسطین گذاشته شد. اکنون پس از 60 سال، مردم فلسطین از ابتدایی ترین حقوقشان نیز محرومند. دهها هزار فلسطینی هنوز در کمپ های غزه و کرانه باختری زندگی می کنند.

سازمان ملل سال 1977 طی قطعنامه ای، 29 نوامبر را روز همبستگی با مردم فلسطین اعلام کرد

میلیونها آواره فلسطینی هنوز پس از 6 دهه درکمپهای سوریه، لبنان و اردن، روزگار خود را سپری می کنند. احداث شهرکهای صهیونیست نشین در بیت المقدس و کرانه باختری همچنان باروندی پرشتاب خانه های مردم فلسطین را مصادره می کند تا با بی خانمان کردن ساکنان کرانه باختری و قدس شرقی، فلسطینی ها را به کوچ اجباری وادارد. غزه نیز که به صحنه کارزار اشغالگران دربرابر مردم بی دفاع آن مبدل شده ،اکنون بیش از دو سال است در محاصره نظامیان اسرائیلی قرار دارد و اکنون مردم آن در تاریکی با فقر و بیماری و گرسنگی دست و پنجه نرم می کنند.

پس از60 سال از اشغال فلسطین، غزه سندی گویا از جنایاتی است که بر مردم فلسطین رفته است و اکنون نیز پس از 6 دهه سازمان ملل که خود در رنج مردم فلسطین دست داشته است با سکوت و یا بی عملی خود تنها نظاره گر فاجعه انسانی درنوار غزه است.

منبع : cgie.org.ir – مجموعه: مناسبتها در ایران و جهان


نهم آذرماه، جشن آذرگان

 9 آذر 

جشن آذرگان
روز نهم هر ماه «آذر» یا «اَتر»(Atar) نام دارد؛ آذر ایزد ویژه­ ی همه­ ی آتش­هاست و از احترام ویژه­ای نسبت به سایر آخشیج­ها (عناصر) برخوردار می­باشد و «جشن آذرگان» جشنی دیگر از جشن­های آتش است در گرامیداشت این آخشیج و ایزد منسوب به آن.
ابوريحان بیرونی در صفحه ۲۵۶ ترجمه­ی آثارالباقيه درباره­ی این جشن می­آورد :
« … روز نهم آذر عيدی است که به مناسبت توافق دو نام آذرجشن می­گويند و در اين روز به افروختن آتش نيازمند می­باشند و اين روز جشن آتش است و بنام فرشته­ای که به همه­ی آتش­ها موکل است ناميده شده، زرتشت امر کرده در اين روز آتشکده­ها را زيارت کنند و در کارهای جهان مشورت نمايند … »
در «فرهنگ جهانگیری»، «برهان قاطع»، «مروج الذهب مسعودی» و «المدخل فی صناعة احکام النجوم» از کیا کوشیار ابن لبان با شهری جیلی، این جشن را «آذرخش» نوشته ­اند.
در جشن­های آتش مردم روی بام­ خانه­ ها آتش افروخته و آن روز را با شادی و شادمانی و پایکوبی و نیایش و فرآوری خوراک­های ویژه و «آفرینگان خوانی» جشن می­گیرند. نزد ایرانیان، جشن آذرگان از اهمیت ویژه­ای برخوردار بوده و همچون نوروز و مهرگان بر آن ارج می­نهاده­ اند.
در این روز آتشکده­ ها را آراسته و آذین بندی می­کردند و در آن جایگاه مقدس مراسم ویژه­ای برای جشن برگزار می­کردند. نظافت و پاکیزگی، از جمله ستردن موی و چیدن ناخن در این روز نیک بود و معتقد بودند در این روز مشاوره و رایزنی درباره­ی امور و دشواری­ها به نتیجه­ی مطلوب می­انجامد.
آتش به طور عموم از روزگاران بسیار کهن تا به امروز مورد توجه همه­ی اقوام روی زمین بوده و هر قوم و طایفه­ای به شکلی آن را ستوده­اند.
دانشمند آلمانی «شفتلویتز»(Sheftelwitz) در کتاب خود «آیین قدیم ایران و یهودیت» نوشتار بسیار مفیدی در این­باره دارد و نشان می­دهد که چگونه همه­ی ملل جهان از هر نژاد آتش را می­ستایند و از متمدن­ترین کشورها در اروپا تا وحشی­ترین قبایل آفریقایی در ستودن این عنصر درخشان با یکدیگر شریک هستند.
در نزد هندوان، «آگنی»(Agni) اسم آتش و نام پروردگار آن است و در «ریگ ودا»ی هندوان و اوستای ایرانیان اسم پیشوای دینی هر دو دسته از آریایی­ها، «اَتره­ون»(Athravan) می­باشد که به مانک آذربان و آن کسی که از برای پاسبانی آتش گماشته می­شود است.
همچنان در «وستالیس»(Westalis) در رم قدیم دختری پاکدامن و دانا از خاندانی شریف به نگهبانی و زنده نگه داشتن آتش مقدس در معبد «وستا»(Westa) موظف بوده است و در مدت خدمتش که 30 سال بوده، می­بایست با کمال پاکی و پرهیزگاری و تقدس به سر برد و نگذارد آتش مقدسی که پشتیبان دولت رم تصور می­شد خاموش گردد.

منبع:irandeserts.com – مجموعه: مناسبتها در ایران و جهان

گرداوری گروه فن و هنر ایران زمین


منابع
اوستا ( کهن‌ترین سرودهای ایرانیان)، گزارش و پژوهش دکتر جلیل دوستخواه، انتشارات مروارید، تهران، 1375 خورشیدی.
بندهش، فرنبغ دادگی، گزارش و برگردان دکتر مهرداد بهار، انتشارات توس، تهران، 1385 خورشیدی.
فرهنگ اساطیر ایرانی بر پایه متون پهلوی، خسرو قلی زاده، نشر کتاب پارسه، تهران ، 1387 خورشیدی.
گاهشماری و جشن‌های ایران باستان، هاشم رضی، انتشارات بهجت، تهران، 1380 خورشیدی.
فرهنگ رستنی‌های ایران، دکتر هادی کریمی، انتشارات پرچم، تهران ، 1381 خورشیدی.
گل و گیاه در هزار سال شعر فارسی، دکتر بهرام گرامی، انتشارات سخن، تهران، 1386 خورشیدی.
لغت نامه، علی اکبر دهخدا، ج اول، انتشارات دانشگاه تهران، تهران، 1372 خورشیدی.

WhatsApp chat