0 Items
کاه گل  ( کاهگل  )

کاه گل ( کاهگل  )

کاهگل

کاهگل ملاتی است که در معماری ایران به خصوص در مناطق کویر مرکزی ایران به کار می‌رود. کاهرنگ یا کاهگل پلیمری آب بند نیز از مصالح جدید است که مشکلات کاهگل را از بین برده .

ترکیب کاهگل 

ملات کاه‌گل از مخلوط کاه، خاک رس و آب به صورت آخوره به دست می‌آید. این ملات را به خوبی ورز می‌دهند تا حدی که ملات به بیل نچسبد وبه راحتی جدا شود و از آن برای دیوارهای محور کننده به صورت چینه‌ای استفاده می‌کنند.

خصوصیات کاه گل

ساخت کاهگل مقاوم در شيراز

ساخت کاهگل مقاوم در شيراز

ساخت کاهگل مقاوم در شيراز

کاه را برای مقابله با ترک خوردن گل به آن اضافه می‌کنند (برای ساخت هر متر مکعب کاه‌گل حدود ۴۵ الی ۵۰ کیلوگرم کاه مورد نیاز است) و در مناطق کویری که کاه یافت نمی‌شود به آن خارشتر(خار آدور) اضافه می‌کنند. این ملات در مقابل رطوبت و حرارت عایق بسیار خوبی است و از نظر دوام اگر اصولی تهیه شود سالها مقاومت می‌کند. ملات کاه‌گل یک ملات هوایی است و در مقابل تابش آفتاب و یا حرارت غیر مستقیم و در هوای آزاد خشک می‌شود. در صورتی که ضخامت ملات کاه‌گل ۲۰ الی ۳۰ سانتیمتر باشد عایق رطوبتی خوبی است. از نقاط ضعف کاهگل نیز فرسایش براثر بارش باران و باد است که ایجاد گرد و خاک می‌نماید است.

تاریخچه
در زمانی نه چندان دور در تمام شهرها اغلب ساختمان‌ها با خشت خام، گچ و کاهگل بنا شده بود. قدمت ملات کاه‌گل به ۴۰۰۰ سال ق. م می‌رسد. در لایه سوم تپه سیلک ، د کاخ‌های هفده‌ گانه تخت جمشید، در بناهای پاسارگاد و شوش، بناهای اشکانی (کاخ فیروز آباد و ایوان مدائن) و مجموعهٔ ارگ بم کاربرد کاه‌گل را می‌توان به وفور دید. همچنین در بناهای دورهٔ اسلامی از این ملات به عنوان یکی از عناصر و ساخت مایه بسیار مؤثر استفاده شده است.

مقدار و نوع کاه

مقدار و نوع کاه در تهیهٔ ملات کاه‌گل با کاربردهای مختلف نقش مهمی دارد که به شرح زیر ارائه می‌شود: کاه چرونده که به کاهی گفته می‌شود که از دهان احشاء افتاده بر اثر بازدم و بزاق حیوان به رنگ زرد تبدیل شده است. این کاه به کاه نرم نیز معروف است و برای اندود پشت بام و بدنه استفاده می‌شود. کاهگل گندیده اگر کاه بیش از حد در آب بماند تبدیل به لجن می‌شود و تولید کرم می‌کند. پس از کاربرد این ملات کرم‌ها از بین رفته و منفذهایی ایجاد می‌کنند که سبب نشست و نفوذ آب می‌شود. کاه‌گل گندیده بدبو و سیاه رنگ است و مصرف آن در بناهای خشتی توصیه نمی‌شود. برای تهیه یک مترمکعب کاه‌گل در حدود ۴۰ تا۴۵ کیلوگرم کاه، ۱٬۰۸ متر مکعب خاک رس و ۴۱۴ لیتر آب مود نیاز است. نوع دیگری از کاه‌گل وجود دارد به نام پالینه که در مناطق مرطوب استفاده می‌شود. در صورتیکه مقدار کاه در کاه‌گل بسیار کم باشد به آن نیمچه کاه می‌گویند.

کاربرد کاهگل در معماری ایران باستان

کاه گل , کاهگل و پتینه در رنگکاری

کاه گل , کاهگل و پتینه در رنگکاری

از ملات کاه‌گل به عنوان عایق رطوبتی و حرارتی به صورت اندود پشت بام، پوشش سطوح داخلی و خارجی فضاهای معماری خشتی، حفاظت از دیوارهای خشتی، نگهداری توفال‌های سقف با ضخامت مناسب، تهیهٔ خشت خام و پوشش دیوارهای آجری برای اندود گچ استفاده می‌شود.

در نواحی کوهستانی بجای اندود و پوشش گاه گل از ترکیب خاک رس، شن و سنگ ریزه استفاده می‌کنند. در برخی موارد نیز برای ایجاد نوعی اندود مقاوم در زیر آب از ترکیب خاک رس، کاه و نمک استفاده می‌شود. کاربرد این نوع اندود را در جام‌های نور گیر حمام‌ها می‌توان شاهد بود.

این مصالح به طرز شگفتی با زندگی ایرانی تناسب داشته و شگفتی‌هایی را در خود دارد. کاهگل در قالب تناسبات دلپذیر ترکیب با کاشی، چوب و یا سنگ و مصالحی مشابه ترکیب شده و معماران ایرانی از آن‌ها برای تزیین ساختمان‌ها کمک گرفته‌اند. در مجموع شهر ایرانی برای مردم این سرزمین با خصوصیاتی معین و با یک معماری موزون، اصیل و تناسبات زیبا بنا شده است.

با بهره‌گیری از این مصالح و بر روی فلات ایران، در چشم‌انداز شهرها، بام‌های کاهگلی میان آدمیان و حرارت خورشید حفاظ می‌شده‌اند. بدین ترتیب بادگیرها شهر را تهویه کرده، نورگیرها به تالارها و هشتی‌ها سایهٔ روشن ملایمی می‌داده‌اند و حیاط‌های گود که اتاق‌ها آن‌ها را دور می‌زده‌اند با یک حوض سنگی و چند درخت در میان گرفته، به زندگی ایرانی لطافت می‌بخشیده‌اند…

هم اکنون نیز حجم‌های کاهگلی، بام‌های گنبدی و بادگیرهای سر به آسمان کشیده پوشش دالان‌ها و تیمچه‌های بازاری، حسینیه‌ها و بالاخره گنبد و مناره‌های مسجد جامع و مساجد دیگر و بقعه‌ها به چشم می‌خورد. با این وصف باید تأکید کرد که تاریخ شروع مصرف کاهگل را در تمدن ایران نمی‌توان دقیقاً تعیین نمود لکن وجود آن در قدیم‌ترین آثار معماری فلات دلیلی است بر این که این ماده با زندگی اقوام سرزمین ایران از ابتدا آمیخته شده و شناسایی و استفاده از آن طی قرون نسل به نسل رسیده است. برای آسایش قوم ایرانی معماران، شهرها را با قشری از کاهگل پوشانیدند و از میان این پوشش سبزی شاخه درختان از حیاط‌ها بیرون آمد. رنگ دلنشین کاهگل نه تنها زیبایی فوق‌العاده‌ای به شهر ایرانی می‌داده بلکه بر زندگی مردم روشنی و رنگ بخصوصی می‌پاشیده است.

این خمیر در سرزمین ما به صورت یکی از مصالح اساسی در انواع معماری مختلف بکار رفته و با دست آدمیان و با نیت خوش به روی همه شهرهای ایرانی کشیده شده و زندگی در شرایط اقلیمی بهتری زیر حمایت آن ادامه می‌یافت. ترتیب ماده کاهگل از ابتدا تا امروز یکسان بوده و شامل دو ماده ساده است. ماده اول کاه است که پس از دروی گندم و خشک شدن و کوبیدن و با کمک چهار شاخ به هوا پرتاب کردن با جزئی نسیم، از دانه‌های گندم جدا شده آرام بر روی زمین می‌ریخت، سپس آن را جمع‌آوری نموده و برای مصرف‌های مختلفی انباشته می‌کردند. به این ترتیب در اغلب نقاط ایران کاه به آسانی و به ارزانی به دست می‌آمد، الیاف آن گل را به هم کشیده و مسلح می‌کند همان‌طور که آهن بتون را. ماده دوم گل است که حتی المقدور برای ساختن از خاک رس استفاده می‌شد. پیش از این که خاک را آب بدهند آن را با کاه به خوبی می‌آمیزند و به شکل تپه کوچکی درمی‌آورند، میان آن را گود می‌کنند و داخل آن به نرمی آب می‌ریزند، خاک و کاه را با آب می‌اندازند تا در آب گل، زردی کاه نمودار شود، سپس خمیر را مالش می‌دهند و به تدریج کاهگل ساخته می‌شود.

با وجودی که ساختن این خمیر در نهایت سادگی انجام می‌شد، درحال حاضر چگونگی مخلوط و مقدار هر کدام از مواد امری حساس می‌بود، چرا که با کمبود کاه مادهٔ کاهگل ترک برمی‌دارد و با کمبود مقدار خاک الیاف کاه مانع روانی آب باران می‌شود.

کاهگلی که برای پوشش بام‌ها ساخته می‌شده است کاه کمتری داشت و در عوض به خمیر آن خاک شنی، از شن چاه می‌افزودند تا در مقابل باران به جای کاه قشر کاهگل را تقویت نماید و برای کاهگلی که برای پوشش دیوار تهیه می‌شد کاه بیشتری به مخلوط اضافه می‌کردند تا متن کاهگل صاف‌تر شود و نیز ترک برندارد.

با به کاربردن خاک رس سرخ‌تر، کاهگل رنگ سرخی به خود می‌گرفت و متن آن برای گرفتن نقوشی از گچ آماده می‌شد.

قشر کاهگل عایق است، گرما و سرما از آن عبور نمی‌کند، باران از پوشش‌های گنبدی و سقف‌های طاقی آن نشست نمی‌کند، همهمهٔ کوچه‌ها و بازارها در آن گم می‌شود و لازم به توضیح نیست که گردآمدن خواص این چند عایق در یک ماده به ندرت دیده شده است.

کاهگل ارزان بوده و در اغلب شهرهای ایران به فراوانی یافت می‌شده است. قیمت خروار آن ناچیز بوده و با این مقدار کاه سطوح بزرگی از اندود گل را مسلح می‌کرده‌اند.

ضمن آن که کاهگل را همه کس می‌توانسته بسازد و مأوای خود را با آن بپوشاند و حفظ کند.

اندود کاهگل آسان کشیده می‌شده، آدمی با یکدست خمیر آن را برمی‌دارد و بر روی سطح دلخواه پهن می‌کند. در این مورد حتی بکار بردن ماله درکشیدن آن روی سطوح نشانی از امکانات صاحب خانه بوده است.

کاه گل , کاهگل و پتینه در رنگکاری

کاه گل , کاهگل و پتینه در رنگکاری

کاهگل مانند خمیر نرمی بر هر حجمی پوشانیده می‌شد و در این مورد معماران حداکثر استفاده را نموده و توانسته‌اند برای شهرهای ایرانی میراث ارزنده‌ای از حجم‌های جالب به جا گذارند.

گرچه کاهگل به سهولت و به ارزانی به دست می‌آمد لکن به علت خواص فوق‌العاده‌ای که در بردارد به صورت متن شهرهای ایرانی درآمده و به بنایی قدم گذاشته است، به کلبهٔ بی بضاعتان، به اعیان نشین‌ها، به کوره‌ها، به بازارها، به حمام‌ها، به تکیه‌ها و بالاخره به مسجدها، و همهٔ این ساختمان‌های شهر با کوچه‌هایی که میان دیوارهای کاهگلی می‌دوید به هم مربوط می‌شد.

معماران تیزهوش از گرمی رنگ کاهگل برای متن تزیینات دیواری داخل بنا نیز استفاده کرده‌اند. دیوار حیاط‌های داخلی را از بهترین خمیر سرخ‌فام پوشانیده و بر آن با خطوط برجستهٔ گچ نقش‌های هندسی انداخته‌اند و یا آن را به داخل هشتی‌های ورودی کشیده و بر آن نقش‌های تصویری ساخته‌اند.

رنگ کاهگل نور شدید و گاه زنندهٔ آفتاب سرزمین ما را برای ساکنان آن مطبوع نموده و در گرم‌ترین فصل سال برگشت اشعهٔ خورشید و حرارت آن را از روی بام‌ها و یا دیوارهای کاهگلی به حداقل رسانیده است.

استقامت و دوام آن قابل ستایش است. تنها در مناطقی که باران‌های فصلی شدید ی می‌بارید، ناچار هر چند سال یکبار اندود تازه‌ای از کاهگل بر روی اندود سابق بام که قسمتی به هم فشرده می‌شد قرار می‌دادند.

به این ترتیب تعمیر و تقویت آن امر ساده‌ای بوده و احتیاج به تخصص نداشت، این تعمیر برای پوشش دیوارها کمتر اتفاق می‌افتاد، کاهگل سال‌ها بروی دیوارها می‌ماند به طوری که اندودِ بناهای رهاشدهٔ قرون گذشته هنوز برجاست.

و اما امروز…. ایجاد ساختمان‌های عظیم فلزی و بتون آرمهٔ تمدن دنیای غرب مانند سالن‌های سینما، هتل‌ها، فرودگاه‌ها و غیره باعث هجوم تکنیک‌های مختلف ساختمانی غربی شده و طبعاً مصالح معماری قوم ما که با تجربه، زیبایی و شخصیت همراه بود به مصالح خشک و سرد تکنیک‌های ناآشنا تبدیل گردیده است. البته کاهگل هنوز در برخی از مناطق کشور در زمرهٔ مصالح مورد استفاده برخی ساکنین مملکت ماست و با دیدن ساختمان‌های غریب کلان شهرها که هر کدام نمونه‌ای از فکر شلوغ دوره ما و نیز هجوم مصالح جدید است، شهر آرام کاهگلی زیباتر و درخشنده تر و عزیزتر جلوه می‌کند.

منبع : ویکی پدیا 

کاهگل و معماری سنّتی ایرانی

کاه گل , کاهگل و پتینه در رنگکاری

کاه گل , کاهگل و پتینه در رنگکاری

یکی از ویژگی‌های مهم کاهگل، عایق بودن آن است. اگر داخل خانه‌های کاهگلی رفته باشید، حتماً متوجّه شده‌اید که گرما و سرما از دیوارها عبور نمی‌کند و آب باران نیز از بام‌ها نشت نمی‌کند.

کاهگل چگونه درست می‌شود؟

مواد تشکیل‌دهنده‌ی کاهگل عبارت است از: کاه، خاک رس و آب.

کاه که پس از درو گندم و خشک شدن آن از پوست جدا می‌شود، برای مصارف گوناگونی استفاده می‌شود و قیمت چندانی هم ندارد.

ابتدا خاک رس را به خوبی با کاه مخلوط می‌کنند. سپس آن را با آب مخلوط کرده تا زردی کاه در آب گل‌آلود نمایان گردد. سپس این خمیر را باید مالش داد تا کاهگل آماده شود.

اگر کاه کم باشد، کاهگل ترک برمی‌دارد و اگر گل رس کم باشد، آب باران روان نمی‌گردد.

معمولاً کاهگلی که از آن برای پوشش بام‌ها استفاده می‌کنند دارای کاه کم‌تری است تا آب باران جاری شود. بعضاً خاک شن چاه نیز به آن افزوده می‌شود. امّا کاهگل دیوار، کاه بیشتری دارد تا هم صاف‌تر شود و هم ترک برندارد.

سپس کاهگل آماده شده را روی سطوح مختلف می‌کشیم.

در مناطقی که باران‌های شدید می‌بارد، هر چند سال یکبار باید کاهگل تازه روی دیوار قبلی زده شود.

نقش برجسته روی چوب با مل و چسب چوب , رنگ چوب

نقش برجسته روی چوب با مل و چسب چوب , رنگ چوب

ساخت خمیر بتونه جهت اجرای حجم روی چوب

در این وبسایت می خوانید و مشاهده می کنید ، درباره انواع رنگ و انواع چوب و انواع پتینه
روشهاي رنگ كردن چوب با رنگ پلی استر چوب و رزین غیر اشباع  معروف به ، رنگ پلی استر پوست و پولیش .

رنگ مناسب برای چوب جهت محافظت و زیبا شدن چوب ، رنگ مخصوص چوب فضای باز .
انواع رنگ چوب  , تغییر رنگ وسایل چوبی ترمیم و نو کردن بوفه و مبلمان داخل منزل .

اسپری رنگ چوب , اسپری و روغن محافظ چوب , رنگ مخصوص چوب چیست و چگونه بر روی چوب اجرا میشود .

معرفی انواع رنگ و پولیش چوب 

پتینه کاری ، رنگ ورق طلا
پتینه کاری ، رنگ ورق طلا

نقش برجسته روی چوب با مل و چسب چوب

برای ایجاد سطح صاف یا ناهموار بهترین ماده بتونه چوب است که ترکیبی از میل و سریش است .

برای ایجاد حجم باید میزان چسبندگی را بالا ببریم و برای حجم های بزرگ علاوه بر میزان چسبندگی باید ساختاری ایجاد کنیم تا از شکستگی و ترک جلو گیری کند مثلا برای حجم هایی با ضخامت کمتر از یک سانتی متر می‌توانید از خاک اره و برای بیش از یک سانتی متر از پوشال نجاری استفاده کنید البته هرچه سایز دانه ها درشتتر باشد سطح نهایی متخلخل و نا هموار خواهد شد .

۱-۱ آشنایی با مواد و ابزار مورد نیاز

۱- چسب چوب

ورق طلا در نقاشی چوب
ورق طلا در نقاشی چوب

۲-پودر مل

۳-چوب در ابعاد دلخواه

۴-طرح مورد نظر

۵-شاپون ( یا شاپان ) بعنوان رنگ

۶-رنگ یا می توانید با مخلوط کردن خاک های رنگی مانند گل ماشین ، اخرا ، امرا و غیره به خمیر خود نیز رنگ دهید . البته از رنگ پلاستیک هم می شود بهره برد . ( توجه داشته باشید حلال شما در بتونه ساخته شده از مل و سریش آب است )

ماده اصلی ما چسب چوب است و میل مثل ماسه در ملات می باشد که می تواند حجم ملات ما را افزایش دهد .

ابتدا به مقداری که حدس می زنید خمیر نیاز دارید میل را بر روی یک تخته صاف که جذب آن نزدیک به صفر باشد می ریزیم . و بعد از آن چسب چوب ( از نوع مرغوب ) را با مقداری آب رقیق و به پودر میل اضافه و تا زمانی که یک خمیر یک دست بدست آوریم آن را با کاردک مخلوط می کنیم . چسب چوب شمال و مشهد به ترتیب جزع بهترین های ایرانی هستند .

اموزش ساخت خمیر پتینه
اموزش ساخت خمیر پتینه

تا یک مایع با غلظت مناسب بدست آید طوری که نه خیلی سفت شود که از ظرف بیرون نیاید نه خیلی شل که سرازیر ش ود روی چوب .

پودر گل ماش برای رنگی کردن خمیر از نخودی روشن تا زرد پر رنگ

مواد بتونه گل ماشین زرد
مواد بتونه گل ماشین زرد

دوده برای تیره کردن خمیر

دوده
دوده

بخش دوم : بتونه پتینه

بتونه در پتینه کاری ارسال از بانو فاطمه

۱ ) ایجاد بافت با انواع بتونه ها در پتینه کاری
تعریف : بتونه ها موادی هستند که به وسیله چسب یا پر کننده ها ساخته می شوند. خمیر رقیق تر بوده و به صورت آماده نیز به فروش می رسد. نحوه کار با بتونه ها می تواند با دست باشد و یک کاردک.
انواع بتونه : الف) جسو ب) بتونه چوب
الف : جسو : پودر نرمی است که به صورت آماده موجود می باشد. از این ماده برای ایجاد انواع بافت روی اجسام، حجم ها، ظروف و بوم نقاشی استفاده می شود.شیوه کار :

ابتدا سطح اثر را با یک لایه چسب مایع می پوشانیم. سپس سطح را با بتونه خوب  آغشته کرده و آن را می پوشانیم. پس از ده دقیقه به وسیله کاردک یا انواع ابزار، نقوش دلخواه را در سطح اثر ایجاد کرده و می گذاریم تا بتونه خشک گردد و برای رنگ آمیزی و پتینه کاری آماده شود.

ب : بتونه چوب. از این بتونه برای پوشش کامل کار استفاده می کنیم.
مواد لازم برای تهیه بتونه :سریش – مل – رنگ پودری – آب

ابتدا پودر سریش، پودر مل و پودر رنگ را مخلوط نموده و سپس به تدریج آب را به آن اضافه می کنیم که میزان رقیق بودن یا غلظت بتونه ما بسته به نوع بافتی است که می خواهیم ایجاد گردد.

شیوه کار با بتونه چوب :

ابتدا و در مرحله اول، سطح اثر را یک لایه چسب چوب رقیق می زنیم. پس از آنکه بتونه را به آن اضافه کرده و با دست یا به وسیله کاردک، روی کار را حرکت داده و بافت دلخواه را ایجاد می کنیم.

مواد بتونه رقیق : ۳ قاشق غذا خوری پودر مل – یک قاشق چسب چوب – ۲ قاشق آب

۲ ) ایجاد بافت با انواع خمیر

تعریف و کاربرد خمیرها :

از انواع خمیرها می توان برای برجسته کردن و اضافه کردن ضخامت سطح کار و یا زیرسازهای برجسته و بافت دار (سفال، چوب و . . . ) استفاده می شود. می توان به وسیله خمیر، انواع نقوش دلخواه را ساخته و پس از خشک شدن و یا حتی در حالت خیس، به سطح کار چسباند. در ساخت نقوش قالبی نیز از خمیر ها استفاده می شود.

انواع خمیرها : الف )خمیر فرفوژه ب)خمیر نمکی ج)خمیر نما کهنه د)خمیر گل سرامیک ه)خمیر نما عتیقه

الف : خمیر فرفوژه

طرز تهیه : ترکیبی است از ۵/۱ قاشق پودر سینکا به اضافه ۲ قاشق پودر سنگ. توجه داشته باشید برای هر یک لیوان از این ترکیب، یک لیوان چسب چوب لازم است. پس از تهیه مواد، پودرهای ذکر شده را با هم مخلوط کرده و سپس چسب چوب را به آن اضافه می کنیم و آن را ورز می دهیم تا به حالت خمیر درآید. خمیر ما آماده کار می باشد. هنگام ورز دادن بهتر است دست را با وازلین چرب نماییم تا خمیر به دست نچسبد.

ب : خمیر نمکی

مواد و طرز تهیه : آرد سفید ۴ پیمانه – آب ۵/۱ پیمانه – روغن مایع ۵/۱ قاشق غذاخوری – نمک ۱ پیمانه – چسب کاغذ دیواری ۱ قاشق چای خوری

ابتدا مواد ذکر شده را با هم مخلوط کرده، سپس چسب کاغذ دیواری را که به صورت پودر می باشد، همراه با مقداری آب به آن اضافه نموده تا خمیر ساخته شود. سپس روغن مایع را اضافه نموده و آن را ورز می دهیم و بلافاصله آن را استفاده می کنیم.

ج : خمیر کهنه نما

مواد و طرز تهیه : مل ۵/۳ پیمانه – سریش ۱ پیمانه – پودر سینکا ۲ پیمانه – پودر سنگ ۳ قاشق غذاخوری – چسب چوب به مقدار کافی

در تهیه این خمیر، مواد پودری ذکر شده را مخلوط نموده و به آن چسب چوب اضافه می کنیم. پس از ورز دادن و ساخت خمیر، آن را درون کیسه ای ریخته و چند ساعت در درون کیسه نگه می داریم تا خمیر به اصطلاح، خود را بگیرد. در صورتی که احساس می کنیم خمیر ما هنوز شل و رقیق می باشد، مقداری پودر مخلوط تهیه شده که ترکیب آن در بالا ذکر شد، به آن اضافه می کنیم و در صورت غلظت بیش از حد، مقداری چسب چوب داخل خمیر می ریزیم تا به غلظت دلخواه برسیم.

د : خمیر گل سرامیک

مواد و طرز تهیه : نشاسته ذرت ۳ پیمانه – چسب چوب به مقدار لازم – سریش ۱ پیمانه – روغن مایع ۱ قاشق غذاخوری

طرز ساخت خمیر :

ابتدا پودرها را با هم مخلوط کرده و به تدریج چسب چوب را به آن اضافه می کنیم و سپس آن را ورز می دهیم. توجه داشته باشید در اینجا نیز قبل از ورز دادن، دست ها را با روغن مایع چرب می کنیم تا خمیر به دست نچسبد. خمیر ما برای استفاده آماده می باشد.

ه : خمیر نما عتیقه

مواد و طرز تهیه : نشاسته ۱ پیمانه – چسب چوب به مقدار کافی – مل ۵/۱ پیمانه

طرز ساخت خمیر :

پودرها را مخلوط کرده و چسب را به تدریج به آن اضافه می کنیم تا به صورت خمیری یک دست درآید. این خمیر را می بایست بلافاصله استفاده نمود.

بتونه در پتینه کاری

منبع : http://www.mabanoo.ir/

(بیشتر…)
WhatsApp chat